ਸਪਾਈਨ ਇਮਪਲਾਂਟ ਮੈਡੀਕਲ ਉਪਕਰਣ ਹਨ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰਨੀਏਟਿਡ ਡਿਸਕ, ਸਪਾਈਨਲ ਸਟੈਨੋਸਿਸ, ਅਤੇ ਸਕੋਲੀਓਸਿਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯੰਤਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਇਓ-ਅਨੁਕੂਲ ਸਮੱਗਰੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ ਜਾਂ ਪੀਈਕੇ (ਪੌਲੀਥੇਰੇਥਰਕੇਟੋਨ) ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਬਦਲਣ ਲਈ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸਰਜਰੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਆਮ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਪੈਡੀਕਲ ਪੇਚ: ਇਹ ਪੇਚ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿਚ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਐਂਕਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਰਟੀਬ੍ਰਲ ਕਾਲਮ ਨੂੰ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਡੰਡੇ: ਧਾਤੂ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੈਡੀਕਲ ਪੇਚਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੰਟਰਬਾਡੀ ਪਿੰਜਰੇ: ਇਹ ਉਹ ਯੰਤਰ ਹਨ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਆਮ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਵਕਰਤਾ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਕਲੀ ਡਿਸਕ: ਇਹ ਉਹ ਉਪਕਰਣ ਹਨ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿਚ ਖਰਾਬ ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਇੰਟਰਵਰਟੇਬ੍ਰਲ ਡਿਸਕਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਲੇਟਾਂ ਅਤੇ ਪੇਚ: ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪਾਈਨ ਇਮਪਲਾਂਟ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ: ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਤ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਇਓਕੰਪਟੀਬਲ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਹੈ।
ਸਟੇਨਲੈੱਸ ਸਟੀਲ: ਸਟੇਨਲੈੱਸ ਸਟੀਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਧਾਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਟਾਇਟੇਨੀਅਮ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਜੈਵਿਕ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੋਬਾਲਟ-ਕ੍ਰੋਮੀਅਮ: ਕੋਬਾਲਟ-ਕ੍ਰੋਮੀਅਮ ਇੱਕ ਧਾਤ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਤ ਹੈ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਖੋਰ-ਰੋਧਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ ਜਿੰਨਾ ਬਾਇਓ-ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੋਲੀਥਰੇਥਰਕੇਟੋਨ (PEEK): PEEK ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਲਾਸਟਿਕ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਇੰਟਰਬਾਡੀ ਪਿੰਜਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਗੁਣ ਹਨ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰਬਨ ਫਾਈਬਰ: ਕਾਰਬਨ ਫਾਈਬਰ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਇਓ ਅਨੁਕੂਲ ਵੀ ਹੈ।
ਇਮਪਲਾਂਟ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਰੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਲੋੜਾਂ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਅਤੇ ਸਰਜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਤਰਜੀਹ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਯੋਗ ਸਪਾਈਨਲ ਸਰਜਨ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਇਮਪਲਾਂਟ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਖਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸਰਜਰੀਆਂ ਲਈ ਸਪਾਈਨ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਕ: ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਉਮਰ, ਸਮੁੱਚੀ ਸਿਹਤ, ਡਾਕਟਰੀ ਇਤਿਹਾਸ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਇਮਪਲਾਂਟ ਕੁਝ ਖਾਸ ਸਿਹਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਸਥਿਤੀ: ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਥਿਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਵਿਗਾੜ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ, ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਸਪਾਈਨਲ ਫਿਊਜ਼ਨ ਬਨਾਮ ਸਪਾਈਨਲ ਡੀਕੰਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਮਪਲਾਂਟ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਰਜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ: ਸਰਜਨ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਅਤੇ ਤਰਜੀਹ ਵੀ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਰਜਨਾਂ ਕੋਲ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਤਜਰਬਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਮਪਲਾਂਟ ਸਮੱਗਰੀ: ਇਮਪਲਾਂਟ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਚੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੋਖਮ ਅਤੇ ਲਾਭ: ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਜੋਖਮਾਂ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਬਾਰੇ ਮਰੀਜ਼ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਜਾਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੇ ਜੋਖਮ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ, ਅਤੇ ਸਫਲ ਰਿਕਵਰੀ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਸਪਾਈਨਲ ਇਮਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਖਾਸ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਦਮ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ:
ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ: ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜਨਰਲ ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਬੇਹੋਸ਼ ਅਤੇ ਦਰਦ-ਮੁਕਤ ਹਨ।
ਚੀਰਾ: ਸਰਜਨ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੀਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ: ਸਰਜਨ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਰਾਬ ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰਨੀਏਟਿਡ ਡਿਸਕ ਜਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਸਪਰਸ, ਅਤੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਲਈ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਪਲੇਸਮੈਂਟ: ਸਰਜਨ ਫਿਰ ਇਮਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਤਿਆਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੇਚ, ਡੰਡੇ, ਪਿੰਜਰੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਮਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ: ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਮਪਲਾਂਟ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰਜਨ ਪੇਚਾਂ, ਤਾਰਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਤੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬੰਦ ਕਰਨਾ: ਸਰਜਨ ਫਿਰ ਚੀਰਾ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਜਾਂ ਸਟੈਪਲਾਂ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਟੀ ਜਾਂ ਡਰੈਸਿੰਗ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਿਕਵਰੀ: ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਰਿਕਵਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਦ ਦੀ ਦਵਾਈ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਹਾਇਕ ਦੇਖਭਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪੁਨਰਵਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਖਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗਾ।
ਸਪਾਈਨਲ ਇਮਪਲਾਂਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਂ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਤੋਂ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
1. ਡੀਜਨਰੇਟਿਵ ਡਿਸਕ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ
2. ਹਰਨੀਏਟਿਡ ਜਾਂ ਬਲਿੰਗ ਡਿਸਕਸ
3. ਸਪਾਈਨਲ ਸਟੈਨੋਸਿਸ
4. ਸਪੋਂਡਿਲੋਲਿਸਟੇਸਿਸ
5. ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਭੰਜਨ
6. ਸਕੋਲੀਓਸਿਸ
7. ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਟਿਊਮਰ
ਸਪਾਈਨਲ ਇਮਪਲਾਂਟ ਅਕਸਰ ਉਦੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਗੈਰ-ਸਰਜੀਕਲ ਇਲਾਜ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਥੈਰੇਪੀ, ਦਵਾਈ, ਜਾਂ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਟੀਕੇ ਰਾਹਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਇਮਪਲਾਂਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਆਰਥੋਪੀਡਿਕ ਸਰਜਨ ਜਾਂ ਨਿਊਰੋਸਰਜਨ, ਜੋ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵੀਂ ਇਲਾਜ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰੇਗਾ।