بازدید: 108 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 08-12-2022 منبع: سایت
جااندازی بسته روشی با حداقل تهاجم است که می تواند برای شکستگی های پایدار اندام ها بدون از دست دادن جریان خون، بدون خطر عفونت، بهبود عملکرد سریع، کاهش قابل توجه هزینه های پزشکی مورد استفاده قرار گیرد و می تواند برای کاهش بسته ناخن توخالی و فیکس کردن پین داخل مدولاری برای درمان شکستگی های مختلف ناپایدار مانند شکستگی استخوان فمور، شکستگی استخوان استخوان ران، شکستگی استخوان ران، شکستگی استخوان ساقه، استفاده شود. شکستگی های ساقه بازو و غیره، از بین بردن تخریب جریان خون با کاهش برش.
بیمار در تخت قرار می گیرد و کشش توبروزیته تیبیا با اندام آسیب دیده در وضعیت خنثی با چرخش داخلی خفیف انجام می شود. وزن کشش از فردی به فرد دیگر متفاوت است، عموماً 9-6 کیلوگرم است و مدت کشش نباید بیش از 12 ساعت باشد. 90 درصد بیماران می توانند با کشش به تغییر موقعیت بپردازند.
اگر کشش نتواند الزامات تغییر موقعیت را به دست آورد، می توان تغییر موقعیت دستی را تحت بیهوشی اپیدورال اضافه کرد:
هدف این است که لگن را ثابت کنیم، اندام آسیبدیده را بهطور بیرونی بچرخانیم و نیروی کشش را افزایش دهیم، و سپس برای رسیدن به هدف تغییر موقعیت، اندام آسیبدیده را به صورت داخلی بچرخانیم و بهطور داخلی جمع کنیم.
بیمار صاف روی زمین دراز می کشد، لگن و زانوی آسیب دیده را 90 درجه خم می کند، به مدت 2 تا 3 دقیقه در امتداد محور فمورال اندام آسیب دیده می کشد، سپس اندام آسیب دیده را به صورت داخلی بچرخانید و به آرامی آن را خم کنید، پس از تنظیم مجدد، اندام آسیب دیده را به آرامی پایین بیاورید، و اگر پای آسیب دیده به نظر می رسد موفقیت آمیزتر از خارج چرخیده است. قبل از انجام تثبیت داخلی، از دستگاه C-arm برای تایید استفاده شد.
اگر جابجایی با روشهای فوق انجام نشود، معمولاً نشاندهنده شکستگی سر استخوان ران یا جدایی چرخشی بین سر و گردن است (شکل 1A)، یا اینکه جایی بین سر و گردن درج شده است. (این می تواند در هر یک از انواع باغ II، III یا IV رخ دهد). در این حالت، چرخاندن اندام آسیب دیده به سمت شکستگی سر و گردن دیگر موثر نیست. به منظور جلوگیری از برش و جابجایی، می توان از تکنیک پری سوزن از راه پوست برای تغییر موقعیت شکستگی استفاده کرد.
یک سوزن دایره ای استخوانی به قطر 3.0 تا 3.5 میلی متر به صورت عمودی از طریق پوست 1 تا 2 سانتی متر زیر محل اتصال رباط مغبنی و شریان فمورال به جلوی سر استخوان ران وارد می شود و سوزن تحت نظارت دستگاه C-arm عمیق تر به مرکز سر استخوان ران می چرخد (Figure 1B).
برای تقویت نیروی کنجکاو، سوزن دایره ای استخوانی دوم را می توان به موازات این سوزن 5-4 میلی متری وارد کرد و انتهای سوزن بیرون از پوست باقی بماند.
از طریق تروکانتر بزرگتر، دو سوزن دایرهای استخوانی به قطر 3.5 میلیمتر از راه پوست مطابق با زاویه ساقه گردن و زاویه شیب قدامی سوراخ میشوند و به انتهای دیستال شکستگی گردن فمور میرسند (از شکستگی عبور نکنید) و انتهای سوزن را خارج از پوست میگذارند.
اپراتور دو مجموعه دم سوزن را با هر دو دست نگه می دارد و بخش های شکستگی سر و گردن را با همکاری دستیار تنظیم می کند تا با یکدیگر هماهنگ شوند (شکل 1C-E).
پس از اینکه همراستایی رضایت بخش بود، یک پین گرد استخوانی که در تروکانتر بزرگ وارد شده است، برای تثبیت موقت به سر استخوان ران پیچ می شود و سپس چندین پیچ توخالی در سر استخوان ران قرار می گیرد (شکل 1F).
روش کاهش بسته که در بالا توضیح داده شد می تواند در حدود 98 درصد از شکستگی های گردن فمور به کاهش مورد نیاز دست یابد. هر چه تراز شکستگی بهتر باشد، چه بسته باشد و چه بریده، پیش آگهی بهتری دارد. معمولاً درجه دررفتگی شکستگی نشان داده شده در اشعه ایکس کمتر از درجه دررفتگی شکستگی واقعی است. از آنجایی که تراز شکستگی مستقیماً بر بهبود شکستگی و احتمال نکروز سر استخوان ران تأثیر می گذارد، لازم است قضاوت صحیحی از فیلم اشعه ایکس پس از تراز شکستگی داشته باشیم. اگر منحنی S شکل صاف یا منقطع نباشد، نشان می دهد که شکستگی گردن فمور به جابجایی آناتومیکی نرسیده است (شکل 2).


