Czy wiesz jak naprawić złamanie śródręcza?

Złamania śródręczno-paliczkowe są częstym złamaniem w urazach ręki i stanowią około 1/4 wszystkich pacjentów z urazami ręki. ze względu na delikatną i złożoną budowę dłoni oraz jej doskonałe funkcje motoryczne, leczenie złamań ręki jest o wiele ważniejsze i bardziej złożone technicznie niż leczenie innych długich złamań rurkowych.

Zapewnienie stabilności złamania po repozycjonowaniu jest kluczem do powodzenia leczenia złamań śródręczno-paliczkowych. Aby przywrócić funkcję ręki, złamanie często wymaga odpowiedniego zespolenia, a w przeszłości powszechnie stosowano stabilizację zewnętrzną gipsem lub stabilizację wewnętrzną szpilkami Kirschnera, jednak często ze względu na niedokładne zespolenie lub długi czas stabilizacji, co nie sprzyja wczesnej pooperacyjnej rehabilitacji stawu, a w większym stopniu wpływa na powrót funkcjonalny stawu śródręczno-paliczkowego, powodując pewne trudności w rehabilitacji funkcjonalnej ręki.

Nowoczesne metody leczenia coraz częściej wykorzystują mocniejsze mocowanie wewnętrzne, takie jak mocowanie śrubami mikropłytkowymi.

Zasady leczenia

Zasady leczenia złamań kości śródręcza i paliczka ręki to: anatomiczna repozycja, lekkie i mocne unieruchomienie, wczesna mobilność oraz ćwiczenia funkcjonalne. Zasady leczenia złamań śródstawowych i okołostawowych ręki są takie same jak w przypadku innych złamań śródstawowych: przywrócenie anatomii powierzchni stawowej i wczesna aktywność funkcjonalna. W leczeniu złamań kości śródręcza i paliczków dłoni należy dążyć do uzyskania anatomicznej zmiany położenia bez rotacji, bocznego zakrzywienia lub przemieszczenia kątowego >10° w stosunku do grzbietowej strony dłoni. Jeśli złamany koniec kości śródręcza zostanie obrócony lub przesunięty w bok pod kątem, zmieni to normalną trajektorię ruchu zginania i prostowania palca, powodując jego wypchnięcie lub odpadnięcie od sąsiedniego palca podczas zgięcia, wpływając na dokładność funkcji palca; podczas gdy przemieszczenie kątowe > 10° w stronę grzbietu dłoni zniszczy gładką powierzchnię styku kości i ścięgna, zwiększając opór i zakres ruchu ścięgna podczas zginania i prostowania oraz powodując przewlekłe uszkodzenie ścięgna, powodując ryzyko zerwania ścięgna. ryzyko zerwania ścięgna.

Złamania śródręcza i paliczka mają podobną zdolność tolerowania deformacji rotacyjnych, podczas gdy śródręcze lepiej toleruje przemieszczenia skracające i przemieszczenia kątowe grzbietowe niż złamania paliczków. Stawy nadgarstkowo-śródręczne i śródręczno-paliczkowe mogą kompensować deformację kątową kości śródręcza, a pierścieniowy mały palec jest lepiej przystosowany do deformacji kątowej kości śródręcza niż palec wskazujący środkowy. Zmniejszona siła chwytu z powodu wewnętrznego skrócenia mięśni dłoni jest widoczna tylko wtedy, gdy kość śródręcza jest odchylona o więcej niż 30° w stronę grzbietową.

Podejście chirurgiczne

Dostęp chirurgiczny w przypadku złamań śródręcza jest stosunkowo prosty i zazwyczaj wykorzystuje dostęp grzbietowy, jak pokazano na rycinie 4-14. Druga śródręcza jest nacinana promieniowo, piąta śródręcza jest nacinana łokciowo, a trzecia i czwarta śródręcza są często nacinane przyśrodkowo. W przypadku jednoczesnej operacji dwóch sąsiednich kości śródręcza stosuje się nacięcie pośrodkowe w kształcie litery S, biorąc pod uwagę oba miejsca operacji.

