Globalne zaawansowane narzędzia do gwoździowania kości piszczelowej 6 najlepszych innowacji w roku 2025

Gwóźdź śródszpikowy dalszej części piszczelowej (DTN)

Gwóźdź śródszpikowy piszczelowy z dostępu nadrzepkowego

Gwóźdź śródszpikowy Expert Tibia

1. Proksymalne cięcie ukośne

Przednie skośne nacięcie na końcu bliższym zapobiega podrażnieniom więzadła rzepki.

2. Zaawansowany projekt blokowania

Zaawansowana konstrukcja blokowania proksymalnego zwiększa pożądaną stabilność fragmentu proksymalnego.

3. Dystalny zamek skośny

Opcja blokady ukośnej dystalnej, aby zapobiec uszkodzeniu tkanek miękkich i zwiększyć stabilność fragmentu dystalnego.

4. Śruba z podwójnym gwintem

Śruba blokująca z podwójnym gwintem dla łatwiejszego wkładania.

Mechanizm blokujący

Konstrukcja blokująca zapewniająca mocniejsze mocowanie, zmniejszająca przemieszczanie się fragmentów pooperacyjnych.

Wsparcie wielopunktowe

Wiele punktów mocowania zapewnia stabilność kątową i stabilne wsparcie dla kości piszczelowej.

Fazy ​​​​kompresji

Urządzenie posiada funkcję adaptacyjnej regulacji, której zmiany morfologiczne pokazano na ilustracjach zarówno w warunkach przed kompresją (stan luźny), jak i po kompresji (ciasno dopasowane).

Mocowanie proksymalne i dystalne

Metoda wielokrotnej stabilizacji od bliższej i dalszej, wskazuje ostateczne złamania bliższej i dalszej części kości piszczelowej.

Płaska konstrukcja ułatwiająca wkładanie

Dystalny koniec gwoździa głównego ma płaską konstrukcję, co ułatwia wprowadzenie go do jamy szpikowej.

Kątowe śruby blokujące

Dwie kątowe śruby blokujące na końcu proksymalnym zapobiegają rotacji i przemieszczeniu segmentu złamania.

Anatomiczna krzywizna

Specjalna anatomiczna krzywizna zapewnia optymalne umiejscowienie gwoździa głównego w jamie szpikowej.

Śruby blokujące kąt przecięcia

Trzy śruby blokujące kąt przecinający się na końcu dystalnym zapewniają skuteczne podparcie i mocowanie.

Wszechstronność:

Nadaje się do większości złamań trzonu kości piszczelowej (środkowej i niektórych złamań dystalnych/proksymalnych), podczas gdy inne typy (np. DTN lub Expert Nail) są przeznaczone do określonych obszarów anatomicznych lub złożonych złamań.

Dojrzała technika chirurgiczna:

Dostęp standardowy (pararzepkowy lub przezrzepkowy) opiera się na dobrze ugruntowanej procedurze i wiąże się z mniejszą krzywą uczenia się, podczas gdy podejścia specjalistyczne (np. nadrzepkowe) wymagają dodatkowego przeszkolenia technicznego.

Opłacalność:

W porównaniu do specjalistycznych gwoździ, takich jak Expert Nail czy DTN, standardowe gwoździe śródszpikowe kości piszczelowej są zazwyczaj tańsze, dzięki czemu nadają się do rutynowych przypadków.

Szeroka kompatybilność implantów:

Kompatybilne z oprzyrządowaniem uniwersalnym (np. śruby blokujące, przyrządy celownicze), natomiast gwoździe specjalistyczne (np. Expert Nail z wielokierunkowym systemem mocowania) mogą wymagać firmowych narzędzi.

1. Przygotowanie przedoperacyjne

Ocena obrazowa: Przedoperacyjne zdjęcie rentgenowskie/TK w celu potwierdzenia rodzaju złamania, średnicy i długości kanału szpikowego, z pomiarem kości piszczelowej po drugiej stronie jako punkt odniesienia.

Pozycja: Pozycja leżąca ze zgięciem kolana 90°-120° i lekkim przywiedzeniem stawu biodrowego (w celu zmniejszenia napięcia ścięgna rzepki). Trójkątna, przezierna dla promieniowania rama może podtrzymywać dół podkolanowy w celu zapewnienia trakcji.

Sterylne drapowanie: Standardowa sterylizacja i obłożenie kończyn zapewniające mobilność ramienia C.

