पश्चात प्रबन्धन एवं हस्त चिकित्सा
सफलाः शल्यक्रियायाः परिणामाः शल्यक्रियापश्चात् पुनर्वासस्य उपरि बहुधा निर्भराः भवन्ति । प्रारम्भिकनियन्त्रितगतिः कठोरताम्, कण्डरासंलग्नतां च निवारयितुं साहाय्यं करोति ।
संरचितपुनर्वासप्रोटोकॉलमध्ये सामान्यतया अन्तर्भवति:
इष्टतमपुनर्प्राप्त्यर्थं शल्यचिकित्सकस्य हस्तचिकित्सकस्य च निकटसमन्वयः अत्यावश्यकः अस्ति ।
विभिन्नेषु रोगीसमूहेषु विशेषविचाराः
क्रीडकाः
क्रीडकानां प्रायः आवश्यकता भवति यत् : १.
द्रुततरं क्रीडितुं प्रत्यागच्छति
प्रारम्भिकगतिम् अनुमन्यमानं स्थिरं निश्चयः
पुनर्प्राप्तेः समये रक्षात्मकं पट्टिकाकरणम्
मैनुअल मजदूर
पकडबलस्य उपरि अवलम्बितानां श्रमिकाणां कृते उपचारः प्राथमिकताम् अयच्छति : १.
यांत्रिक स्थिरता
दीर्घकालीन स्थायित्व
दीर्घकालीन वेदना निवारण
वृद्धाः रोगिणः
अस्थिगुणवत्ता तथा सहरोगाः उपचारपरिचयं चिकित्सासमयरेखां च प्रभावितयन्ति ।
दीर्घकालीन परिणाम एवं पूर्वानुमान
समुचितप्रबन्धनेन सह : १.
अधिकांशः रोगिणः सामान्यसमीपं हस्तकार्यं पुनः प्राप्नुवन्ति
पकडबलं सामान्यतया आधाररेखायाः >९०% यावत् पुनः आगच्छति
दीर्घकालीनविकलाङ्गता असामान्यम् अस्ति
दुर्बलपरिणामाः प्रायः विलम्बितनिदानेन, अचिकित्सितेन घूर्णनविकृतिना, अपर्याप्तपुनर्वासेन वा सम्बद्धाः भवन्ति ।
मेटाकार्पल फ्रैक्चर प्रबन्धनार्थं विशेषविशेषज्ञतायाः आवश्यकता किमर्थम्
यद्यपि मेटाकार्पलभङ्गः सामान्यः अस्ति तथापि तेषां प्रबन्धने सटीकशरीरविज्ञानस्य अवगमनस्य कार्यात्मकविवेकस्य च आवश्यकता भवति । संरेखणे लघुदोषाः हस्तप्रदर्शने अतिप्रमाणं प्रभावं कर्तुं शक्नुवन्ति ।
अत एव आधुनिक-आघात-परिचर्यायां निम्नलिखित-विषये बलं दत्तम् अस्ति :
सटीकं मूल्याङ्कनम्
प्रमाणाधारितं निश्चयः
प्रारम्भिक परिचालन
प्रश्नोत्तर खण्ड
के भङ्गलक्षणाः शल्यक्रियानिर्धारणं सर्वाधिकं प्रबलतया सूचयन्ति?
शल्यक्रियानिर्धारणं मुख्यतया घूर्णनविकृतिः, अस्थिरकोणीकरणं, बहुविधमेटाकार्पलसंलग्नता, खुले भङ्गः, अन्तर्-आर्टिकुलरविस्तारः, अथवा बन्द-कमीकरणस्य विफलता इत्यनेन सूचितं भवति एतेषु घूर्णन-असंरेखणं कार्यात्मकरूपेण महत्त्वपूर्णं मन्यते ।
मेटाकार्पलभङ्गेषु कियत् कोणीकरणं कार्यात्मकरूपेण स्वीकार्यं भवति ?
स्वीकार्यकोणः अङ्कानुसारं भिद्यते । सामान्यतया रेडियल मेटाकार्पलस्य अपेक्षया उल्ना मेटाकार्पल् इत्यत्र अधिकं कोणं सह्यते । परन्तु कोणसहिष्णुतां न कृत्वा परिभ्रमणविकृतिः किमपि प्रमाणं अस्वीकार्यं भवति ।
कोणस्य अपेक्षया घूर्णनविकृतिः किमर्थं अधिका महत्त्वपूर्णा इति मन्यते ?
