Περιφερικό Κνημιαίο Νύχι: Μια σημαντική ανακάλυψη στη θεραπεία των καταγμάτων της άπω κνήμης

Τα κατάγματα της άπω κνήμης είναι κοινά και οι παραδοσιακές θεραπείες έχουν περιορισμούς

Τα κατάγματα της άπω κνήμης είναι ένας κοινός τύπος κατάγματος κάτω άκρου. Οι παραδοσιακές θεραπείες όπως οι πλάκες ασφάλισης και τα προγενέστερα ενδομυελικά νύχια έχουν το καθένα τα μειονεκτήματά του. Το κλείδωμα των πλακών μπορεί να προκαλέσει μετεγχειρητικές λοιμώξεις ή νέκρωση των μαλακών ιστών, παρατείνοντας την ανάρρωση. Αν και τα προγενέστερα νύχια είναι ελάχιστα επεμβατικά, μπορεί να βλάψουν την άρθρωση του γόνατος, να προκαλέσουν πόνο και να εγκυμονούν κινδύνους ανεπαρκούς στερέωσης ή κακής ευθυγράμμισης, εμποδίζοντας την ανάρρωση.

Νέα λύση: Περιφερικό Κνημιαίο Νύχι (DTN)

Μια νέα επιλογή θεραπείας - Distal Tibial Nail (DTN) - προσφέρει μια νέα προοπτική για τη διαχείριση των περιφερικών καταγμάτων της κνήμης με τον μοναδικό ανάδρομο σχεδιασμό του.

Προετοιμασία τοποθέτησης και μείωσης του ασθενούς

Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση. Τα μετατοπισμένα κατάγματα πρέπει να μπορούν να μειωθούν χειροκίνητα. Εάν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιήστε λαβίδες μείωσης για να βοηθήσετε πριν εισαγάγετε το DTN. Εάν υπάρχει συνοδευτικό κάταγμα της περόνης, η σωστή ευθυγράμμιση της περόνης μπορεί να βοηθήσει τη μείωση της κνήμης. Τα κατάγματα του αρθρωτού άξονα μπορεί να σταθεροποιηθούν με ενδομυελικούς ήλους. Για κατάγματα γύρω από τον αστράγαλο, η ανατομική ανάταξη και στερέωση της περόνης πρέπει να προηγείται της κνημιαίας ανάταξης για να αποφευχθεί η κακή ευθυγράμμιση. Σε ανοιχτά κατάγματα με υπάρχουσα εξωτερική στερέωση, το νύχι μπορεί να εισαχθεί ενώ διατηρείται ο σταθεροποιητής για να επιτευχθεί μείωση.

Γίνεται μια διαμήκης τομή 2–3 cm στην άκρη του έσω σφυρού για να αποκαλυφθεί ο επιφανειακός δελτοειδής σύνδεσμος. Ένας οδηγός πείρος εισάγεται στο άκρο του σφυρού ή ελαφρώς μεσαία προς αυτήν (Εικ. 2α), 4–5 mm από την αρθρική επιφάνεια. Η πλάγια όψη δείχνει εισαγωγή μέσω της μεσοκονδυλικής αύλακας (Εικ. 2β), αποφεύγοντας τη βλάβη στον οπίσθιο κνημιαίο μυ. Διαχωρίστε τον επιφανειακό δελτοειδή σύνδεσμο και, στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε ένα εξάρτημα για να μεγεθύνετε το μυελικό κανάλι μέχρι τη μεταφυσιακή περιοχή (Εικ. 2γ). Αφαιρέστε το σπογγώδες οστό κοντά στον εγγύς έσω φλοιό για να εισαγάγετε το νύχι (Εικ. 2δ). Τοποθετήστε ένα δοκιμαστικό καρφί για να επιβεβαιώσετε το μέγεθος DTN (Εικ. 2e). Αποφύγετε το σφυρί ή την υπερβολική συστροφή για να αποτρέψετε το ιατρογενές κάταγμα του έσω σφυρού. Ρυθμίστε το βάθος του νυχιού για να διασφαλίσετε ότι οι περιφερικές βίδες δεν εισέρχονται στην άρθρωση του αστραγάλου ή στο σημείο του κατάγματος. Η στερέωση επιτυγχάνεται με βίδες ασφάλισης εγγύς και περιφερικά.

Επιτρέπεται μετεγχειρητικά η άμεση κινητικότητα της άρθρωσης του αστραγάλου και η επαφή από το πόδι με το πάτωμα.
Δεν φέρει βάρος για 4-6 εβδομάδες
Πρόοδος σε πλήρη φόρτιση βάρους μεταξύ 8-12 εβδομάδων, ενώ παρακολουθείται ο σχηματισμός τύλου και ο πόνος

Η δραστηριότητα της άρθρωσης του αστραγάλου ξεκινά αμέσως μετά την επέμβαση

Αποφύγετε την άσκηση βάρους για 4-6 εβδομάδες

Σταδιακή μετάβαση σε πλήρη ανοχή βάρους στις 8-12 εβδομάδες

Παρακολούθηση 10 ασθενών

Μια μελέτη παρακολούθησε 10 ασθενείς (Πίνακας 1). Μέχρι 3 μήνες μετά την επέμβαση, 7 περιπτώσεις είχαν επουλωθεί. όλοι οι ασθενείς πέτυχαν επούλωση εντός 6 μηνών. Παρουσιάστηκε ένα περιστατικό παραμορφώσεων βλατίδας και παλινδρόμησης. Δεν παρατηρήθηκε απώλεια ανάταξης, λοίμωξη, επιπλοκές που σχετίζονται με το εμφύτευμα ή ιατρογενείς τραυματισμοί (Πίνακας 2).