2. Redukcja złamań

Techniki redukcji zamkniętej

Trakcja ręczna: Asystent stosuje trakcję wzdłużną, podczas gdy chirurg dotyka grzebienia kości piszczelowej i powierzchni przednio-przyśrodkowej, aby wyregulować ustawienie (długość, obrót, kąt).

Wspomagane instrumentem:

• Technika joysticka: Śruby Schanza wprowadzone do fragmentów bliższych/dalszych w celu redukcji dźwigni.

• Zaciski przezskórne: Zaostrzone kleszcze redukcyjne w przypadku złamań skośnych/spiralnych.

• Dystraktor: Duży dystraktor umieszczony koronowo (proksymalna śruba Schanza równolegle do plateau kości piszczelowej, dystalny kołek w kości skokowej lub dystalnej kości piszczelowej) w celu utrzymania długości.

3. Lokalizacja punktu wejścia

Zabytki:

• Punkt wejścia położony 1 cm dystalnie od przedniej krawędzi plateau kości piszczelowej, w jednej linii z osią szpikową.

• Potwierdzenie fluoroskopowe: widok AP pokrywa się z grzebieniem kości piszczelowej, widok boczny jest równoległy do ​​osi piszczeli.

Instrumenty otwierające:

• Wiertło kaniulowane po prowadniku (z tuleją ochronną) lub zakrzywione szydło pełne.

• Rozwiertaki ręczne (6-8 mm) do starych złamań z niedrożnością kanału.

4. Wkładanie i rozwiercanie prowadnika

Umiejscowienie prowadnika: Prowadnik z kulistą końcówką zagięty na końcu o 10–15 mm w celu umożliwienia przejścia złamania. Potwierdzenie fluoroskopowe dystalnej blizny nasadowej (środek kostki).

Protokół rozwiercania:

• Elastyczne rozwiertaki zaczynające się od 8 mm, zwiększające się o 0,5 mm, aż do „karbowania” korowego (zwykle 1-1,5 mm > średnica gwoździa).

• Uwaga: przerywane odciąganie usuwa zanieczyszczenia; uniknąć martwicy termicznej.

5. Wkładanie gwoździa

Określenie długości:

• Pomiar śródoperacyjny: metoda nakładania się prowadnika lub linijka fluoroskopowa (punkt wejścia do stawu skokowego).

• Upewnij się, że czubek paznokcia sięga blizny nasadowej bez wystawania proksymalnego.

Technika wprowadzania:

• Przesuwanie ręczne po prowadniku; wyregulować redukcję w przypadku wystąpienia oporu.

• Utrzymać nastawienie podczas przejścia w przypadku złamań dystalnych.

6. Mocowanie śrubą blokującą

Strategia sekwencji

• Złamania o stabilnej długości: Najpierw blokowanie proksymalne (pojedyncza śruba umożliwia dynamizację).

• Złamania niestabilne na długości/złamania wieloodcinkowe: najpierw blokowanie dystalne, a następnie „uderzenie w plecy” w celu ucisku.

Blokowanie proksymalne

• ≥2 śruby za pomocą urządzenia celującego (wielokierunkowe w przypadku złamań proksymalnych).

Blokowanie dystalne

• Technika fluoroskopowa: wiązka centralna prostopadła do otworów na śruby („idealne koło”), wiercenie przezskórne.

• ≥2 śruby do złamań dystalnych (można łączyć orientację AP/ukośną).

7. Procedury końcowe

Zaślepka końcowa: Opcjonalne wprowadzenie (zapobiega wrastaniu kości), zapewnia brak wystawania stawu.

Zamknięcie rany: Warstwowa naprawa ścięgna rzepki za pomocą luźnych szwów podskórnych.

8. Postępowanie pooperacyjne

Wczesna rehabilitacja:

• Uniesienie kończyny; monitorować pod kątem zespołu ciasnoty przedziałowej w ciągu 24 godzin.

• Rozpocznij aktywną mobilizację stawów (pompowanie kostki, zgięcie kolana) na POD 1-2.

Protokół noszenia ciężarów:

• Częściowe obciążanie przez 6 tygodni (dostosowane do stabilności), przechodzące do pełnego, gdy pojawi się kalus.

Obserwacja: Ocena kliniczna/radiologiczna po 2, 6 i 12 tygodniach.