شکل 1 شکستگی گردن فمور که با کنجکاوی سوزن از راه پوست تغییر موقعیت داد

شکل 2 اشعه ایکس شکستگی گردن فمور با منحنی خارجی پیوسته در تراز آناتومیکی و منحنی خارجی منقطع در تراز غیر تشریحی
تکنیک کاهش بسته میتواند به تراز کردن شکستگی ساقه فمور بدون آسیب رساندن به بافت نرم یا خون رسانی به انتهای شکستگی کمک کند و میتواند برای تثبیت داخلی با ناخن داخل مدولاری استفاده شود.
تحت بی حسی اپیدورال، بیمار روی تخت دراز کشیده است (در حال حاضر پوست اندام آسیب دیده استریل نشده است)، یک دستیار ساق پا را نگه می دارد و دستیار دیگر ریشه ران بیمار را با یک کمربند پارچه ای می کشد تا کشش را خنثی کند، در حالی که اندام آسیب دیده در وضعیت خنثی ساقه پا به سمت بالا قرار دارد. شکستگی معمولاً با کشیدن عضله نمی چرخد و جابه جا می شود و می تواند به طور خودکار با کشش اصلاح شود، بنابراین اپراتور فقط باید جابجایی قدامی-خلفی و جانبی انتهای شکسته ساقه را اصلاح کند.
اپراتور از هر دو بازو برای احاطه کردن اندام آسیبدیده استفاده میکند و دستها را در کنار هم نگه میدارد (شکل 3 و شکل 4)، و جابجایی قدامی-خلفی و جانبی شکستگی را به یکباره با استفاده از نیروی بستن مورب هر دو ساعد اصلاح میکند.
به عنوان مثال، اگر بخش پروگزیمال شکستگی استخوان ران به سمت بیرون و قدامی جابجا شود، از یک ساعد برای فشار دادن بخش پروگزیمال شکستگی به داخل و پایین استفاده می شود. ساعد دیگر بخش شکستگی دیستال را به سمت بیرون و به سمت بالا میفشرد تا نیروی گیرهای را دریافت کند (پزشک بازنشانی باید قبل از تنظیم مجدد، جهت جابجایی شکستگی و فاصله جابجایی را قضاوت مناسبی داشته باشد)، به طوری که شکستگی در یک زمان با موفقیت بازنشانی شود. در طول فرآیند جابجایی، دستیار باید نیروی کشش را افزایش دهد و از چرخش استخوان ران جلوگیری کند.
هنگامی که انتهای شکستگی اساساً لپه زده می شود، صدای مالش استخوان ملایم باید شنیده شود، در این زمان، دستیار همچنان باید کشش را حفظ کند، اما نیروی کشش را کاهش دهد.
هنگامی که شکستگی اساساً توسط دستگاه C-arm تراز شد (اگر هنوز کمی ناهماهنگی وجود دارد، تنظیماتی را انجام دهید تا مطمئن شوید که انتهای شکستگی با یکدیگر مطابقت دارند)، کشش را حفظ کنید، اندام آسیبدیده را ضدعفونی کنید و حوله را پخش کنید، و سپس فیکس کردن ناخن داخل مدولاری را انجام دهید.

شکل 3 جابجایی قدامی-خلفی و جانبی شکستگی به طور همزمان با پیچاندن هر دو بازو به دور اندام آسیب دیده و بستن دست ها به هم، با استفاده از نیروی گیره هر دو ساعد اصلاح می شود.