69χρονος άνδρας ασθενής

Ενδείξεις για DTN

Αυτή η μελέτη περιελάμβανε κατάγματα AO 43-A και C1. Το C2 εξετάστηκε επίσης. Τα DTN διατίθενται σε μήκη 7 mm και 8 mm, τα οποία καθορίζουν την τοποθέτηση των εγγύς εμπλεκόμενων βιδών. Τα κατάγματα που βρίσκονται 2–9 cm πάνω από την αρθρική επιφάνεια είναι ιδανικά υποψήφια για στερέωση DTN. Οι ενδείξεις μπορούν ενδεχομένως να επεκταθούν σε κατάγματα AO 42.

Εμβιομηχανική σταθερότητα

Τα ανάδρομα καρφιά έχουν ανώτερη αξονική και περιστροφική ακαμψία σε σύγκριση με τις μεσαίες πλάκες ασφάλισης και τα προοδευτικά καρφιά. Οι Greenfield et al. διεξήγαγε εμβιομηχανικές δοκιμές δείχνοντας ότι η χρήση δύο περιφερικών βιδών στο DTN πέτυχε το 60-70% της συμπιεστικής ακαμψίας και το 90% της στρεπτικής ακαμψίας σε σύγκριση με τρεις βίδες. Το DTN ελαχιστοποίησε την κίνηση θραυσμάτων κατάγματος υπό φορτίο. Σε 3 περιπτώσεις που δεν επουλώθηκαν μέσα σε 3 μήνες, οι παράγοντες περιελάμβαναν βλάβη των μαλακών ιστών, διόγκωση του μυελού, εντόπιση του κατάγματος και οστεοπόρωση. Δεδομένου ότι τα DTN διατίθενται μόνο σε τρία μεγέθη και η απομακρυσμένη στερέωση περιορίζεται σε τρεις βίδες, μπορεί να παρέχουν ανεπαρκή σταθερότητα σε ευρεία κανάλια ή οστεοπορωτικό οστό. Η πρώιμη φόρτωση βάρους θα πρέπει να προσεγγίζεται με προσοχή σε τέτοιες περιπτώσεις.

Πλεονεκτήματα του DTN

Σε σύγκριση με τις ασφαλιστικές πλάκες, τα ενδομυελικά νύχια προκαλούν λιγότερη βλάβη των μαλακών ιστών, ιδιαίτερα κατάλληλα για ηλικιωμένους ασθενείς και εκείνους με σοβαρούς τραυματισμούς μαλακών ιστών από τραύμα υψηλής ενέργειας. Σε αυτή τη μελέτη, τα DTN εισήχθησαν μέσω έξι μόνο μικρών τομών, χωρίς επιπλοκές μαλακών ιστών. Η διαδικασία δεν απαιτεί κάμψη γόνατος, μειώνοντας τον κίνδυνο απώλειας μείωσης και καθιστώντας την κατάλληλη για ασθενείς με περιορισμένη κίνηση του γόνατος (π.χ. αρθρίτιδα γόνατος ή μετά από ΤΚΑ).

Χειρουργικοί κίνδυνοι και προφυλάξεις

Οι κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό στον οπίσθιο κνημιαίο μυ και κάταγμα του έσω σφυρού. Τα κατάγματα του έσω σφυρού μπορούν να αντιμετωπιστούν με καλωδίωση, επιμετάλλωση ή εξωτερική στερέωση.
Πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να αποφευχθεί η διείσδυση της βίδας στην ινώδη εγκοπή. Η συσκευή εντοπισμού θέσης μπορεί να προκαλέσει οπίσθια περιστροφή του DTN λόγω του βάρους του. ρυθμίστε τη δεύτερη βίδα ώστε να δείχνει προς την περόνη (Εικ. 4γ).

Κλινική Σύγκριση

Τα ποσοστά μη ένωσης και κακής ευθυγράμμισης για τα προχωρημένα νύχια είναι 0–25% και 8,3–50%, αντίστοιχα. για πλάκες ασφάλισης, 0–17% και 0–17%. Σε αυτή τη μελέτη, όλες οι περιπτώσεις πέτυχαν ένωση και μόνο το 20% είχε παραμόρφωση >5°, συγκρίσιμη με τις παραδοσιακές μεθόδους. η βαθιά μόλυνση είναι 0–23% και 0–8,3%, αντίστοιχα. Αυτή η μελέτη δεν ανέφερε επιπλοκές των μαλακών ιστών, ξεπερνώντας και τις δύο εναλλακτικές. Λειτουργικές βαθμολογίες:

Συνοπτικά, το DTN προσφέρει πλεονεκτήματα σε σχέση με τις πλάκες κλειδώματος και τα προκαταρκτικά ενδομυελικά νύχια και αντιπροσωπεύει μια αποτελεσματική λύση για τη θεραπεία των περιφερικών καταγμάτων της κνήμης.

Το DTN διαθέτει ελάχιστη επεμβατικότητα, υψηλή σταθερότητα και ταχεία ανάκαμψη

Είναι μια πολύτιμη εναλλακτική λύση στις παραδοσιακές θεραπείες και αξίζει να προωθηθεί