ডিষ্টেল টিবিয়াল নখ: ডিষ্টেল টিবিয়াল ফ্ৰেক্টৰৰ চিকিৎসাত এক অগ্ৰগতি

ডিষ্টেল টিবিয়াল ফ্ৰেক্টৰ সাধাৰণ, আৰু পৰম্পৰাগত চিকিৎসাৰ সীমাবদ্ধতা আছে

ডিষ্টেল টিবিয়াল ফ্ৰেক্টৰ হৈছে তলৰ অংগ হাড়ভঙাৰ এটা সাধাৰণ প্ৰকাৰ। পৰম্পৰাগত চিকিৎসা যেনে লক কৰা প্লেট আৰু এণ্টিগ্ৰেড ইন্ট্ৰামেডুলাৰী নখৰ প্ৰত্যেকৰে অসুবিধা আছে। লক কৰা প্লেটৰ ফলত অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত সংক্ৰমণ বা কোমল কলাৰ নেক্ৰচিছ হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত আৰোগ্য দীঘলীয়া হ’ব পাৰে; যদিও এণ্টিগ্ৰেড নখ নূন্যতম আক্ৰমণাত্মক, ই আঁঠুৰ গাঁঠিৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে, বিষৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে আৰু অপৰ্যাপ্ত স্থিৰতা বা অসংলগ্ন হোৱাৰ আশংকা বহন কৰে, যাৰ ফলত আৰোগ্যত বাধাৰ সৃষ্টি হয়।

নতুন সমাধান: দূৰৱৰ্তী টিবিয়াল নখ (DTN)

এটা নতুন চিকিৎসা বিকল্প—ডিষ্টেল টিবিয়াল নখ (DTN)—ই ইয়াৰ অনন্য ৰেট্ৰ’গ্ৰেড ডিজাইনৰ সৈতে ডিষ্টেল টিবিয়াল ফ্ৰেক্টৰ পৰিচালনাৰ বাবে এক নতুন দৃষ্টিভংগী আগবঢ়ায়।

ৰোগীৰ অৱস্থান আৰু হ্ৰাসৰ প্ৰস্তুতি

ৰোগীক শুই থকা অৱস্থাত ৰখা হয়। স্থানান্তৰিত ভাঙন হাতেৰে হ্ৰাস কৰিব পৰা হ’ব লাগে; যদি প্ৰয়োজন হয়, ডিটিএন সোমোৱাৰ আগতে সহায় কৰিবলৈ ৰিডাকচন ফৰ্চেপ ব্যৱহাৰ কৰক। যদি ইয়াৰ লগত ফাইবুলাৰ ফ্ৰেক্টৰ থাকে, তেন্তে সঠিক ফাইবুলাৰ এলাইনমেণ্টে টিবিয়াল হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ফাইবুলাৰ খাদৰ ভাঙন ইন্ট্ৰামেডুলাৰী নখৰ দ্বাৰা স্থিৰ হ’ব পাৰে। গোৰোহাৰ চাৰিওফালে হোৱা ভাঙনৰ বাবে টিবিয়াল হ্ৰাসৰ পূৰ্বে শাৰীৰিক হ্ৰাস আৰু ফাইবুলা স্থিৰ কৰা উচিত যাতে মেলালাইনমেণ্টৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি। বৰ্তমানৰ বাহ্যিক ফিক্সেচন থকা মুকলি ভাঙনত ফিক্সেটৰটো বজাই ৰাখি নখটো সুমুৱাই দিব পাৰি যাতে হ্ৰাস পোৱা যায়।

মধ্যৱৰ্তী মেলিঅ’লাছৰ ডগাত ২–৩ চে.মি. আৰ্টিকুলাৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৪–৫ মি.মি. পাৰ্শ্বীয় দৃশ্যত ইন্টাৰকণ্ডিলাৰ খাঁজৰ জৰিয়তে সন্নিৱিষ্ট কৰা দেখা যায় (চিত্ৰ ২b), পশ্চাদ টিবিয়ালিছ পেশীৰ ক্ষতি এৰাই চলি। তলৰ ডেল্ট'ইড লিগামেণ্ট পৃথক কৰক, তাৰ পিছত মেডুলাৰী খালটো মেটাফিচিয়াল অঞ্চললৈকে বৃদ্ধি কৰিবলৈ ৰিমাৰ ব্যৱহাৰ কৰক (চিত্ৰ ২গ)। নখটো সুমুৱাবলৈ প্ৰক্সিমেল মিডিয়াল কৰ্টেক্সৰ ওচৰৰ কেন্সেলাছ হাড় আঁতৰাই দিব লাগে (চিত্ৰ ২d)। ডিটিএনৰ আকাৰ নিশ্চিত কৰিবলৈ এটা পৰীক্ষামূলক নখ সুমুৱাওক (চিত্ৰ ২e)। ইয়াট্ৰ’জেনিক মেডিয়েল মেলিঅ’লাৰ ফ্ৰেক্টৰ ৰোধ কৰিবলৈ হাতুৰীৰে কোবাই বা অত্যধিক পেচোৱা এৰক। দূৰৱৰ্তী স্ক্ৰুবোৰ গোৰোহাৰ সংযোগস্থল বা ভাঙন স্থানত প্ৰৱেশ নকৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ নখৰ গভীৰতা সামঞ্জস্য কৰক। প্ৰক্সিমেলি আৰু ডিষ্টেলি ইন্টাৰলক কৰা স্ক্ৰুৰ সহায়ত ফিক্সেচন সম্ভৱ হয়।

