صفحه قفل کننده غده بزرگ هومرال پروگزیمال

صفحه قفل کننده با توبروزیت بزرگ پروگزیمال هومرال چیست؟

شکستگی های پروگزیمال هومروس یک آسیب شایع است که تقریباً 5 درصد از شکستگی ها را تشکیل می دهد. تقریباً 20٪ شامل توبروزیت بیشتر است و اغلب با درجات مختلفی از آسیب روتاتور کاف همراه است. توبروزیته بیشتر نقطه اتصال روتاتور کاف است که معمولاً شکستگی را پس از بیرون کشیدن از هم جدا می کند. اکثر شکستگی‌های توبروزیتی بزرگ‌تر بدون جراحی بهبود می‌یابند، اما برخی از شکستگی‌های توبروزیتی بزرگ‌تر به دلیل درد شانه، محدودیت حرکت، برخورد به آکرومیون، ضعف اندام و سایر اختلالات پیش آگهی بدی دارند. گزینه‌های اصلی جراحی برای شکستگی‌های آولسیون ساده، فیکس کردن پیچ، تثبیت لنگر بخیه و فیکس کردن صفحه است.

مشخصات

محصولات	REF	مشخصات	ضخامت	عرض	طول
صفحه قفل حفره بزرگ هومرال پروگزیمال (از پیچ قفل کننده 2.7/3.5، پیچ کورتیکال 2.7/3.5/ پیچ اسفنجی 4.0 استفاده کنید)	5100-1601	5 سوراخ L	1.5	13	44
	5100-1602	5 سوراخ R	1.5	13	44

صفحه قفل حفره بزرگ هومرال پروگزیمال: یک بررسی جامع

هومروس پروگزیمال یک ساختار استخوانی مهم است که نقش مهمی در عملکرد اندام فوقانی دارد. شکستگی در این ناحیه می تواند منجر به اختلال عملکردی و ناتوانی قابل توجهی شود. در سال های اخیر، توسعه صفحات قفل کننده، انقلابی در مدیریت شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو ایجاد کرده است. صفحه قفل کننده با غده بزرگ بازو پروگزیمال (PHGTLP) نوعی صفحه قفل کننده است که در سال های اخیر به دلیل نتایج بالینی عالی آن محبوبیت پیدا کرده است. در این مقاله مروری جامع بر PHGTLP شامل آناتومی، اندیکاسیون ها، تکنیک جراحی، نتایج و عوارض آن ارائه خواهیم کرد.

آناتومی

پروگزیمال هومروس از چهار قسمت تشکیل شده است: سر بازو، غده بزرگتر، غده کوچکتر و شفت بازو. توبروزیته بیشتر یک برجستگی استخوانی است که در کنار سر بازو قرار دارد و محل اتصال عضلات روتاتور کاف را فراهم می کند. PHGTLP برای تثبیت شکستگی های توبروزیته بزرگتر، که در شکستگی های پروگزیمال هومرال شایع است، طراحی شده است.

نشانه ها

PHGTLP برای مدیریت شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو که شامل توبروزیته بیشتر است نشان داده می شود. این شکستگی ها اغلب با آسیب های روتاتور کاف همراه هستند و می توانند منجر به اختلال عملکردی قابل توجهی شوند. PHGTLP تثبیت پایداری را فراهم می کند، که امکان بسیج و توانبخشی اولیه را فراهم می کند.

تکنیک جراحی

تکنیک جراحی برای PHGTLP شامل کاهش باز و رویکرد تثبیت داخلی است. بیمار را در یک صندلی ساحلی یا موقعیت دکوبیتوس جانبی قرار می دهند و محل جراحی با پرده های استریل آماده می شود. یک برش طولی روی توبروزیته بزرگتر ایجاد می شود و شکستگی کاهش می یابد. سپس PHGTLP در قسمت جانبی سر بازو قرار می گیرد و پیچ ها از طریق صفحه به داخل استخوان وارد می شوند. این صفحه تثبیت پایداری را فراهم می کند که امکان بسیج و توانبخشی اولیه را فراهم می کند.

نتایج

نشان داده شده است که PHGTLP نتایج بالینی بسیار خوبی در مدیریت شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو دارد. چندین مطالعه نرخ بالای پیوند شکستگی، نتایج عملکردی خوب و میزان عوارض پایین را گزارش کرده‌اند. در یک مرور سیستماتیک از 11 مطالعه، PHGTLP با نرخ اتحاد 95٪، نرخ نتیجه عملکردی خوب یا عالی 92٪ و نرخ عوارض 6٪ همراه بود.