Naprawiono wybór metody

Istnieje wiele materiałów do stabilizacji wewnętrznej złamań śródręczno-paliczkowych, takich jak szpilki, śruby, płytki Kirschnera i ramki do stabilizacji zewnętrznej, wśród których najczęściej stosowane są szpilki Kirschnera i mikropłytki. W przypadku złamań śródręcza stabilizacja wewnętrzna za pomocą mikropłytki ma oczywistą przewagę nad stabilizacją za pomocą szpilek Kirschnera i może być preferowana; w przypadku złamań bliższego paliczka ogólnie preferuje się mikropłytkę, ale gdy występują trudności z umieszczeniem śrub w dystalnym odcinku złamania bliższego paliczka i głowy, preferuje się stabilizację wewnętrzną skrzyżowanymi szpilkami Kirschnera, co bardziej sprzyja odzyskaniu funkcjonalności chorego palca; w leczeniu złamań paliczka środkowego należy preferować szpilki Kirschnera.

1, igła Kirschnera: 

Wewnętrzna stabilizacja igłą Kirschnera jest stosowana w klinice od ponad 70 lat i jest najczęściej stosowanym materiałem do stabilizacji wewnętrznej złamań śródręczno-paliczkowych, który jest łatwy w obsłudze, ekonomiczny i praktyczny oraz jest najbardziej klasyczną metodą stabilizacji wewnętrznej, jak pokazano na rycinie 4-15. jako najczęściej stosowana stabilizacja wewnętrzna w leczeniu złamań ręki, jest nadal szeroko stosowana. 

Zalety stabilizacji wewnętrznej kołkami Kirschnera:

① łatwy w obsłudze i bardzo elastyczny w użyciu; 

② mniej usuwania tkanek miękkich, mniejszy wpływ na przepływ krwi w miejscu złamania, mniej urazów chirurgicznych i sprzyjanie gojeniu złamań; 

③ łatwe odzyskiwanie pinów dodatkowych; 

④ niski koszt i szerokie zastosowanie, stosowane w przypadku większości złamań ręki (takich jak złamania śródstawowe, poważne złamania wieloodłamowe i złamania paliczka końcowego). 

Wady fiksacji wewnętrznej: 

(1) w porównaniu z mocowaniem płytowym stabilność jest słaba, a skrócenie i przemieszczenie obrotowe nie mogą być kontrolowane za pomocą pojedynczego sworznia, zwykle do mocowania krzyżowego potrzebne są więcej niż 2 kołki; 

(2) brak efektu ściskania na końcu pęknięcia; 

(3) powierzchnia stawu jest uszkodzona przez zespolenie krzyżowe; 

(4) unieruchomienie stawu i zablokowanie ścięgna uniemożliwiają wcześniejsze ćwiczenia stawu ręki i wpływają na powrót funkcjonalny.

Wraz z szybkim rozwojem nowoczesnych technik i sprzętu do stabilizacji wewnętrznej, stabilizacja wewnętrzna za pomocą szpilek Kirschnera staje się coraz bardziej wyrafinowana, a większość z nich można wykonać bez przekraczania stawu, z niewielkim uszkodzeniem tkanek miękkich i ścięgien wokół stawu oraz bez wpływu na wczesny pooperacyjny trening funkcji stawów. Za pomocą aparatu rentgenowskiego z ramieniem C w niektórych przypadkach można również uzyskać zadowalające wyniki poprzez zamkniętą redukcję stabilizacji wewnętrznej za pomocą szpilek Clinique, co dodatkowo zmniejsza uszkodzenie lokalnych tkanek miękkich i wpływ na dopływ krwi do końca złamania, ułatwiając w ten sposób gojenie złamania. 