অস্ত্ৰোপচাৰৰ গোৰোহাৰ গাঁঠিৰ গতিশীলতা আৰু ভৰিৰ পৰা মজিয়ালৈ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ অনুমতি দিয়া
হয়
পিছত

অস্ত্ৰোপচাৰৰ লগে লগে গোৰোহাৰ গাঁঠিৰ কাৰ্য্যকলাপ আৰম্ভ হয়

৪–৬ সপ্তাহলৈকে ওজন বহন কৰাটো এৰক

৮–১২ সপ্তাহত ক্ৰমান্বয়ে সম্পূৰ্ণ ওজন বহনলৈ পৰিৱৰ্তন

১০ জন ৰোগীৰ ফ’ল’-আপ

এটা অধ্যয়নত ১০ জন ৰোগীক অনুসৰণ কৰা হৈছিল (তালিকা ১)। অস্ত্ৰোপচাৰৰ ৩ মাহৰ পিছত ৭টা ৰোগী সুস্থ হৈ উঠিছিল; সকলো ৰোগীয়ে ৬ মাহৰ ভিতৰতে আৰোগ্য লাভ কৰিছিল। ভেৰাছ আৰু ৰিকাৰভেটামৰ বিকৃতিৰ এটাকৈ ক্ষেত্ৰ দেখা গৈছিল। হ্ৰাস, সংক্ৰমণ, ইমপ্লাণ্ট সম্পৰ্কীয় জটিলতা বা ইয়াট্ৰজেনিক আঘাতৰ কোনো ক্ষতি হোৱা দেখা নগ’ল (তালিকা ২)।

৬৯ বছৰীয়া পুৰুষ ৰোগী

ডিটিএনৰ বাবে ইংগিত

এই অধ্যয়নত AO 43-A আৰু C1 ভাঙন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল; C2 ৰ কথাও বিবেচনা কৰা হৈছিল। ডিটিএন ৭ মিলিমিটাৰ আৰু ৮ মিলিমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যত উপলব্ধ, যিয়ে প্ৰক্সিমেল ইন্টাৰলক কৰা স্ক্ৰুৰ স্থান নিৰ্ধাৰণ কৰে। আৰ্টিকুলাৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২–৯ চে.মি. ওপৰত অৱস্থিত ভাঙন ডিটিএন স্থিৰকৰণৰ বাবে আদৰ্শ প্ৰাৰ্থী। ইংগিতসমূহ সম্ভাৱনাময়ভাৱে AO 42 ভাঙনলৈকে সম্প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰি।

জৈৱযান্ত্ৰিক স্থিৰতা

মেডিয়াল লক কৰা প্লেট আৰু এণ্টিগ্ৰেড নখৰ তুলনাত ৰেট্ৰ’গ্ৰেড নখৰ অক্ষীয় আৰু ঘূৰ্ণনীয় কঠিনতা উচ্চ। গ্ৰীণফিল্ড আৰু অন্যান্যই ড. ডিটিএনত দুটা দূৰৱৰ্তী স্ক্ৰু ব্যৱহাৰ কৰিলে তিনিটা স্ক্ৰুৰ তুলনাত ৬০–৭০% সংকোচন কঠিনতা আৰু ৯০% টৰ্চনেল কঠিনতা লাভ কৰা হয়। ডিটিএনে বোজাৰ অধীনত ভাঙন খণ্ডৰ গতি কম কৰিছিল। ৩ মাহৰ ভিতৰত ভাল নোহোৱা ৩টা ক্ষেত্ৰত কাৰকসমূহৰ ভিতৰত আছিল কোমল কলাৰ ক্ষতি, মেডুলাৰী প্ৰসাৰণ, ভাঙনৰ স্থান, আৰু অষ্টিঅ’পৰ’ছিছ। যিহেতু ডিটিএন মাত্ৰ তিনিটা আকাৰৰ আৰু দূৰৱৰ্তী ফিক্সেচন তিনিটা স্ক্ৰুত সীমাবদ্ধ, গতিকে ই বহল খাল বা অষ্টিঅ’পৰটিক হাড়ত অপৰ্যাপ্ত স্থিৰতা প্ৰদান কৰিব পাৰে। এনে ক্ষেত্ৰত আগতীয়াকৈ ওজন বহন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সাৱধানতাৰে কাষ চাপিব লাগে।

