৩০%তকৈ অধিক ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম পেটেলাৰ ডিচলকেচন আঁঠুৰ গাঁঠিৰ বৃহৎ পৰিমাণৰ দ্ৰৱৰ সৈতে জড়িত। এই ক্ষেত্ৰত অষ্টিঅ’কণ্ড্ৰেল ফ্ৰেক্টৰ হৈছে নে নাই সেইটো চিনাক্ত কৰিবলৈ এম আৰ আই কৰা প্ৰয়োজন। এই হাড়ভঙাৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ স্থান হ’ল মধ্যৱৰ্তী পেটেলা বা পাৰ্শ্বীয় মেৰুদণ্ডৰ কণ্ডাইল আৰু সাধাৰণতে ইন্ট্ৰা-আৰ্টিকুলাৰ হাড়ভঙাৰ উপস্থিতিত অস্ত্ৰোপচাৰৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।
অস্ত্ৰোপচাৰৰ সময়ত অষ্টিঅ’কণ্ড্ৰেল ফ্ৰেক্টৰ টুকুৰাবোৰ আঁতৰাই পেলোৱা হয় বা ফ্ৰেক্টৰ টুকুৰাৰ আকাৰ আৰু কাৰ্টিলেজৰ গুণগত মান অনুসৰি স্থাপন কৰা হয়। যেতিয়া অষ্টিঅ’কণ্ড্ৰেল ফ্ৰেক্টৰৰ আকাৰ ≥ ১৫ মিলিমিটাৰ হয়, তেতিয়া এক্সাইচনৰ পৰিৱৰ্তে ফ্ৰেক্টৰ ফিক্সেচনৰ কথা বিবেচনা কৰা হয়। এই স্থিৰকৰণ ধাতুৰ স্ক্ৰু, জৈৱ শোষণযোগ্য পিন বা চিলাই ব্যৱহাৰ কৰি মুকলি পদ্ধতিৰে কৰা হয়।
হাড়ভঙাৰ চিকিৎসাত পেটেলাৰ একেলগে অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা স্থিৰ কৰাৰ ধাৰাটো মধ্যৱৰ্তী মেৰামতি বা এমপিএফএল পুনৰ্গঠনৰ দ্বাৰা লাভ কৰা হয়। যদি ফ্ৰেক্টৰ ফিক্সেচনৰ বাবে ধাতুৰ স্ক্ৰু ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেন্তে ভৱিষ্যতে আন অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা আঁতৰাবলগীয়া হ’ব পাৰে।
পেটেলাৰ ষ্টেবিলাইজেচনৰ সৰ্বোত্তম পদ্ধতিৰ বিষয়ে দুটা চিন্তাধাৰা আছে। প্ৰথম পদ্ধতিটো হ’ল পৃথক এমপিএফএল পুনৰ্গঠন কৰা। এমপিএফএল হৈছে পেটেলাৰ পাৰ্শ্বীয় চাবলাক্সেচনৰ মূল বাধা কাৰক, গতিকে ইয়াৰ পুনৰ্গঠনে পেটেলাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় স্থিৰতা প্ৰদান কৰিব। এমপিএফএল পুনৰ্গঠন সাধাৰণতে কোৱাড্ৰিচেপছ টেণ্ডন অটোগ্ৰাফ্ট, হামষ্ট্ৰিং টেণ্ডন অটোগ্ৰাফ্ট বা এলোগ্ৰাফ্টৰ দ্বাৰা কৰা হয়। পেটেলাৰৰ স্থিৰতা পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ পৃথক এমপিএফএল পুনৰ্গঠনৰ সফলতাৰ হাৰ ৯৫% তকৈ অধিক, যাৰ গ্ৰাফ্টৰ পছন্দৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাই। এমপিএফএল পুনৰ্গঠনৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ জটিলতাসমূহ হ’ল আঁঠুৰ গাঁঠিৰ জঠৰতা, পেটেলাৰ ভাঙন আৰু পুনৰাবৃত্তিমূলক পেটেলাৰ অস্থিৰতা।