Środki ostrożności przy wewnętrznej stabilizacji za pomocą szpilek Kristen: 

① Większe bloki kostne przymocuj kołkami Kristen o średnicy 1,0–1,2 mm i określ punkt wejścia oraz kierunek wejścia zgodnie z kierunkiem linii złamania; 

② W celu przywrócenia linii sił złamania śródstawowe muszą zostać anatomicznie nastawione i mocno unieruchomione; 

③ Nie wszystkie bloki kostne wymagają mocowania kołkami Kristen i zakładając osiągnięcie stabilności końca złamania, kołki Kristen powinny być stosowane jak najrzadziej; 

④ Szpilki Kristen nie są mocowane przez ścięgno ani błonę ścięgna grzbietowego palca, aby w jak największym stopniu zapewnić wczesne ćwiczenia funkcjonalne; 

⑤ należy przestrzegać ścisłego planu przedoperacyjnego i nie powtarzać operacji w trakcie operacji, w przeciwnym razie blok złamania może zostać bardziej zmiażdżony lub nawet niemożliwy do naprawienia; 

⑥ ogólnie rzecz biorąc, szpilkę Kirschnera należy umieścić w skórze, aby zmniejszyć ryzyko infekcji, a jej usunięcie nie jest trudne.

2, mikropłytka śródręcza: 

Silne wewnętrzne zespolenie złamań ręki jest podstawą wczesnych ćwiczeń funkcjonalnych i jest niezbędne do przywrócenia dobrej funkcji ręki. Technika stabilizacji wewnętrznej AO wymaga precyzyjnej anatomicznej repozycjonowania końca złamania i stabilizacji końca złamania w stanie funkcjonalnym, co jest powszechnie określane jako mocne zespolenie, aby umożliwić wczesne wczesne aktywne poruszanie się. AO kładzie również nacisk na małoinwazyjne operacje chirurgiczne, które skupiają się na ochronie przepływu krwi. AO kładzie również nacisk na minimalnie inwazyjne procedury chirurgiczne, które skupiają się na zachowaniu przepływu krwi. Wewnętrzne zespolenie złamania ręki za pomocą mikropłytki zapewnia zadowalające wyniki pod względem wytrzymałości, stabilności końca złamania i ciśnienia pomiędzy końcami. Jeśli chodzi o pooperacyjną regenerację funkcjonalną, czas gojenia złamań i częstość infekcji, skuteczność płytek mikrotytanowych uważa się za znacznie lepszą niż w przypadku szpilek z nacięciem, a także dlatego, że czas gojenia złamania po unieruchomieniu płytki mikrotytanowej jest znacznie krótszy niż w przypadku innych metod mocowania, co ułatwia wczesny powrót pacjenta do normalnego życia.

Zalety leczenia wewnętrznego utrwalania mikropłytkami: 

(1) w porównaniu z kołkami z nacięciem, śruby do mikropłytek mają lepszą zgodność tkankową i odpowiedź tkankową; 

(2) stabilność układu zespolenia gwoździa płytkowego oraz nacisk na koniec złamania powodują, że złamanie zbliża się do anatomicznej repozycji, bezpieczniejszego zespolenia, co sprzyja gojeniu złamania; 

(3) ogólnie dozwolone są wczesne ćwiczenia funkcjonalne po utrwaleniu mikropłytek, co sprzyja przywróceniu funkcji ręki. 

3. Mikrośruby.

Mikrośruby do zespolenia złamań spiralnych lub długich skośnych mają podobną stabilność jak płytki stalowe, jednak obszar usuwania tkanek miękkich i okostnej jest mniejszy niż w przypadku zespolenia płytką stalową, co sprzyja ochronie przepływu krwi i jest zgodny z koncepcją operacji małoinwazyjnej. Chociaż istnieją szyny typu T i L do stosowania w przypadku złamań bliższej części stawu, wizyta pooperacyjna jest krótsza niż w przypadku złamań trzonu kości, a mikrośruby mają pewne zalety w przypadku zespolenia złamań śród- i okołostawowych. Śruby wkręcone w korę kości mogą wytrzymać większe obciążenie naprężeniowe, dzięki czemu mocowanie jest pewne i może wywrzeć nacisk pomiędzy końcami złamania, doprowadzając powierzchnie złamania do ścisłego kontaktu, co skraca czas gojenia i ułatwia gojenie złamania, jak pokazano na rycinie 4-18. Mikrośruby stosuje się głównie w przypadku skośnych lub spiralnych złamań trzonu kości oraz śródstawowych złamań awulsyjnych większych mas kostnych. Należy pamiętać, że długość gwintu złamania powinna być co najmniej dwukrotnie większa od średnicy trzonu podczas mocowania skośnych lub spiralnych złamań trzpienia ręki za pomocą samych mikrośrub i co najmniej trzykrotność średnicy gwintu podczas mocowania śródstawowych bloków złamania awulsyjnego.

