३ पटेला भङ्गस्य निवारणाय नवीनाः शल्यक्रियाविधयः
दृश्य: 24 लेखक: साइट सम्पादक प्रकाशन समय: 2023-01-15 उत्पत्ति: क्षेत्र
पटलभङ्गः सर्वेषां आघातप्रकरणानाम् १% भागं भवति, तथा च वर्तमानमार्गदर्शिकायाः अनुशंसितायाः शल्यक्रियाविधिः आर्टिकुलरपृष्ठविस्थापनयुक्तस्य सरलस्य अनुप्रस्थपैटेलरभङ्गस्य चिकित्सायाः कृते तनावपट्टिकातारः (TBW) अस्ति, यः पटलर-पृष्ठस्य (तानितस्य)पृष्ठस्य मोचनबलस्य अधीनतायां तनावविरोधीयन्त्ररूपेण कार्यं करोति
परन्तु अस्याः प्रक्रियायाः जटिलतासु तारस्य आन्तरिकनिश्चयस्य विफलता, संक्रमणं, व्रणस्य विच्छेदनं च सन्ति । तदतिरिक्तं अनुदैर्ध्यतारानाम् प्रयोगः अतीव चुनौतीपूर्णः भवितुम् अर्हति, विशेषतः यदा तारस्य अन्तं पटलेर-कण्डरायां चतुर्भुज-कण्डरायां च कटयित्वा दफनाति
वयं मानक TBW इत्यस्य समानसामग्रीणां उपयोगेन अनुप्रस्थपैटेलाभङ्गस्य निश्चयार्थं 3 नवीनाः तकनीकाः डिजाइनं कृतवन्तः।
केर्फ-पिन्स्-क्रॉस्-ड्राइव्-करणानन्तरं अष्ट-तार-तनाव-पट्टिकायाः आकृति-प्रयोगः ।
अनुदैर्ध्यकिर्श्नर्-पिनानि, पटलस्य उभयतः तनाव-पट्टिकाः च ।
किर्श्नर्-पिनानि पार्श्व-तनाव-पट्टिकाः च पारं कृतवन्तः ।
![पटेला भङ्ग]()
अतः अस्य जैवयान्त्रिक-अध्ययनस्य उद्देश्यं तार-तनाव-पट्टिकायाः एओ-सुवर्ण-मानकेन सह ३ नवीन-निश्चय-विधिनाम् तुलना कर्तुं आसीत् ।
अस्माकं प्रथमा परिकल्पना आसीत् यत् क्रॉस्ड् केर्फ-पिन्-इत्यस्य उपयोगेन संरचनानां जैव-यान्त्रिक-अखण्डता न क्षीणा भवेत् । अस्माकं द्वितीया परिकल्पना आसीत् यत् पार्श्विकटीबीडब्ल्यू इत्यस्य परिणामाः मानकटीबीडब्ल्यू इत्यस्य सदृशाः भविष्यन्ति ।
विधिः
सरलं अनुप्रस्थं पटलभङ्गं पेण्डुलम-आरेण कटितम्, ततः ३ नवीन-तकनीकाः क्रमेण पृथक् जानुषु प्रयुक्ताः येन सुनिश्चितं भवति यत् तेषां निर्माणं मानव-शरीर-विज्ञानस्य आधारेण सुरक्षितं पुनरुत्पादनीयं च प्रक्रियां प्रतिनिधियति इति सुनिश्चितं भवति (यथा चित्रेषु २ तथा ३ दर्शितम्) सर्वे सफलतया प्राप्ताः। ३ नूतनानां तकनीकानां जैवयान्त्रिक-अखण्डतायाः परीक्षणार्थं जैव-यान्त्रिक-यन्त्रस्य उपयोगः कृतः ।
![पटलस्य अनुप्रस्थभङ्गः]()
परिणामाः
सर्वेषां परीक्षणानां परिणामाः चित्रे ४, ५ च दर्शिताः सन्ति ।
परिणामेषु ज्ञातं यत् लघुतमं कुलभङ्गान्तरविस्थापनं युक्तं विन्यासः पार्श्वटीबीडब्ल्यू (तकनी ३) इत्यनेन सह संयुक्ताः पारिताः केर्फपिनाः आसन्, यत्र १०० चक्रस्य अनन्तरं ०.४३ मि.मी.(परिधिः ०.१०-०.८० मि.मी.) औसतभङ्गान्तरविस्थापनं भवति स्म, यत् २ मि.मी.
क्रॉस्ड् केर्फपिन्स् (तकनीकी १) इत्यनेन सह संयुक्तः मानकः टीबीडब्ल्यू अग्रिमः सर्वोत्तमः आसीत्, यत्र ०.६१ मि.मी.(०.०६ तः २.०६ मि.मी.) इति औसतभङ्गान्तरविस्थापनम् आसीत्
औसतप्रयुक्तभारः ६९.२ एन.
