چگونه از MRI ​​برای تشخیص آسیب منیسک زانو و رباط استفاده کنیم؟

منیسک یک فیبرو غضروف منیسک شکل با سطح مقطع مثلثی است که بین کندیل تیبیا و پلاتو قرار دارد که به طور قابل توجهی قوام مفصل فمورو-تیبیا را بهبود می بخشد و نقش مهمی در پویایی مفصل زانو ایفا می کند.

یافته های MRI طبیعی و غیر طبیعی

در تصاویر ساژیتال و فرونتال، منیسک نرمال مثلثی در کم شدت است. در جانبی ترین تصویر ساژیتال، منیسک یک ساختار 'پاپیون' است که از یک بخش ساژیتال وسط ترکیب شده با شاخ های قدامی و خلفی تشکیل شده است (شکل 1).

شکل 1 ظاهر طبیعی MRI منیسک داخلی. نمای ساژیتال وزنی با چگالی پروتون: زوایای منیسک قدامی و خلفی مثلث های کم شدت همگن هستند. منیسک کمانی شکل است و از بخش هایی از قسمت میانی تشکیل شده است که شاخ های قدامی آن را در جلو و شاخ های خلفی آن را در پشت خود به هم متصل می کند.

درک برخی از ناهنجاری های آناتومیکی مفید است زیرا می توانند شکاف منیسک را شبیه سازی کنند:

• در بخش ساژیتال، انتقال بین رباط عرضی و قدامی.

• غلاف تاندون پوپلیتئال؛

• رباط منیسک فمورال هامفری و وریزبرگ شاخ خلفی منیسک جانبی را به کندیل داخلی فمورال متصل می کند.

• رباط منیسک مورب، که گهگاه شاخ قدامی منیسک را به شاخ خلفی منیسک مقابل متصل می کند، ممکن است شبیه یک منیسک در حال مهاجرت یا دسته بشکه باشد.

• منیسک دیسکوئید یک تغییر شکل نادر منیسک مادرزادی است. این دیسپلازی منیسک تقریباً منحصراً منیسک جانبی را تحت تأثیر قرار می دهد. تشخیص 'آکادمیک' آن در MRI مبتنی بر مشاهده پیوستگی شاخ های قدامی و خلفی در تصاویر ساژیتال در حداقل 3 برش متوالی به ضخامت 5 میلی متر است (شکل 2). این یافته ها بر اساس تنظیمات جزئی استفاده شده تنظیم می شوند.

شکل 2 منیسک جانبی دیسکوئید. تصویر با وزن ساژیتال T1. تداوم گوشه های جلو و عقب در 3 قسمت ثابت 5 میلی متری متوالی. به دژنراسیون میکسوئید شاخ قدامی این منیسک دیسکوئید توجه کنید.

تصویربرداری پاتولوژی منیسک

تمایز اساسی بین منیسک تروماتیک و منیسک دژنراتیو یک روش معمول است. آسیب های تروماتیک ناشی از اعمال نیروی مکانیکی بیش از حد به یک مینیسک سالم است. در بزرگسالان جوان، شقاق معمولاً به دلیل آسیب غیرمستقیم والگوس، بالا رفتن ناگهانی استخوان درشت نی پس از چرخش خارجی یا هیپرفلکسیون زانو در 20 درجه فلکشن ایجاد می‌شود. در عوض، دژنراسیون در نتیجه نیروهای مکانیکی طبیعی که بر روی منیسک آسیب دیده توسط دژنراسیون میکسوئید بینابینی وارد می شود، رخ می دهد. شقاق افقی منیسک ممکن است خود به خود ایجاد شود یا ممکن است در اثر آسیب های جزئی ایجاد شود.

طبقه بندی

با توجه به جهت صفحه شکاف، شکاف ها را می توان به شکاف های افقی، شکاف های عمودی یا شکاف های پیچیده تقسیم کرد.