ডিটিএনৰ সুবিধা

লক কৰা প্লেটৰ তুলনাত ইন্ট্ৰামেডুলাৰী নখে কোমল কলাৰ ক্ষতি কম কৰে, বিশেষকৈ বৃদ্ধ ৰোগী আৰু উচ্চ শক্তিৰ আঘাতৰ ফলত কোমল কলাৰ গুৰুতৰ আঘাত পোৱা ৰোগীৰ বাবে উপযোগী। এই অধ্যয়নত মাত্ৰ ছটা সৰু সৰু ছিদ্ৰৰ মাজেৰে ডিটিএন সোমোৱাই দিয়া হৈছিল, কোমল কলাৰ কোনো জটিলতা নাছিল। এই পদ্ধতিত আঁঠুৰ মোচনৰ প্ৰয়োজন নহয়, যাৰ ফলত হ্ৰাস পোৱা ক্ষতিৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস পায় আৰু আঁঠুৰ গতি সীমিত (যেনে, আঁঠুৰ বাতবিষ বা টিকেএৰ পিছৰ) ৰোগীৰ বাবে ইয়াক উপযোগী কৰি তোলা হয়।

অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিপদ আৰু সাৱধানতা

বিপদৰ ভিতৰত পশ্চাদ টিবিয়ালিছ পেশীত আঘাত আৰু মধ্যৱৰ্তী মেলিঅ’লাৰ ভাঙন আদি অন্তৰ্ভুক্ত। মেডিয়াল মেলিঅ'লাৰ ফ্ৰেক্টৰৰ চিকিৎসা টেনচন বেণ্ড তাঁৰ, প্লেটিং বা বাহ্যিক ফিক্সেচনৰ দ্বাৰা কৰিব পাৰি।
ফাইবুলাৰ নটচত স্ক্ৰুৰ প্ৰৱেশৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ সাৱধান হ’ব লাগিব। পজিচনিং ডিভাইচটোৱে ইয়াৰ ওজনৰ বাবে ডিটিএনৰ পিছফালে ঘূৰিব পাৰে; দ্বিতীয় স্ক্ৰুটো ফাইবুলাৰ ফালে আঙুলিয়াই দিবলৈ সামঞ্জস্য কৰক (চিত্ৰ ৪c)।

ক্লিনিকেল তুলনা

এণ্টিগ্ৰেড নখৰ বাবে ননইউনিয়ন আৰু মেলালাইনমেণ্টৰ হাৰ ক্ৰমে ০–২৫% আৰু ৮.৩–৫০%; লক কৰা প্লেটৰ বাবে ০–১৭% আৰু ০–১৭%। এই অধ্যয়নত সকলো ক্ষেত্ৰতে ইউনিয়ন লাভ কৰে, আৰু মাত্ৰ ২০% ক্ষেত্ৰতহে বিকৃতি >৫° আছিল, যিটো পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰ সৈতে তুলনাযোগ্য। সংক্ৰমণৰ হাৰ: তলৰ সংক্ৰমণ এণ্টিগ্ৰেড নখৰ বাবে ০–৮.৩% আৰু লক কৰা প্লেটৰ বাবে ০–২৩%; গভীৰ সংক্ৰমণ ক্ৰমে ০–২৩% আৰু ০–৮.৩%। এই অধ্যয়নত কোনো কোমল কলাৰ জটিলতা হোৱা নাই, দুয়োটা বিকল্পকে আউটপাৰ্ফৰ্ম কৰা হৈছে।

সামৰণিত ক'বলৈ গ'লে, ডিটিএনে লক কৰা প্লেট আৰু এণ্টিগ্ৰেড ইন্ট্ৰামেডুলাৰী নখতকৈ সুবিধা প্ৰদান কৰে আৰু দূৰৱৰ্তী টিবিয়াল ফ্ৰেক্টৰৰ চিকিৎসাৰ বাবে এক ফলপ্ৰসূ সমাধান প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

ডিটিএনত নূন্যতম আক্ৰমণাত্মকতা, উচ্চ স্থিৰতা, আৰু দ্ৰুত আৰোগ্যৰ বৈশিষ্ট্য আছে

পৰম্পৰাগত চিকিৎসাৰ মূল্যৱান বিকল্প আৰু প্ৰচাৰৰ যোগ্য