شکل 4 شماتیک مکانیک تغییر مکان شکستگی ساقه فمور
برای بیماران با جابجایی بزرگ شکستگی، دستکاری بسته ناموفق یا شکستگیهای خرد شده، میتوان از بستر کششی جراحی برای جااندازی بسته با مقداری نیروی ابزاری استفاده کرد که میتواند به طور موثر کاهش بسته شکستگی ساقه فمور را کامل کند.
پس از قرار دادن اندام آسیبدیده بر روی قاب کشش برای کشش و بررسی بازوی C نشان داد که جابجایی شکستگی همپوشانی اصلاح شده است، انتهای دیستال اندام آسیبدیده را میتوان به سمت داخل تنظیم کرد تا تراز و تراز را در تصویر ارتواستاتیک ساقه فمور بازیابی کند.
از آنجایی که کشش عضلات ران تحت کشش میتواند نقش آتل بافت نرم را بر روی شکستگی ساقه فمور ایفا کند، اکثر شکستگیهای ساقه فمور میتوانند تراز رضایتبخشتری را در تصویر متعامد اشعه ایکس به دست آورند.
اما در این زمان به دلیل عدم پشتیبانی موثر در انتهای دیستال قطعه شکستگی تحت اثر گرانش، بخش شکستگی دیستال ساقه استخوان ران عمدتاً به سمت عقب جابجا می شود و در این زمان می توان بریس پوشیده شده با حوله استریل را در سمت خلفی شکستگی دیستال قرار داد و انتهای پوست را پس از آماده سازی و استریل کردن پوست قرار داد. جابجایی انتهای شکستگی دیستال را می توان با تنظیم ارتفاع بریس اصلاح کرد.
اگر جابجایی خلفی قطعه شکستگی دیستال هنوز اصلاح نشده باشد، می توان یک ناخن پروگزیمال را از طریق پوست در راس تروکانتر بزرگ یا حفره پیریفورم ایجاد کرد و سپس میله تغییر موقعیت درون مدولاری را در حفره مدولاری قسمت پروگزیمال قرار داد، و قسمت شکستگی روگزیمال دست و استخوان ران را مجدداً قرار داد. با استفاده از اهرم میله جابجایی، به طور متوسط به سمت جلو بلند شده تا شکستگی پروگزیمال استخوان ران را به عقب برگرداند، بنابراین تراز با شکستگی دیستال جابجا شده خلفی را بازیابی می کند.
پس از تراز شدن شکستگی، یک پین راهنمای بلند در حفره شکستگی دیستال وارد می شود تا تنظیم مجدد بسته کامل شود. میله تغییر موقعیت داخل مدولاری به ویژه در اصلاح فلکشن، ابداکشن و تغییر شکل چرخش خارجی رایج در شکستگی های پروگزیمال فمور پروگزیمال موثر است (شکل 5).
برای جابجایی جانبی باقیمانده، باز شدن انتهای منحنی میله داخل مدولاری را می توان تنظیم کرد تا پین راهنما بلند را به داخل حفره شکستگی دیستال هدایت کند تا کاهش بسته کامل شود.
یکی دیگر از روشهای جااندازی بسته، پیچاندن میخ شانز به قشر استخوان در سمت انتهای شکستگی جابجا شده و تنظیم انتهای شکستگی با استفاده از میخ شانز برای جااندازی بسته است (شکل 6). پس از اینکه شکستگی به طور رضایت بخشی در یک راستا قرار گرفت، ناخن داخل مدولاری به حفره مدولاری پروگزیمال و دیستال شکستگی وارد می شود تا فیکساسیون داخلی کامل شود (شکل 7).

شکل 5 دستکاری قطعه شکستگی پروگزیمال برای جابجایی بسته با استفاده از میله تغییر موقعیت داخل مدولاری

شکل 6 جااندازی بسته با استفاده از میخ شانز که در قشر استخوانی یک طرفه در انتهای شکستگی قرار داده شده است.

شکل 7 تثبیت ناخن درون مدولاری کاهش بسته شکستگی چند قسمتی ساقه فمورال با استفاده از ناخن شانز
تشخیص رادیوگرافی: ارزیابی استاندارد تصویربرداری مچ پا باید شامل 3 مرحله باشد: قدامی خلفی (شکل 8)، نقطه مچ پا (15 درجه چرخش داخلی) (شکل 9)، و جانبی (شکل 10).
هنگامی که مفصل مچ پا به شدت آسیب می بیند، مچ پا داخلی و خارجی و تالوس به 11 درجه مختلف جابجا می شوند (شکل 11). رادیوگرافی استاتیک به طور دقیق ثبات مفصل مچ پا را منعکس نمی کند. رادیوگرافی استرس و MRI می تواند ارزیابی ثبات مفصل مچ پا و آسیب رباط را بهبود بخشد (شکل 12).
در این مورد، نوع آسیب مچ پا باید با مکانیسم آسیب و داده های رادیولوژیک اندام آسیب دیده به طور دقیق تعیین شود تا به درستی جابجایی و فیکساسیون هدایت شود.
گاهی اوقات یک شکستگی ساده میانی مچ پا ممکن است بخشی از یک «شکستگی Maisonneuve» پیچیدهتر باشد، که شامل شکستگی نازک نی پروگزیمال و آسیب ترکیبی لیگامان نیز میشود، بنابراین کل تیبیوفیبولا باید از نظر رادیوگرافی مورد بررسی قرار گیرد.

