آرترودز صفحه قفل مچ دست: راهنمای جامع

آرترودز مفصل مچ دست یک روش جراحی است که هدف آن جوش دادن استخوان های مچ دست به یکدیگر، از بین بردن حرکت مفصل و کاهش درد است. آرترودز مچ دست اغلب در بیماران مبتلا به آرتریت شدید مچ دست، آسیب های تروماتیک یا جراحی های ناموفق مچ دست انجام می شود. در این مقاله، استفاده از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ دست، خود روش، روند بهبودی و عوارض احتمالی را مورد بحث قرار خواهیم داد.

آشنایی با آرترودز مچ دست

آرترودز مچ دست چیست؟

آرترودز مچ دست یک روش جراحی است که شامل جوش دادن استخوان های مفصل مچ دست به یکدیگر است. هدف از این روش از بین بردن حرکت مفصل و کاهش درد است. آرترودز را می توان در هر یک از مفاصل مچ دست از جمله مفاصل رادیوکارپال، بین کارپال و کارپومتاکارپال انجام داد.

چرا آرترودز مچ دست انجام می شود؟

آرترودز مچ دست معمولاً در بیماران مبتلا به آرتریت شدید مچ دست، آسیب های تروماتیک یا جراحی های ناموفق مچ دست انجام می شود. همچنین ممکن است آرترودزیس برای بیمارانی با شرایط مادرزادی خاصی مانند تغییر شکل Madelung یا بیماری Kienbock توصیه شود.

مزایای آرترودز مچ دست چیست؟

مزیت اصلی آرترودز مچ دست کاهش درد است. با جوش خوردن استخوان ها به یکدیگر، مفصل تثبیت شده و درد کاهش می یابد. آرترودزیس همچنین می تواند قدرت گرفتن و عملکرد مچ دست را در برخی موارد بهبود بخشد.

خطرات آرترودز مچ دست چیست؟

خطرات اصلی آرترودز مچ دست عبارتند از: جوش نخوردن (جایی که استخوان‌ها با هم ترکیب نمی‌شوند)، جوش‌خوردگی (جایی که استخوان‌ها در موقعیتی کمتر از حد مطلوب جوش می‌خورند) و عفونت. علاوه بر این، آرترودز مچ دست ممکن است دامنه حرکتی مچ را محدود کند و بر عملکرد کلی دست تأثیر بگذارد.

استفاده از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ دست

صفحات قفل کننده چیست؟

صفحات قفلی، ایمپلنت‌های ارتوپدی هستند که برای تثبیت استخوان‌ها در هنگام بهبود شکستگی یا همجوشی مفصل استفاده می‌شوند. صفحات قفل دار دارای طراحی پیچ خاصی هستند که به آنها اجازه می دهد به گونه ای با استخوان درگیر شوند که صفحات سنتی این کار را نمی کنند.

چرا از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ استفاده می شود؟

صفحات قفل کننده اغلب در آرترودز مچ دست استفاده می شوند زیرا در مقایسه با صفحات سنتی پایداری بالاتری دارند. این امر به ویژه در بیماران با کیفیت استخوانی ضعیف مهم است، زیرا صفحات قفل کننده می توانند در این موارد که صفحات سنتی نمی توانند به تثبیت دست یابند.

چگونه از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ استفاده می شود؟

در طی جراحی آرترودز مچ دست، استخوان های مچ دست برای همجوشی آماده می شوند. هنگامی که استخوان ها به درستی تراز شدند، یک صفحه قفل کننده روی استخوان قرار می گیرد و در جای خود پیچ ​​می شود. پیچ های مورد استفاده در تثبیت صفحه قفل به گونه ای طراحی شده اند که با استخوان درگیر شوند که پیچ های سنتی نمی توانند.

مزایای استفاده از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ دست چیست؟

استفاده از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ دارای چندین مزیت از جمله افزایش پایداری، کاهش خطر شل شدن پیچ و توانایی دستیابی به تثبیت در موارد با کیفیت پایین استخوان است.