घूर्णनविकृतिः मोचनकाले अङ्गुली-आच्छादनं जनयति, यत् पकड-यान्त्रिकं हस्त-कार्यं च महत्त्वपूर्णतया सम्झौतां करोति । न्यूनतमं परिभ्रमणं अपि असमानुपातिकं कार्यक्षतिं जनयितुं शक्नोति तथा च समीपस्थसन्धिभिः दुर्बलतया क्षतिपूर्तिः भवति ।
मेटाकार्पलभङ्गयोः प्लेट्-निश्चयस्य प्रमुखाः लाभाः के सन्ति ?
प्लेट् निश्चयः प्रस्तावति : १.
शाफ्टभङ्गेषु, क्षुद्रप्रतिमानेषु, बहुविधमेटाकार्पल-चोटेषु च इदं विशेषतया लाभप्रदं भवति, यद्यपि कण्डरा-प्रकोपं न्यूनीकर्तुं सावधानीपूर्वकं मृदु-ऊतक-नियन्त्रणस्य आवश्यकता भवति
केषु सन्दर्भेषु किर्श्नर्-ताराः प्राधान्यं ददति ?
के-तारनिर्धारणस्य उपयोगः सामान्यतया निम्नलिखितस्य कृते भवति :
न्यूनतमं आक्रामकं भवति चेदपि के-ताराः सामान्यतया प्लेट्-निश्चयस्य तुलने दीर्घकालं यावत् स्थिरीकरणस्य आवश्यकतां अनुभवन्ति ।
आधुनिकमेटाकार्पलभङ्गचिकित्सायां मज्जा-अन्तर्गत-निर्धारणस्य का भूमिका भवति ?
मज्जा-अन्तर्गत-निश्चयः स्थिरतायाः न्यूनतम-मृदु-ऊतक-विघटनस्य च मध्ये सन्तुलनं प्रदाति । इदं चर्मद्वारा पिनिंग् इत्यस्मात् पूर्वं गतिं अनुमन्यते तथा च कतिपयानि प्लेट्-सम्बद्धानि जटिलतानि परिहरति, येन चयनितशाफ्ट-कण्ठभङ्गयोः कृते उपयुक्तं भवति
शीघ्रं परिचालनं दीर्घकालीनपरिणामान् कथं प्रभावितं करोति?
प्रारम्भिकनियन्त्रितसङ्घटनेन न्यूनीकरोति : १.
सन्धिकठिनता
कण्डरा आसंजन
मांसपेशी शोष
स्थिरं निश्चयः यत् शीघ्रं गतिं अनुमन्यते, विशेषतः उच्चमागधायुक्तेषु रोगिषु कार्यात्मकपुनर्प्राप्तेः प्रमुखः निर्धारकः भवति ।
शल्यचिकित्सकैः शल्यक्रियापश्चात् काः जटिलताः निकटतया निरीक्षितव्याः?
सामान्यजटिलतासु अन्तर्भवन्ति : १.
दुर्संयोगः असंयोगः वा
हार्डवेयर जलन
कण्डरा आसंजन
पकडबलं न्यूनीकृतम्
मुक्तभङ्गयोः संक्रमणम्
अधिकांशः दीर्घकालीनकार्यक्षयः अपर्याप्तसंरेखणेन वा विलम्बितपुनर्वासेन वा सम्बद्धः भवति ।
क्रीडकानां हस्तश्रमिकाणां च चिकित्सारणनीतयः कथं भिन्नाः सन्ति ?
क्रीडकेषु हस्तश्रमिकेषु च प्राधान्यं दत्तं भवति : १.
स्थिरं निश्चयः
कार्ये शीघ्रं पुनरागमनम्
दीर्घकालीन स्थायित्व
एतेषु जनसंख्यासु अधिककार्यात्मकमागधाः भवन्ति इति कारणेन शल्यक्रियायाः सीमाः न्यूनाः भवितुम् अर्हन्ति ।
दीर्घकालीनकार्यात्मकपूर्वसूचनं के कारकाः अधिकतया प्रभावितयन्ति?
प्रमुखाः पूर्वानुमानकारकाः सन्ति- १.
भङ्गनिवृत्तेः सटीकता
स्थिरीकरणस्य स्थिरता
प्रारम्भिक पुनर्वास
घूर्णनविकृततायाः अभावः
यदा एते कारकाः अनुकूलिताः भवन्ति तदा अधिकांशः रोगिणः सामान्यसमीपं हस्तकार्यं प्राप्नुवन्ति ।