![पटेला भङ्ग]()
![पटेला भङ्ग]()
प्रतिचक्रं वृद्धिशीलविस्थापनस्य दृष्ट्या, द्वयोः पारितकर्फ (तकनीकाः १ तथा ३) संरचनासु लघुविस्थापनं दृश्यते: अन्तिमचक्रे पारितकेर्फसंरचनानां द्वयोः कृते ०.२७ मि.मी., यदा मानक एओ तथा पार्श्वटीबीडब्ल्यूयुक्तस्य अनुदैर्ध्यकर्फसंरचनायाः क्रमशः ०.४१ मि.मी., ०.६० मि.मी. इदं प्रमाणं यत् क्रॉस्ड् केर्फ् संरचना भारस्य अधीनं भङ्गं अधिकं कठोरताम् ददाति एतत् पारितस्य क्लिन्च् पिन संरचनायाः भारस्य अधः भङ्गस्य अन्तरस्य अधिकस्य कठोरतायाः प्रमाणम् अस्ति
विवरण
परिणामाः सूचयन्ति यत् किर्श्नरपिनस्य पुनः उन्मुखीकरणं परितः मृदु ऊतकात् दूरं क्रॉस्-आकारस्य संरचनायां, परन्तु तस्य समानविमानस्य (अर्थात्, पटलस्य पूर्ववर्ती उत्तलपृष्ठस्य पृष्ठतः ५ मि.मी.) स्थापयित्वा, जैवयान्त्रिक-अखण्डतां नकारात्मकरूपेण न प्रभावितं करोति, अपितु आन्तरिक-भङ्ग-निश्चयस्य स्थिरतां सकारात्मकरूपेण प्रभावितं करोति अनुदैर्ध्यकेर्फपिनानां तुलने क्रूसरूपसंरचना पूर्वतनावविरुद्धं भङ्गखण्डं अधिकतया स्थिरं करोति इति भासते तथा च आर्टिकुलरपृष्ठे संपीडनतनावं वर्धयितुं शक्नोति
एते आँकडा: अस्माकं प्रथमपरिकल्पनायाः समर्थनं कुर्वन्ति यत् क्रॉस्ड् काइफोटिकपिन्स् अनुदैर्ध्यकाइफोटिकपिन्स् इत्यस्य तुलने दुर्बलतरं शल्यक्रियाविधिः नास्ति, तथा च वस्तुतः, क्रॉस्ड् काइफोटिकपिन्स् इत्यस्य उपयोगेन अनुदैर्ध्यकाइफोटिकपिन्स् इत्यस्मात् अपेक्षया उभयसंरचनानां उत्तमं प्रदर्शनं भवति अस्माकं द्वितीया परिकल्पना सन्तुलितं वर्तते, यतः अस्मात् अध्ययनात् अस्पष्टं वर्तते यत् पार्श्व-टीबीडब्ल्यू-परिणामाः मानक-टीबीडब्ल्यू-सम्बद्धाः तुलनीयाः सन्ति वा इति।
टीबीडब्ल्यू इत्यस्य शल्यचिकित्सापद्धतेः केवलं पुनर्मूल्यांकनं कृत्वा एओ-प्रविधेः अपेक्षया श्रेष्ठतां दर्शयितुं एषः प्रथमः जैव-यान्त्रिक-अध्ययनः अस्ति । अतिरिक्तव्ययः नास्ति तथा च प्रक्रिया द्रुततरं भवितुम् अर्हति यतोहि न्यूनतया संसर्गस्य आवश्यकता भवति। क्रॉस्ड् काइफोटिकपिन्स् इत्यस्य उपयोगेन परितः मृदु ऊतकानाम् (मुख्यतया चतुर्भुजस्य, पट्टिकाकण्डराः च) क्षतिः न्यूनीभवति । तदतिरिक्तं यदि शल्यचिकित्सकाः आच्छादितानां मृदु ऊतकानाम् गुणवत्तायाः विषये चिन्तिताः सन्ति तथा च पूर्वधातुस्य आन्तरिकनिरोधस्य जलनस्य अथवा उदग्रतायाः जोखिमस्य विषये चिन्तिताः सन्ति तर्हि अस्मिन् अध्ययने तेषां आश्वासनं दातव्यं यत् टीबीडब्ल्यू इत्येतत् पटलस्य उभयतः स्थापयित्वा एतत् परिहृतं भवति तथा च समग्रनिर्धारणे सुधारः भवति एव
अयं अध्ययनं दर्शयति यत् सरल-अनुप्रस्थ-पैटेल्-भङ्गस्य चिकित्सायां एओ-द्वारा वर्तमानकाले वर्णितस्य सुवर्णमानकस्य अपेक्षया द्वौ नूतनौ क्रॉस्ड् केर्फ-पिन-तकनीकाः श्रेष्ठौ स्तः
