اجتناب از عوارض شکستگی اسکافوئید: تثبیت دقیق و تجزیه و تحلیل 10 تامین کننده برتر جهانی پیچ هربرت

نقش تشریحی منحصر به فرد اسکافوئید

اسکافوئید طولانی ترین استخوان در ردیف پروگزیمال کارپال است که به شکل یک قایق کوچک است (از این رو 'اسکافوئید' نامیده می شود). بین ردیف های پروگزیمال و دیستال کارپال قرار دارد و نقش کلیدی در تثبیت و اتصال هر دو ردیف دارد. حرکات طبیعی مچ دست، از جمله خم شدن، اکستنشن، انحراف شعاعی و انحراف اولنار، همگی به حرکت هماهنگ اسکافوئید بستگی دارد. پس از شکستگی، بیومکانیک کل مفصل مچ دست مختل می شود.

تامین عروق شکننده

اسکافوئید خون را عمدتاً از شاخه های شریان رادیال دریافت می کند که از برجستگی پشتی و قطب دیستال وارد می شود:

• تقریباً 70 تا 80 درصد جریان خون از طریق سل دیستال وارد می شود و به صورت رتروگراد جریان می یابد تا قطب پروگزیمال را تغذیه کند.

• فقط چند شاخه مستقیماً وارد قطب پروگزیمال می شوند.

• هرچه شکستگی به قطب پروگزیمال نزدیکتر باشد، خطر اختلال عروقی بیشتر می شود.

• هنگامی که جریان خون قطع می شود، قطعه پروگزیمال به شدت مستعد AVN و عدم جوش خوردن است.

مکانیسم آسیب مشترک

 شایع ترین مکانیسم آسیب، افتادن روی دست دراز شده (FOOS) است . هنگام زمین خوردن، افراد به طور غریزی بازو را دراز می کنند و انگشتان خود را برای جذب ضربه با کف دست باز می کنند. این مکانیسم آسیب مکرر توجه بالینی و تحقیقاتی قابل توجهی را به خود جلب کرده است و به طور گسترده ای با نام اختصاری FOOSH نامیده می شود.

توصیه های تشخیصی کلیدی:

• تصویربرداری با اشعه ایکس باید برای تمام آسیب‌های مچ دست، از جمله نماهای اسکافوئید در صورت شک به شکستگی انجام شود.

• اگر عکس‌برداری با اشعه ایکس منفی بود اما شک باقی ماند، باید بی‌حرکتی انجام شود و پس از ۲ هفته تصویربرداری مجدد انجام شود.

• بیحرکتی زودهنگام می تواند هم به عنوان یک اقدام تشخیصی و هم به عنوان یک اقدام درمانی عمل کند.

بیحرکتی گچ گچ:

گچ اسپیکا شست بازوی بلند:

• برای شکستگی های پروگزیمال یک سوم (بالاترین خطر AVN)، خطوط شکستگی عمودی/میل، و موارد تشخیص اولیه نشان داده شده است.

• آرنج را در زاویه 90 درجه، ساعد، مچ دست و شست را بی حرکت می کند.

• با حذف چرخش ساعد حداکثر پایداری را فراهم می کند.  

گچ اسپیکا با انگشت شست بازوی کوتاه:

• مناسب برای شکستگی های دیستال سوم، شکستگی های توبروزیتی و شکستگی های پایدار میانی کمر (مرحله بعدی).

• راحتی بیشتر اما ثبات کمتری را ارائه می دهد.

پیچ فشاری بدون سر (پیچ هربرت)

در حال حاضر استاندارد طلایی برای شکستگی های کمر اسکافوئید.

• اصل: در امتداد محور اسکافوئید زیر سیم راهنما قرار می گیرد و فشرده سازی بین قطعات را فراهم می کند.

• مزایا:

• فشرده سازی عالی در سراسر خط شکست.

• پایداری بالا، امکان بسیج اولیه را فراهم می کند.

• کاربرد کم تهاجمی و از راه پوست امکان پذیر است.

• طراحی کم حاشیه و بدون سر، تحریک غضروف را کاهش می دهد.

• رویکردها:

• از راه پوست: برای شکستگی های پایدار و بدون جابجایی.

• باز: برای شکستگی های جابجا شده، خرد شده یا مزمن.

• انواع:

• پیچ های فشاری سر.

• پیچ‌های فشاری بدون سر (ترجیحاً، کاملاً دفن شده، سوزش مفصل کمتر).

سیم کیرشنر (K-wire) تثبیت

یک روش سنتی و در عین حال مفید، اغلب کمکی.

• مزایا : انعطاف پذیر، ارزان، حداقل اختلال در عروق.

• معایب : پایداری کمتر، نیاز به تثبیت خارجی، خطر عفونت، حذف مورد نیاز پس از بهبودی.

• موارد مصرف : شکستگی های کودکان، تثبیت موقت در خرد کردن، کمکی به فیکساسیون پیچ.

10 تامین کننده برتر پیچ هربرت با

رتبه جهانی	نام شرکت	نشان
1	DePuy Synthes
2	استرایکر
3	زیمر بیومت
4	آرترکس
5	اسمیت و برادرزاده
6	گروه پزشکی رایت
7	تیزبین
8	aap Implantate AG
9	Orthofix
10	CZMEDITECH

CZMEDITECH محصولات پیچ هربرت

 به عنوان یک تولید کننده و تامین کننده پیشرو چینی ایمپلنت‌های ارتوپدی ، CZMEDITECH مجموعه جامعی از پیچ های هربرت را ارائه می دهد که برای شکستگی های اسکافوئید و سایر آسیب های استخوانی کوچک طراحی شده است.

ویژگی های کلیدی:

• طراحی فشرده سازی بدون سر: تثبیت پایدار را تضمین می کند و در عین حال تحریک غضروف مفصلی را به حداقل می رساند.

• پایداری بیومکانیکی بالا: فشرده سازی بین تکه ای قابل اعتماد باعث اتحاد جامد می شود.

• گزینه های مواد: موجود در فولاد ضد زنگ درجه پزشکی و آلیاژ تیتانیوم، با زیست سازگاری عالی و مقاومت در برابر خوردگی.

• سازگاری با حداقل تهاجم: مناسب برای هر دو روش از راه پوست و باز.

• مشخصات چندگانه: طیف گسترده ای از قطرها و طول ها برای رفع نیازهای بالینی مختلف.

مزایای بالینی:

• بهبود سریع و قابل اعتماد شکستگی اسکافوئید را به ویژه در شکستگی های پرخطر کمر و قطب پروگزیمال تسهیل می کند.

• حرکت زودهنگام مچ دست را فعال می کند، سفتی را کاهش می دهد و بازیابی عملکردی را بهبود می بخشد.

• به طور قابل توجهی خطر جوش نشدن و AVN را در مقایسه با روش های تثبیت سنتی کاهش می دهد.