Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2025-06-17 Pochodzenie: Strona
Gwóźdź śródszpikowy dalszej kości piszczelowej (DTN) jest wskazany w leczeniu różnych schorzeń kości piszczelowej, w tym złamań prostych, spiralnych, rozdrobnionych, długich, skośnych i segmentowych trzonu (szczególnie dalszej części kości piszczelowej), a także złamań dalszej części kości piszczelowej, braku/nieprawidłowego zrostu; można go również zastosować, często przy użyciu specjalistycznych urządzeń, do leczenia ubytków kości lub rozbieżności w długości kończyn (takich jak wydłużanie lub skracanie).
Znaczące uszkodzenie tkanek miękkich, wysoki wskaźnik infekcji, długi powrót do zdrowia
Ryzyko kontuzji stawu kolanowego, niewystarczające mocowanie, skłonność do nieprawidłowego ustawienia
Dostęp małoinwazyjny z możliwością wprowadzenia wstecznego
Złamania dalszej części kości piszczelowej są częstym rodzajem złamań kończyn dolnych. Tradycyjne metody leczenia, takie jak płytki blokujące i gwoździe śródszpikowe wcześniejsze, mają swoje wady. Blokowanie płytek może powodować zakażenia pooperacyjne lub martwicę tkanek miękkich, wydłużając okres rekonwalescencji; chociaż gwoździe wsteczne są minimalnie inwazyjne, mogą uszkodzić staw kolanowy, powodować ból i wiązać się z ryzykiem nieprawidłowego unieruchomienia lub nieprawidłowego ustawienia, co utrudnia powrót do zdrowia.
Nowatorska opcja leczenia — gwóźdź piszczelowy dystalny (DTN) — oferuje nową perspektywę leczenia złamań dalszej kości piszczelowej dzięki unikalnej konstrukcji wstecznej.
Ryc. 1: Projekt wstawiania wstecznego DTN
Pacjenta układa się w pozycji leżącej. Przemieszczone złamania należy nastawić ręcznie; jeśli to konieczne, przed wprowadzeniem DTN użyj szczypiec redukcyjnych. Jeśli towarzyszy temu złamanie kości strzałkowej, prawidłowe ustawienie kości strzałkowej może pomóc w redukcji kości piszczelowej.
Kluczowe uwagi: Pozycja leżąca, w razie potrzeby użyj kleszczy redukcyjnych. Należy nadać priorytet leczeniu złamań kości strzałkowej, aby zapewnić dokładną redukcję kości piszczelowej.
Na końcu kostki przyśrodkowej wykonuje się podłużne nacięcie o długości 2–3 cm, aby odsłonić więzadło naramienne powierzchowne. Kołek prowadzący wprowadza się na końcu kostki lub lekko przy jego środku, 4–5 mm od powierzchni stawowej.
Cięcie wzdłużne na końcu kostki przyśrodkowej
4–5 mm od powierzchni złącza
Śruby blokujące proksymalnie i dystalnie
Rys. 2a: Wkładanie kołka prowadzącego
Ryc. 2b: Widok z boku
Rys. 2c: Proces rozwiercania
Natychmiastowa ruchomość stawu skokowego i kontakt stopy z podłogą
Postęp do 50% nośności
Monitorując powstawanie kalusa i ból
Aktywność stawu skokowego rozpoczyna się natychmiast po operacji
Unikaj obciążania przez 4–6 tygodni
Stopniowe przejście do pełnego obciążania po 8–12 tygodniach
Regularne monitorowanie radiograficzne w fazie rekonwalescencji
W badaniu wzięło udział 10 pacjentów. Do 3 miesięcy po operacji 7 przypadków zostało wygojonych; u wszystkich pacjentów wygojenie nastąpiło w ciągu 6 miesięcy. Wystąpił jeden przypadek deformacji szpotawej i wygiętej. Nie zaobserwowano utraty redukcji, infekcji, powikłań związanych z implantem ani urazów jatrogennych.
Wygojony w ciągu 3 miesięcy
Wygojony po 6 miesiącach
Infekcje
| Wynik Pomiar | DTN Wyniki | Tradycyjne metody |
|---|---|---|
| Stawka unijna (3 miesiące) | 70% | 40-60% |
| Nieprawidłowe ustawienie (>5°) | 20% | 25-40% |
| Wskaźnik infekcji | 0% | 5-15% |
| Wynik AOFAS | 92.6 | 73-88 |
Rodzaj złamania: poprzeczne złamanie kości piszczelowej + złamanie strzałkowe
Powikłanie: Zmiażdżenie tkanki miękkiej
Po operacji: Tylko 6 małych nacięć, całkowite wygojenie w ciągu 1 roku
DTN wszczepia się poprzez minimalne nacięcia z doskonałym zachowaniem tkanek miękkich. Złamanie kości strzałkowej stabilizowane gwoździem śródszpikowym. Pacjent osiągnął pełny powrót do zdrowia bez powikłań.
Obrazowanie przedoperacyjne
Natychmiastowe pooperacyjne
3-miesięczna obserwacja
1 rok leczenia
Gwoździe wsteczne charakteryzują się lepszą sztywnością osiową i obrotową w porównaniu z płytkami blokującymi przyśrodkowymi i gwoździami przednimi. Greenfield i in. przeprowadzili badania biomechaniczne, które wykazały, że zastosowanie dwóch śrub dystalnych w DTN pozwoliło uzyskać 60–70% sztywności na ściskanie i 90% sztywności skrętnej w porównaniu z trzema śrubami.
W porównaniu do płytek blokujących, gwoździe śródszpikowe powodują mniejsze uszkodzenia tkanek miękkich, szczególnie odpowiednie dla pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z poważnymi uszkodzeniami tkanek miękkich w wyniku urazów wysokoenergetycznych. Zabieg nie wymaga zginania stawu kolanowego, co zmniejsza ryzyko utraty redukcji i sprawia, że jest odpowiedni dla pacjentów z ograniczoną ruchomością stawu kolanowego.
Wskaźniki braku zrostu i nieprawidłowego ustawienia paznokci przednich wynoszą odpowiednio 0–25% i 8,3–50%; dla płytek blokujących 0–17% i 0–17%. W tym badaniu we wszystkich przypadkach uzyskano zrost, a tylko u 20% stwierdzono deformację > 5°, porównywalną z metodami tradycyjnymi.
Podsumowując, DTN ma przewagę nad płytkami blokującymi i gwoździami śródszpikowymi przednimi i stanowi skuteczne rozwiązanie w leczeniu złamań dalszej części kości piszczelowej. DTN charakteryzuje się minimalną inwazyjnością, wysoką stabilnością i szybkim powrotem do zdrowia. Jest to cenna alternatywa dla tradycyjnych zabiegów i warta propagowania.
Model: 1200-27
Szczegóły produktuModel: 1000-0139
Szczegóły produktuGwóźdź kości piszczelowej dalszej: przełom w leczeniu złamań dalszej części kości piszczelowej
Seria płytek blokujących — płytka kostna blokująca kompresję dystalnej kości piszczelowej
10 najlepszych producentów w Ameryce: Płytki blokujące dystalną część kości ramiennej (maj 2025)
Kliniczna i komercyjna synergia bocznej płytki blokującej bliższej kości piszczelowej
Zarys techniczny mocowania płytkowego złamań dalszej części kości ramiennej