عوارض

عوارض مرتبط با PHGTLP شامل سوراخ شدن پیچ، شکست ایمپلنت، عدم چسبندگی و عفونت است. بروز عوارض کم است و اکثر آنها با مدیریت مناسب قابل کنترل هستند. در یک مرور سیستماتیک از 11 مطالعه، شایع ترین عارضه سوراخ شدن پیچ بود که در 2.2 درصد موارد رخ داد.

نتیجه گیری

PHGTLP یک گزینه موثر و ایمن برای مدیریت شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو است که شامل توبروزیت بیشتر می شود. این صفحه تثبیت پایداری را فراهم می کند که امکان بسیج و توانبخشی اولیه را فراهم می کند. نشان داده شده است که PHGTLP دارای نتایج بالینی عالی با میزان عوارض کم است. استفاده از PHGTLP باید در مدیریت شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو مورد توجه قرار گیرد.

سوالات متداول

1. چه مدت طول می کشد تا از شکستگی های پروگزیمال هومورال تحت درمان با PHGTLP بهبود یابد؟

• زمان بهبودی به عوامل مختلفی مانند شدت شکستگی، سن بیمار و شرایط پزشکی از قبل موجود بستگی دارد. به طور کلی، اکثر بیماران می توانند انتظار داشته باشند که طی 6 تا 12 ماه پس از جراحی به فعالیت های عادی خود بازگردند.

2. آیا استفاده از PHGTLP با عوارض طولانی مدت همراه است؟

• عوارض طولانی مدت مرتبط با PHGTLP نادر است. با این حال، بیماران باید از خطر شکست ایمپلنت، که می تواند چندین سال پس از جراحی رخ دهد، آگاه باشند. پیگیری منظم با پزشک معالج می تواند به شناسایی هر گونه عوارض احتمالی و رفع سریع آنها کمک کند.

آیا می توان از PHGTLP در تمام موارد شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو استفاده کرد؟

             خیر، PHGTLP به طور خاص برای تثبیت شکستگی های توبروزیته بیشتر طراحی شده است. در مواردی که شکستگی سایر قسمت‌های پروگزیمال هومروس را درگیر می‌کند، ممکن است لازم باشد گزینه‌های جراحی دیگری در نظر گرفته شود.

    زمان بهبودی بیماران تحت عمل جراحی PHGTLP چقدر است؟

• زمان بهبودی بسته به شدت شکستگی، سن بیمار و هر گونه شرایط پزشکی از قبل موجود متفاوت است. اکثر بیماران می توانند انتظار داشته باشند که طی 6 تا 12 ماه پس از جراحی به فعالیت های عادی خود بازگردند.

چگونه بیماران می توانند بهبودی خود را پس از جراحی PHGTLP بهینه کنند؟

• بیماران می توانند با پیروی از یک برنامه توانبخشی طراحی شده توسط پزشک معالج، بهبودی خود را بهینه کنند. این ممکن است شامل فیزیوتراپی، تمرینات برای بهبود دامنه حرکتی و قدرت، و استراتژی های مدیریت درد باشد. برای اطمینان از بهبود موفقیت آمیز، رعایت تمام دستورالعمل های ارائه شده توسط پزشک معالج پس از عمل ضروری است.

در نتیجه، PHGTLP یک گزینه ایمن و موثر برای مدیریت شکستگی های پروگزیمال استخوان بازو که شامل توبروزیته بیشتر است می باشد. این پلیت تثبیت پایداری را فراهم می کند، که امکان بسیج و توانبخشی زودهنگام را فراهم می کند و نشان داده شده است که نتایج بالینی عالی با میزان عوارض کم دارد. بیماران باید در مورد استفاده از PHGTLP با پزشک معالج خود صحبت کنند تا تعیین کنند که آیا این گزینه برای شکستگی خاص آنها است یا خیر. با مدیریت و پیگیری مناسب، بیماران می توانند انتظار داشته باشند که پس از جراحی شکستگی پروگزیمال استخوان بازو با PHGTLP به فعالیت های عادی بازگردند و از کیفیت زندگی خوبی برخوردار شوند.