شما اینجا هستید: صفحه اصلی »
اخبار »
تروما »
چگونه شکستگی دیستال بازو را رفع می کنید؟
چگونه شکستگی دیستال بازو را رفع کنیم؟
بازدید: 20 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2022-08-12 منبع: سایت
برای به دست آوردن تثبیت پایدار در محل شکستگی های پوکی استخوان یا خرد شده، تکنیک صفحه موازی برای درمان شکستگی های دیستال استخوان بازو بر اساس اصل افزایش تثبیت شکستگی های دیستال است. کلید پایداری این ساختار تثبیت کننده این است که ویژگی ها و پایداری قوس را با هم ترکیب می کند در حالی که ستون های داخلی و جانبی استخوان بازو را به هم قفل می کند.
سازه پل قوسی
پیچ های قطعات دیستال روی یکدیگر قفل می شوند و از طریق یک 'پل قوسی بسته' ثبات بیشتری ایجاد می کنند. اتصال به هم به بهترین شکل از طریق تماس بین پیچ ها حاصل می شود. پیچ های متعددی به صورت متقاطع به هم نزدیک می شوند و استخوان های بین آنها ساختاری از نوع 'میلگرد' (بتن مسلح) را تشکیل می دهند.
مراحل فنی
مرحله اول: جراحی کوچک کردن مفصل. قطعات مفصلی که تمایل به چرخش نسبت به یکدیگر در صفحه محوری داشتند، آناتومیک کاهش یافته و به طور موقت با سیمهای کیرشنر ثابت شدند. نکته مهم این است که سیمهای K باید نزدیک به سطح زیر غضروفی قرار گیرند تا از تداخل با قرارگیری بعدی پیچ جلوگیری شود و از جایی که صفحات روی ستونهای جانبی و میانی قرار میگیرند دورتر باشند. می توان از یک یا دو سیم کیرشنر برای رفع موقت شکستگی دیستال در تراز با دیافیز استفاده کرد.
مرحله دوم: کاربرد ورق فولادی و تثبیت موقت. صفحات از پیش ساخته شده داخلی و جانبی روی استخوان بازو دیستال قرار می گیرند و ثابت می شوند، در حالی که یک قطعه صاف 2 میلی متری یا 2.5 میلی متری از طریق سوراخ شماره 2 (با شماره دیستال به پروگزیمال)، اپیکوندیل و قطعه استخوان دیستال در هر صفحه وارد می شود. پین هایی برای حفظ تثبیت موقت صفحه و شکستگی دیستال. یک پیچ در سوراخ شکافدار (سوراخ 5) در هر صفحه قرار داده شد، اما کاملاً سفت نشده بود و مقداری آزادی برای حرکت نزدیک صفحه در طول فشرده سازی باقی می ماند. از آنجایی که سطح زیرین هر صفحه در انتهای متافیز و دیافیز لولهای است، تنها سفت کردن جزئی پیچها در سوراخهای شکافدار، تثبیت موقت خوبی کل دیستال بازو را فراهم میکند.
مرحله 3: تثبیت مفصل پیچ از سوراخ شماره 1 در صفحه جانبی، از قطعه مفصلی دیستال از جانبی به میانی عبور داده می شود و سفت می شود. این مرحله را با استفاده از سوراخ شماره 3 در داخل تکرار کنید. در بیماران جوان تر از پیچ های کورتیکال 3.5 میلی متری (برای جلوگیری از شکستگی) استفاده می شود در حالی که در بیماران پوکی استخوان از پیچ های 2.7 میلی متری استفاده می شود. پیچ دیستال باید تا حد امکان طولانی باشد و تا حد امکان از قطعات عبور کند.
مرحله 4 الف: فشرده سازی روی کندیل. فشرده سازی بین تکه ای در سراسر شکستگی در سطح فوق بازو با استفاده از فورسپس کاهش بزرگ، با ستون جانبی در ابتدا ثابت می شود. یک پیچ را در سوراخ 4 در صفحه جانبی در حالت فشرده سازی پویا (در داخل) قرار دهید. سفت کردن آن باعث افزایش بیشتر فشردگی بین تکهای (پیکان) در سطح فوق کندیل میشود و باعث ایجاد مقداری کشش (پیکان) روی برجستگی فوق کندیل داخلی میشود.
مرحله 4B: به روشی مشابه، از فورسپس کاهش بزرگ برای فشرده سازی ستون داخلی استفاده کنید و در حالت فشرده سازی پویا، پیچ را در صفحه داخلی قرار دهید. اگر نیمرخ صفحه کمی کمتر از حد مطلوب باشد، می توان از یک گیره استخوانی بزرگ برای فشار دادن آن بر روی متافیز استفاده کرد تا کندیل را بیشتر فشرده کند.
