اجتناب از عوارض شکستگی اسکافوئید: تثبیت دقیق و تجزیه و تحلیل 10 تامین کننده برتر جهانی پیچ هربرت

نقش تشریحی منحصر به فرد اسکافوئید

اسکافوئید طولانی ترین استخوان در ردیف پروگزیمال کارپال است که به شکل یک قایق کوچک است (از این رو 'اسکافوئید' نامیده می شود). بین ردیف های پروگزیمال و دیستال کارپال قرار دارد و نقش کلیدی در تثبیت و اتصال هر دو ردیف دارد. حرکات طبیعی مچ دست، از جمله خم شدن، اکستنشن، انحراف شعاعی و انحراف اولنار، همگی به حرکت هماهنگ اسکافوئید بستگی دارند. پس از شکستگی، بیومکانیک کل مفصل مچ دست مختل می شود.

تامین عروق شکننده

اسکافوئید خون را عمدتاً از شاخه‌های شریان رادیال دریافت می‌کند که از برجستگی پشتی و قطب دیستال وارد می‌شود:

• تقریباً 70 تا 80 درصد جریان خون از طریق سل دیستال وارد می شود و به صورت رتروگراد جریان می یابد تا قطب پروگزیمال را تغذیه کند.

• فقط چند شاخه به طور مستقیم وارد قطب پروگزیمال می شوند.

• هر چه شکستگی به قطب پروگزیمال نزدیکتر باشد، خطر اختلال عروقی بیشتر است.

• هنگامی که جریان خون قطع می شود، قطعه پروگزیمال به شدت مستعد AVN و عدم جوش خوردن است.

مکانیسم آسیب مشترک

 شایع ترین مکانیسم آسیب، افتادن بر روی دست دراز شده (FOOS) است . هنگام زمین خوردن، افراد به طور غریزی بازو را دراز می کنند و انگشتان خود را برای جذب ضربه با کف دست باز می کنند. این مکانیسم آسیب مکرر توجه بالینی و تحقیقاتی قابل توجهی را به خود جلب کرده است و به طور گسترده ای با نام اختصاری FOOSH نامیده می شود.

توصیه های تشخیصی کلیدی:

• تصویربرداری با اشعه ایکس باید برای تمام آسیب‌های مچ دست، از جمله نماهای اسکافوئید در صورت شک به شکستگی انجام شود.

• اگر عکس‌برداری با اشعه ایکس منفی بود اما شک باقی ماند، باید بی‌حرکتی انجام شود و پس از ۲ هفته تصویربرداری مجدد انجام شود.

• بیحرکتی زودهنگام می تواند هم به عنوان یک اقدام تشخیصی و هم به عنوان یک اقدام درمانی عمل کند.

بیحرکتی گچ گچ:

گچ اسپیکا شست بازوی بلند:

• برای شکستگی های یک سوم پروگزیمال (بالاترین خطر AVN)، خطوط شکستگی عمودی/میل، و موارد تشخیص اولیه نشان داده شده است.

• آرنج را در زاویه 90 درجه، ساعد، مچ دست و شست را بی حرکت می کند.

• با حذف چرخش ساعد حداکثر پایداری را فراهم می کند.  

گچ اسپیکا با انگشت شست بازوی کوتاه:

• مناسب برای شکستگی های دیستال سوم، شکستگی های توبروزیتی و شکستگی های پایدار میانی کمر (مرحله بعدی).

• راحتی بیشتر اما ثبات کمتری را ارائه می دهد.

پیچ فشاری بدون سر (پیچ هربرت)

در حال حاضر استاندارد طلایی برای شکستگی های کمر اسکافوئید.

• اصل: در امتداد محور اسکافوئید زیر سیم راهنما قرار می گیرد و فشرده سازی بین قطعاتی را فراهم می کند.

• مزایا:

• فشرده سازی عالی در سراسر خط شکست.

• ثبات بالا، امکان بسیج اولیه را فراهم می کند.

• کاربرد کم تهاجمی و از راه پوست امکان پذیر است.

• طراحی کم حاشیه و بدون سر، تحریک غضروف را کاهش می دهد.

• رویکردها:

• از راه پوست: برای شکستگی های پایدار و بدون جابجایی.

• باز: برای شکستگی های جابجا شده، خرد شده یا مزمن.

• انواع:

• پیچ های فشاری سر.

• پیچ های فشاری هدلس (ترجیحا، کاملاً مدفون، کمتر تحریک مفاصل).

سیم کیرشنر (K-wire) تثبیت

یک روش سنتی و در عین حال مفید، اغلب کمکی.

• مزایا : انعطاف پذیر، ارزان، حداقل اختلال در عروق.

• معایب : پایداری کمتر، نیاز به تثبیت خارجی، خطر عفونت، حذف مورد نیاز پس از بهبودی.

• موارد مصرف : شکستگی در کودکان، ثابت کردن موقت در خرد کردن، کمکی به فیکساسیون پیچ.

10 تامین کننده برتر پیچ هربرت با

رتبه جهانی	نام شرکت	نشان
1	DePuy Synthes
2	استرایکر
3	زیمر بیومت
4	آرترکس
5	اسمیت و برادرزاده
6	گروه پزشکی رایت
7	تیزبین
8	aap Implantate AG
9	Orthofix
10	CZMEDITECH

محصولات پیچ هربرت CZMEDITECH

 CZMEDITECH به عنوان یک تولید کننده و تامین کننده پیشرو ایمپلنت های ارتوپدی در چین، مجموعه ای جامع از پیچ های هربرت را برای شکستگی های اسکافوئید و سایر آسیب های استخوانی کوچک ارائه می دهد.

ویژگی های کلیدی:

• طراحی فشرده سازی بدون سر: تثبیت پایدار را تضمین می کند و در عین حال تحریک غضروف مفصلی را به حداقل می رساند.

• پایداری بیومکانیکی بالا: فشرده سازی بین تکه ای قابل اعتماد باعث اتحاد جامد می شود.

• گزینه های مواد: موجود در فولاد ضد زنگ درجه پزشکی و آلیاژ تیتانیوم، با زیست سازگاری عالی و مقاومت در برابر خوردگی.

• سازگاری با حداقل تهاجم: مناسب برای هر دو روش از راه پوست و باز.

• مشخصات چندگانه: طیف گسترده ای از قطرها و طول ها برای رفع نیازهای بالینی مختلف.

مزایای بالینی:

• بهبود سریع و قابل اعتماد شکستگی اسکافوئید را به ویژه در شکستگی های پرخطر کمر و قطب پروگزیمال تسهیل می کند.

• حرکت زودهنگام مچ دست را فعال می کند، سفتی را کاهش می دهد و بازیابی عملکردی را بهبود می بخشد.

• به طور قابل توجهی خطر جوش نشدن و AVN را در مقایسه با روش های تثبیت سنتی کاهش می دهد.