شکل 8 موقعیت جلو و عقب

شکل 9 نقاط مچ پا (15 درجه چرخش داخلی)

شکل 10 موقعیت جانبی

شکل 11 تغییر مکان شکست ظاهراً با دررفتگی ترکیب شده است

شکل 12 رادیوگرافی استرس (پارگی رباط مثلثی)
معمولاً بی حسی عصب فمورال و سیاتیک انجام می شود.
نوع چرخش خلفی-خارجی جابجایی بسته به ترتیب پیوند بیرونی مچ پا-داخلی مچ پا-قوزک خلفی-پایینی تیبیوفیبولار انجام می شود. نوع چرخش خلفی- چرخش داخلی به ترتیب مچ پا داخلی- مچ پا خارجی انجام می شود.
در مورد چرخش خلفی-خارجی نوع IV، بیمار به پشت قرار می گیرد و زانو در 90 درجه خم می شود تا عضله سه سر ساق پا شل شود.
دو دستیار به ترتیب قسمت پوپلیتئال ران و پا را نگه می دارند و کشش در جهت تغییر شکل شکستگی اعمال می شود (نیروی کشش نباید بیش از حد باشد تا از تشدید آسیب جلوگیری شود).
دستیار که پا را می کشد، پا را به سمت داخل می چرخاند تا تغییر شکل چرخش خارجی را اصلاح کند (شکل 13). در حالی که انتهای دیستال را به سمت سمت تیبیا فشار می دهد و درشت نی دیستال را به سمت سمت فیبولار می کشد، دستیار به سمت داخل می چرخد و مفصل مچ پا را از پشت گسترش می دهد تا جابجایی مچ پا و تالوس خارجی را اصلاح کند (شکل 14).
موقعیت چرخش داخلی - چرخش داخلی - امتداد پشتی را حفظ کنید. سپس بلوک شکستگی خلفی مچ پا توسط هر دو شست نگه داشته میشود، چهار انگشت دور تیبیا را احاطه میکنند، و هر دو انگشت شست را به سمت دیستال فشار میدهند و فشار میدهند، در حالی که ساق پا را پایین میکشند تا مچ پا خلفی تنظیم شود (شکل 15).
در نهایت، اپراتور مچ پا داخلی را با انگشتان شست به عقب و به سمت پایین فشار می دهد تا آن را تنظیم مجدد کند (شکل 16). دو دستیار پا و مچ پا را در موقعیت چرخش داخلی-چرخش داخلی-کشش پشتی برای آماده شدن برای ثابت نگه می دارند.

شکل 13 تصحیح کشش تغییر شکل چرخش خارجی

شکل 14 تصحیح جابجایی جانبی مچ پا و تالوس خارجی

شکل 15 تصحیح شیفت خلفی مچ پا

شکل 16 تصحیح جابجایی داخلی مچ پا
فرآیند تغییر موقعیت داخلی پس از چرخش برعکس فرآیند تغییر موقعیت خارجی پس از چرخش است و به ترتیب مچ پا داخلی- مچ پا خارجی انجام می شود.
برای CZMEDITECH ، ما یک خط تولید بسیار کامل از ایمپلنت های جراحی ارتوپدی و ابزار مربوطه، محصولاتی از جمله ایمپلنت ستون فقرات, ناخن های داخل مدولری, صفحه تروما, صفحه قفل, جمجمه - فک و صورت, پروتز, ابزار قدرت, فیکساتورهای خارجی, آرتروسکوپی, مراقبت های دامپزشکی و مجموعه ابزار حمایتی آنها.
علاوه بر این، ما متعهد به توسعه مداوم محصولات جدید و گسترش خطوط تولید هستیم تا نیازهای جراحی پزشکان و بیماران بیشتری را برآورده کنیم و همچنین شرکت خود را در کل صنعت جهانی ایمپلنتها و ابزار ارتوپدی رقابتیتر کنیم.
ما به سراسر جهان صادر می کنیم، بنابراین شما می توانید برای دریافت قیمت رایگان از طریق آدرس ایمیل song@orthopedic-china.com با ما تماس بگیرید ، یا برای پاسخ سریع در واتس اپ پیام ارسال کنید +86- 18112515727 .
اگر می خواهید اطلاعات بیشتری بدانید، کلیک کنید CZMEDITECH برای یافتن جزئیات بیشتر.
10 ناخن داخل مدولاری دیستال تیبیا (DTN) در آمریکای شمالی برای ژانویه 2025
اجتناب از عوارض شکستگی اسکافوئید: تثبیت دقیق و تجزیه و تحلیل 10 تامین کننده برتر جهانی پیچ هربرت
10 تولید کننده برتر در آمریکا: صفحات قفل کننده دیستال هومروس (مه 2025)
5 تولید کننده برتر در خاورمیانه: صفحات قفل کننده دیستال هومروس (مه 2025)