شکاف افقی

یک صفحه شکاف موازی با فلات تیبیا وجود دارد که منیسک را به دو بخش فوقانی و تحتانی تقسیم می کند. این ضایعات افقی گسترده هستند، می توانند به طور قابل توجهی مینیسک داخلی یا جانبی را تحت تاثیر قرار دهند، و پایدار در نظر گرفته می شوند، اگرچه زباله هایی که پس از آسیب به منیسک داخلی به داخل شیار مهاجرت می کنند، شرح داده شده است.

شکاف عمودی

عمود بر صفحه تیبیا و در امتداد محیط منیسک. اینها بیشتر منیسک داخلی را تحت تأثیر قرار می دهند. آسیب کامل ناپایدار در نظر گرفته می شود و منیسک را به بخش های داخلی و جانبی تقسیم می کند. سطح اسکن همچنین شامل بدنه منیسک جانبی و شاخ خلفی مینیسک می شود که به راحتی به عنوان پارگی دسته بشکه تشخیص داده می شود، که احتمال بیشتری دارد زمانی که مفصل زانو چرخش خارجی دارد اتفاق بیفتد. در ترکیب با تصاویر ساژیتال، پارگی دسته بشکه را می توان رد کرد (شکل 3).

الف. MRI تاجی، فلش به شاخ خلفی منیسک جانبی اشاره می کند، که به راحتی می توان آن را به عنوان ترک دسته بشکه تشخیص داد. ب- هنگام انجام اسکن MRI با توجه به موقعیت نشان داده شده توسط خط نقطه چین در شکل، یک پارگی دسته شبه بشکه ظاهر می شود.

شقاق های شعاعی عمود بر محیط منیسک هستند و معمولاً لبه آزاد منیسک را تحت تأثیر قرار می دهند.

اشک منقار طوطی

یک آسیب عمودی مخلوط متشکل از یک جزء طولی و یک جزء شعاعی است که به صورت چرخه ای در لبه آزاد گسترش می یابد.

در نهایت، صدمات پیچیده منیسک، بدون هیچ توضیح واضحی، شامل چندین شقاق افقی و عمودی است.

تظاهرات Mri از آسیب منیسک

پارگی منیسک

استولر و همکاران 3 درجه منیسک پیشنهاد شده است (شکل 4)

درجه 1: منیسک ندولار با شدت بالا که روی سطح مینیسک باقی مانده است.

درجه 2: منیسک خطی با سیگنال بالا روی سطح مینیسک حفظ می شود.

درجه 3: افزایش شدت به یک سطح مفصلی منیسک گسترش می یابد.

شکل 4 مقیاس استولر. الف: درجه 1: یک یا چند محل پرشدت ندولر متوسط ​​مرتبط با سطح مفصلی منیسک. ب: درجه 2: افزایش شدت متوسط ​​خطی در سطح مفصلی منیسک. ج: درجه 3: افزایش شدت متوسط ​​خطی که تا سطح مفصلی منیسک گسترش می یابد.

اگرچه تمایز بین گریدهای 2 و 3 متوسط ​​است، اما شدت فشار داخل منیسکال دژنراتیو (شکل 5) را از شقاق واقعی متمایز می کند. این تمایز بین منیسک دژنره شده و پاره شده همیشه ساده نیست و منابع خطا به دلیل ظاهر شدن موارد اضافی یا از دست رفته وجود دارد.

شکل 5. ظاهر دژنراتیو منیسک. نمای چگالی پروتون ساژیتال با اشباع چربی. مناطق با سیگنال بالا را می توان بدون هیچ تصویر خطی شکستگی واقعی مشاهده کرد.

موارد احتیاط:

MRI عملکرد بسیار خوبی دارد و حساسیت و ویژگی آن بین 90 تا 95 درصد است. در MRI، یک شکاف منیسک به عنوان یک گسترش کم‌شدید خطی میانی به یکی از سطوح مفصلی منیسک (درجه استولر 3)، یا یک ناهنجاری مورفولوژیکی خالص ظاهر می‌شود.