দ্বিতীয় পদ্ধতিটোৱে পেটেলাৰ অস্থিৰতাৰ বিপদজনক কাৰকসমূহ সমাধান কৰে, আৰু এমপিএফএল পুনৰ্গঠন। এই পদ্ধতিত ট্ৰক্লিয়াৰ ডিছপ্লেছিয়া, পেটেলাৰৰ উচ্চতা বৃদ্ধি আৰু টিটি-টিজি দূৰত্বকে ধৰি এক্স-ৰে ফিল্ম আৰু চিটি/এমআৰআইত পেটেলাৰ অস্থিৰতাৰ শাৰীৰিক বিপদজনক কাৰকসমূহ নিৰ্ণয় কৰা হয়। এবাৰ নিৰ্ণয় কৰিলে কিছুমান বা সকলো বিপদজনক কাৰক অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা শুধৰোৱা হ’ব।
ট্ৰক্লিয়াৰ ডিছপ্লেছিয়া ট্ৰক্লিঅ’প্লাষ্টিৰ দ্বাৰা সমাধান কৰা হয়, য’ত ট্ৰক্লিয়াৰ খাঁজটো গভীৰ হয় (চিত্ৰ ১২A)। ট্ৰক্লিয়াৰ প্লাষ্টি আমেৰিকাত বৰ জনপ্ৰিয় নহয় কাৰণ ইয়াত আৰ্টিকুলাৰ কাৰ্টিলেজৰ আক্ৰমণ জড়িত হৈ থাকে, আৰু তাত্ত্বিকভাৱে ভৱিষ্যতে ইস্কেমিক নেক্ৰচিছ বা বাতবিষৰ আশংকা থাকে।
পেটেলাৰ উচ্চতা বা পেটেলাৰ উচ্চতা বৃদ্ধি দূৰৱৰ্তী টিবিয়াল টিউবাৰকলৰ দ্বাৰা সমাধান হয়। টিটি-টিজিৰ দূৰত্ব বৃদ্ধি কৰিবলৈ মধ্যম বা এণ্টেৰ’মেডিয়াল টিবিয়াল টিউবাৰকল কৰা হয় (চিত্ৰ ১২বি)। টিবিয়াল টিউবাৰ’চিটি অষ্টিঅ’টমীৰ জটিলতাসমূহ হ’ল ননইউনিয়ন, হাৰ্ডৱেৰৰ বিষ, টিউবাৰ’চিটি হ্ৰাস হোৱা আৰু ভাঙন।
পাৰ্শ্বীয় ৰেটিনাৰ টানৰ বাবে পাৰ্শ্বীয় ৰেটিনাৰ মুক্তি কৰা হয়, যিয়ে পেটেলাৰ হেলনীয়া বৃদ্ধি দেখুৱায়। পাৰ্শ্বীয় মুক্তিৰ জটিলতাসমূহৰ ভিতৰত পেটেলাৰ স্থায়ী ফুলা আৰু ইয়াট্ৰ’জেনিক মধ্যৱৰ্তী অস্থিৰতা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।
অপৰিপক্ক হাড় থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত এপিফিচিছৰ বাবে কিছুমান অপাৰেচন বিৰোধী বা পৰিৱৰ্তন কৰা হয়।
এম এফ পি এলৰ মেৰুদণ্ডৰ সংলগ্ন বিন্দুটো দূৰৱৰ্তী ফিমাৰৰ এপিফিচিছৰ ঠিক তলত অৱস্থিত। গতিকে অপৰিপক্ক হাড় থকা ৰোগীৰ এমপিএফএল পুনৰ্গঠন কঠোৰ ফ্ল’ৰ’স্কপিৰ নিৰ্দেশনাত কৰিব লাগে যাতে মেৰুদণ্ডৰ সুৰংগৰ নিৰাপদ ড্ৰিলিং নিশ্চিত হয়।