4. Miniaturowy aparat stabilizujący zewnętrzny.

Rozdrobnione złamania śródręczno-paliczkowe są czasami trudne do anatomicznego nastawienia nawet po nacięciu chirurgicznym lub nie można ich trwale zespolić od wewnątrz ze względu na zniszczenie rusztowania kostnego. Zewnętrzna klamra stabilizująca umożliwia regenerację złamania wieloodłamowego i utrzymanie jego długości pod wpływem trakcji, odgrywając względnie stałą rolę, jak pokazano na Rycinie 4-19. Umiejscowienie zewnętrznej klamry stabilizującej jest różne dla różnych kości śródręcza: 1. i 2. kość śródręcza umieszcza się po promieniowej stronie grzbietowej, 4. i 5. kość śródręcza po stronie grzbietowo-łokciowej, a 3. kość śródręcza po stronie grzbietowo-promieniowej lub łokciowej, w zależności od sytuacji, zwracając uwagę na punkt wejścia, aby zapobiec uszkodzeniu ścięgna. Zamknięte złamania można zamknąć i zmienić położenie za pomocą promieni rentgenowskich. Można także wykonać małe nacięcia, aby ułatwić zmianę położenia, jeśli nie jest ono idealne.

Zalety stabilizatora zewnętrznego.

(1) jest prosty w obsłudze i umożliwia regulację różnych przemieszczeń końca złamania;

(2) może skutecznie resetować i naprawiać złamania śródstawowe paliczków śródręcza, nie uszkadzając powierzchni stawowej, a także może odwracać uwagę powierzchni stawowej, aby zapobiec przykurczowi torebki stawowej i więzadeł pobocznych bocznych; 

(3) można go połączyć z ograniczoną stabilizacją wewnętrzną w przypadku złamań wieloodłamowych, których nie można nastawić anatomicznie, a orteza stabilizująca zewnętrzna może częściowo zresetować i utrzymać linię sił; 

(4) umożliwia wczesne ćwiczenia funkcjonalne chorego palca w nieunieruchomionym stawie, aby uniknąć stawu 

(5) Może skutecznie naprawić złamanie ręki bez wpływu na leczenie pooperacyjne rany dotkniętej ręki.

Jak kupić implanty ortopedyczne i instrumenty ortopedyczne?

Dla CZMEDITECH , posiadamy bardzo kompletną linię produktów implantów chirurgii ortopedycznej i odpowiednich instrumentów, w tym produktów implanty kręgosłupa, gwoździe śródszpikowe, płyta urazowa, płyta blokująca, czaszkowo-szczękowo-twarzowy, proteza, elektronarzędzia, stabilizatory zewnętrzne, artroskopia, opieki weterynaryjnej i towarzyszących im zestawów narzędzi.

Ponadto angażujemy się w ciągły rozwój nowych produktów i poszerzanie linii produktów, aby sprostać potrzebom chirurgicznym większej liczby lekarzy i pacjentów, a także zwiększyć konkurencyjność naszej firmy w całej światowej branży implantów i instrumentów ortopedycznych.

Eksportujemy na cały świat, więc Ty możesz skontaktuj się z nami pod adresem e-mail song@orthopedic-china.com, aby uzyskać bezpłatną wycenę lub wyślij wiadomość na WhatsApp, aby uzyskać szybką odpowiedź + 18112515727 .

Jeśli chcesz poznać więcej informacji, kliknij CZMEDITECH , aby poznać więcej szczegółów.