هنگامی که پارگی فقط روی یک برش قابل مشاهده است، مشکلاتی وجود دارد، به ویژه خطر بالای نتایج مثبت کاذب. اگر افزایش شدت در منیسک خطی به طور قابل توجهی سطح منیسک را تحت تاثیر قرار دهد، یعنی حداقل در دو بخش مجاور، توصیه می شود که پاتولوژیک در نظر گرفته شود. این مفهوم باید بسته به تکنیک اکتساب تصویر مورد استفاده (قطعات 3 تا 4 میلی متری یا به دست آوردن حجم سه بعدی با مقاطع میلی متری همسانگرد) تطبیق داده شود.

گاهی اوقات تشخیص شکاف منیسک شعاعی با توجه به جهت آنها دشوارتر است. اینها عمدتاً منجر به ناهنجاری های مورفولوژیکی می شوند:

• قطع شدن یا قطع شدن لبه آزاد در تصویر جلو؛

• ظاهر ناپیوسته یا کوتاه پاپیون منیسک روی تصویر ساژیتال (شکل 6).

شکل 6. شکاف شعاعی در بخش قدامی منیسک داخلی در نمای وزنی با چگالی پروتون ساژیتال. ظاهر طبیعی پاپیون کوتاه منیسک داخلی (پیکان).

• منیسک گم شده یا 'شبح' با شکاف شعاعی دست نخورده.

پارگی منیسک با یک دسته سطلی تقریباً 10٪ از اسپوندیلولیستزیز طولی را پیچیده می کند. در این حالت حساسیت MRI بسته به معیارهای تشخیصی مورد استفاده حدود 70 درصد است.

یافته های MRI که نیاز به توجه دارند:

شایع ترین یافته، مشاهده مستقیم قطعات در حال مهاجرت در ناحیه بین کندیل است: نقطه عطف 'رباط متقاطع خلفی دوگانه (PCL)' زمانی مشخص می شود که منیسک داخلی آسیب دیده باشد و رباط صلیبی قدامی دست نخورده باشد. بخش دررفته به صورت یک نوار کمانی کمانی به موازات رباط متقاطع خلفی طبیعی ظاهر می شود و ظاهری 'دوبل PCL' ایجاد می کند (شکل 7). شاخ های چنگک بیش از حد (با اندازه بیش از 6 میلی متر) نیز ممکن است منعکس کننده وجود دسته بشکه باشد (شکل 8). در این حالت قطعه منیسک دررفته به شاخ قدامی سالم متصل می شود.

شکل 7 ظاهر دسته منیسک داخلی دارای علامت 'Double PCL' است. نمای ساژیتال PD-weighted با مهار چربی: قطعه منیسک دررفته (پیکان) در زیر PCL معمولی (پیکان) قرار دارد و ظاهر مشخصه 'Double PCL' را تشکیل می دهد.

شکل 8 شکل ظاهری شاخ غول پیکر جلویی. نمای وزنی چگالی پروتون ساژیتال. قسمت قدامی قطعه دررفته (فلش) به زاویه منیسک قدامی (فلش) متصل است. توجه داشته باشید که گوشه های عقب (*) نشان داده نمی شوند.

سایر یافته های MRI:

سایر علائم MRI مانند از دست دادن پاپیون، علامت منیسک معکوس، یا قطعات منیسک که مستقیماً در ناحیه بین کندیل در تصاویر میلی متری فرونتال (شکل 9) یا تصاویر محوری جابجا شده اند، تأیید شده اند.

شکل 9 جابجایی دسته سطل در شکاف. نمای جلویی با وزن PD پس از سرکوب چربی. قطعه منیسک دررفته (فلش) با ACL (فلش) در تماس است.

یکی دیگر از نشانه‌های رسمی بی‌ثباتی منیسک، شناسایی جابجایی محیطی قطعات منیسک به داخل فرورفتگی منیسک فمور یا فرورفتگی استخوان ران-تیبیا است. این جابجایی ها تقریباً منحصراً منیسک پزشکی را درگیر می کند و در 10٪ موارد عارضه برخی از موارد شکاف افقی است. برش های تاجی و عرضی بهترین راه برای شناسایی این قطعات هستند.