مرحله 5: تثبیت نهایی سیم های K برداشته شدند و پیچ های باقی مانده وارد شدند. پیچ های دیستال به منظور به حداکثر رساندن تثبیت قطعات مفصل دیستال به صورت تلوتلو می شوند.
نقص شدید استخوان - کوتاه شدن سوپراکوندیلار
اگر از دست دادن یا خرد شدن استخوان متافیز مانع بازسازی آناتومیکی شود و تماس با استخوان خوب باشد، می توان استخوان بازو را در محل شکستگی متافیزال با تراز کلی و هندسه مناسب استخوان بازو کوتاه کرد. ما این تکنیک جایگزین بازسازی را کوتاه کردن سوپراکوندیلار می نامیم. این تکنیک به ویژه در موارد از دست دادن ترکیبی بافت نرم و استخوان مفید است. کوتاه کردن ≤1 سانتیمتر تأثیر کمی بر نیروی کشش ترمینال سه سر بازو دارد و در موارد از دست دادن شدید بافت نرم و استخوان، کوتاهی تا 2 سانتیمتر بدون تأثیر شدید بیومکانیک آرنج قابل تحمل است.
انتهای دیستال شفت بازو (به استثنای بخش مفصلی) را تغییر شکل دهید تا تماس بین بخش مفصلی دیستال و دیافیز افزایش یابد. معمولاً فقط مقدار کمی استخوان از انتهای دیستال شفت بازو و گاهی از یک طرف آن خارج می شود. B و C، توسط محل شکستگی کوتاه شده تا امکان فشرده سازی بین تکه ای بین دیافیز تروکلئر و دیستال، بین کاپیتولوم و دیافیز دیستال و از یک طرف به سمت دیگر فراهم شود. هنگامی که این سطوح فشرده شده و با صفحات فولادی محکم می شوند، پایداری برای حرکت و تعمیر فوری به اندازه کافی قوی است. بخش دیستال را می توان به صورت داخلی یا جانبی یا کمی قدامی ترجمه کرد، در حالی که تراز چرخشی و والگوس را حفظ کرد.
6 پیچ و 2 هدف ثابت صفحه
پیچ
1: هر پیچ از صفحه فولادی عبور می کند.
2: هر پیچ باید قطعه شکستگی طرف مقابل را ثابت کند.
3: تعداد کافی پیچ را در قسمت دیستال شکستگی قرار دهید.
4: هر پیچ باید تا حد امکان طولانی باشد.
5: هر پیچ باید تا حد امکان قطعات را ثابت کند.
6: پیچ ها باید با متقاطع شدن به یکدیگر قفل شوند و ساختاری با زاویه ثابت ایجاد کنند.
ورق فولادی:
1: برای صفحات مورد استفاده برای تثبیت، اهداف فشرده سازی باید در سطح کندیل های فمورال ستون دوتایی به دست آید.
2: ورق فولادی مورد استفاده باید به اندازه کافی محکم و سفت باشد تا در برابر شکستگی یا خمش مقاومت کند.
علاوه بر این، ما متعهد به توسعه مداوم محصولات جدید و گسترش خطوط تولید هستیم تا نیازهای جراحی پزشکان و بیماران بیشتری را برآورده کنیم و همچنین شرکت خود را در کل صنعت جهانی ایمپلنتها و ابزار ارتوپدی رقابتیتر کنیم.
این وب سایت از کوکی ها و فناوری های مشابه ('کوکی ها') استفاده می کند. مشروط به رضایت شما، از کوکی های تحلیلی برای ردیابی محتوای مورد علاقه شما و از کوکی های بازاریابی برای نمایش تبلیغات مبتنی بر علاقه استفاده می کند. ما برای این اقدامات از ارائه دهندگان شخص ثالث استفاده می کنیم که ممکن است از داده ها برای اهداف خود نیز استفاده کنند.
شما با کلیک کردن روی 'پذیرش همه' یا با اعمال تنظیمات فردی خود رضایت خود را اعلام می کنید. سپس دادههای شما ممکن است در کشورهای ثالث خارج از اتحادیه اروپا، مانند ایالات متحده، که سطح مناسبی از حفاظت از دادهها را ندارند و بهویژه از دسترسی مقامات محلی ممکن است به طور مؤثر جلوگیری نشود، پردازش شود. شما می توانید رضایت خود را با اثر فوری در هر زمان لغو کنید. اگر روی 'رد همه' کلیک کنید، فقط کوکیهای کاملا ضروری استفاده خواهند شد.