روش آرترودز مچ دست

برنامه ریزی قبل از عمل

قبل از جراحی آرترودز مچ دست، جراح شما ارزیابی کاملی از مچ دست و سلامت کلی شما انجام خواهد داد. این ممکن است شامل اشعه ایکس، سی تی اسکن یا اسکن MRI برای ارزیابی میزان آرتریت مچ دست یا سایر شرایط باشد.

بیهوشی

جراحی آرترودز مچ دست معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. در برخی موارد ممکن است از بی حسی موضعی همراه با آرامبخش استفاده شود.

برش و قرار گرفتن در معرض

جراح برشی روی مچ ایجاد می کند تا استخوان ها نمایان شود. پوست و بافت های نرم برای دسترسی به مفصل مچ دست به دقت جدا می شوند.

آماده سازی استخوان

استخوان های مفصل مچ دست با برداشتن غضروف و شکل دادن به استخوان ها برای همجوشی آماده می شوند تا به درستی روی هم قرار گیرند. جراح ممکن است از پیوند استخوان برای کمک به فرآیند همجوشی استفاده کند.

قرار دادن و تثبیت صفحه

پس از آماده شدن استخوان ها، صفحه قفل کننده روی استخوان قرار می گیرد و در جای خود پیچ ​​می شود. پیچ های مورد استفاده در تثبیت صفحه قفل به گونه ای طراحی شده اند که با استخوان درگیر شوند که پیچ های سنتی نمی توانند.

بسته شدن

هنگامی که صفحه و پیچ ها در جای خود قرار گرفتند، برش با بخیه یا منگنه بسته می شود. ممکن است یک گچ یا آتل روی مچ دست اعمال شود تا به روند بهبودی کمک کند.

فرآیند بازیابی

مراقبت های بعد از عمل

پس از جراحی آرترودز مچ دست، از نظر هر گونه نشانه ای از عوارض، در بیمارستان به دقت تحت نظر خواهید بود. ممکن است برای جلوگیری از عفونت به شما داروی ضد درد و آنتی بیوتیک داده شود.

بی حرکتی

مچ دست به مدت چند هفته در گچ یا آتل بی حرکت می شود تا امکان بهبودی مناسب فراهم شود. ممکن است فیزیوتراپی برای کمک به بهبودی توصیه شود.

بازگشت به فعالیت های عادی

اکثر بیماران می توانند انتظار داشته باشند که طی سه تا شش ماه پس از جراحی به فعالیت های عادی خود بازگردند. با این حال، ممکن است تا یک سال طول بکشد تا استخوان به طور کامل به هم جوش بخورد و مچ به طور کامل بهبود یابد.

عوارض بالقوه

غیر اتحادیه

جوش نخوردن یک عارضه بالقوه آرترودز مچ دست است که در آن استخوان ها به درستی با هم ترکیب نمی شوند. این ممکن است نیاز به جراحی اضافی برای اصلاح داشته باشد.

مالونیون

مالونیون یک عارضه بالقوه آرترودز مچ دست است که در آن استخوان‌ها در یک موقعیت نامناسب جوش می‌خورند. این ممکن است منجر به کاهش عملکرد مچ دست یا درد شود.

عفونت

عفونت یک عارضه بالقوه هر روش جراحی است. علائم عفونت عبارتند از قرمزی، تورم، تب و افزایش درد.

نتیجه گیری

آرترودز مچ دست یک روش جراحی است که هدف آن جوش دادن استخوان های مچ دست به یکدیگر، کاهش درد و بهبود عملکرد مچ دست است. استفاده از صفحات قفل کننده در آرترودز مچ دست، ثبات بالاتری را در مقایسه با صفحات سنتی ایجاد می کند و آن را به گزینه ای جذاب برای بیماران با کیفیت استخوان ضعیف تبدیل می کند. با این حال، مانند هر روش جراحی، خطرات و عوارض احتمالی وجود دارد که باید با جراح خود در میان بگذارید.