جدا شدن منیسک

جدا شدن منیسک در نتیجه آسیب شدید والگوس رخ می دهد و در اثر پارگی زائده کپسولی منیسک ایجاد می شود. اینها تمایل دارند شاخ خلفی منیسک داخلی را که از طریق ضخیم شدن کپسول مفصلی (رباط مایل خلفی) به کپسول مفصلی متصل می شود، تحت تاثیر قرار دهند.

آنها منجر به انحراف 5 میلی متری به منیسک فوقانی از مرز خلفی صفحه تیبیا در تصاویر ساژیتال می شوند (شکل 11)، یا قرار دادن مایع بین پایه منیسک و صفحه کپسول مفصلی.

شکل 11 جدا شدن شاخ خلفی منیسک. نمای چگالی پروتون ساژیتال منیسک جدا شده به سمت قدامی جابجا شده است. بین قاعده منیسک و کپسول خلفی (پیکان) ناحیه بزرگی از پرشدت (*) وجود دارد.

منیسک شناور

این نتیجه یک آسیب شدید است و به دلیل پارگی رباط منیسک-تیبیا و جدا شدن بخش داخلی منیسک است. در MRI، منیسک جدا شده به طور کامل توسط مایع احاطه شده است و به نظر می رسد که روی فلات تیبیا 'شناور' است (شکل 12).

شکل 12 منیسک شناور. نمای چگالی پروتون جلویی با اشباع چربی. منیسک جدا شده توسط مایع احاطه شده است، به ویژه بین سطح تحتانی آن و فلات تیبیا (پیکان).

منیسک بعد از عمل

درد مکرر بعد از منیسککتومی مشکلات تشخیصی زیادی را به همراه دارد: شقاق مکرر، پس از منیسککتومی، کندرولیز، نکروز ساب غضروفی یا آرترالژی. MRI اغلب در تشخیص شقاق های عود کننده شکست می خورد، زیرا منیسککتومی شدت های متوسطی را ایجاد می کند که 'به اشتباه' با سطح مینیسک ارتباط برقرار می کند. تنها یافته ای که پاتولوژیک در نظر گرفته شد و به عنوان یک شقاق عود کننده تعبیر شد، فشار زیاد داخل منیسکال مایع در تصاویر با وزن T2 بود. این محدودیت‌های MRI ساده به تنهایی برخی از نویسندگان را بر آن داشته است که استفاده از آرتروسکوپی MRI را پیشنهاد کنند، اگرچه باز هم نتایج در اینجا متناقض هستند.

چگونه ایمپلنت ارتوپدی و ابزار ارتوپدی بخریم؟

برای CZMEDITECH ، ما یک خط تولید بسیار کامل از ایمپلنت های جراحی ارتوپدی و ابزار مربوطه، محصولاتی از جمله ایمپلنت ستون فقرات, ناخن های داخل مدولری, صفحه تروما, صفحه قفل, جمجمه - فک و صورت, پروتز, ابزار قدرت, فیکساتورهای خارجی, آرتروسکوپی, مراقبت های دامپزشکی و مجموعه ابزار حمایتی آنها.

علاوه بر این، ما متعهد به توسعه مداوم محصولات جدید و گسترش خطوط تولید هستیم تا نیازهای جراحی پزشکان و بیماران بیشتری را برآورده کنیم و همچنین شرکت خود را در کل صنعت جهانی ایمپلنت‌ها و ابزار ارتوپدی رقابتی‌تر کنیم.

ما به سراسر جهان صادر می کنیم، بنابراین شما می توانید برای دریافت قیمت رایگان از طریق آدرس ایمیل song@orthopedic-china.com با ما تماس بگیرید ، یا برای پاسخ سریع در واتس اپ پیام ارسال کنید +86- 18112515727 .

اگر می خواهید اطلاعات بیشتری بدانید، کلیک کنید CZMEDITECH برای یافتن جزئیات بیشتر.