Elleboogfragment externe fixator

Het basisdoel van fractuurfixatie is het stabiliseren van het gebroken bot, het mogelijk maken van snelle genezing van het gewonde bot en het herstellen van de vroege mobiliteit en volledige functie van de gewonde extremiteit.

Externe fixatie is een techniek die wordt gebruikt om ernstig gebroken botten te helpen genezen. Bij dit type orthopedische behandeling wordt de fractuur vastgezet met een gespecialiseerd apparaat, een fixator genaamd, dat zich buiten het lichaam bevindt. Met behulp van speciale botschroeven (gewoonlijk pinnen genoemd) die door de huid en spieren gaan, wordt de fixator verbonden met het beschadigde bot om het tijdens het genezingsproces in de juiste uitlijning te houden.

Waar wordt een externe fixator voor gebruikt?

Een extern fixatieapparaat kan worden gebruikt om gebroken botten gestabiliseerd en op één lijn te houden. Het apparaat kan extern worden aangepast, zodat de botten tijdens het genezingsproces in een optimale positie blijven. Dit apparaat wordt vaak gebruikt bij kinderen en wanneer de huid boven de fractuur beschadigd is.

Wat zijn de soorten externe fixatoren?

Er zijn drie basistypen externe fixatoren: standaard uniplanaire fixator, ringfixator en hybride fixator.

De talrijke apparaten die voor interne fixatie worden gebruikt, zijn grofweg onderverdeeld in een paar hoofdcategorieën: draden, pinnen en schroeven, platen en intramedullaire spijkers of staven.

Nietjes en klemmen worden ook af en toe gebruikt voor osteotomie of fractuurfixatie. Autogene bottransplantaten, allotransplantaten en bottransplantaten worden vaak gebruikt voor de behandeling van botdefecten met verschillende oorzaken. Voor geïnfecteerde fracturen en voor de behandeling van botinfecties worden vaak antibioticaparels gebruikt.

Ellebooggewricht externe fixator

Bijpassende botschroef: Φ5 * 110 mm 4 stuks

Bijpassende instrumenten: 3 mm inbussleutel, 5 mm inbussleutel, 6 mm schroevendraaier

Elleboogfragment externe fixator: een uitgebreide gids

Breuken en ontwrichtingen van de elleboog zijn veel voorkomende orthopedische letsels, vaak als gevolg van vallen, sportblessures of auto-ongelukken. De behandeling van deze verwondingen kan een uitdaging zijn en vereist zorgvuldig beheer om complicaties te voorkomen en de functie te herstellen. Eén behandelingsoptie voor complexe elleboogfracturen is het gebruik van een externe fixator voor het elleboogfragment. In dit artikel zullen we de indicaties, plaatsing, verzorging en mogelijke complicaties van dit apparaat onderzoeken.

1. Wat is een externe fixator voor elleboogfragmenten?

Een externe fixator met elleboogfragment is een type extern fixatieapparaat dat wordt gebruikt om fracturen of dislocaties van het ellebooggewricht te stabiliseren. Het bestaat uit pinnen of schroeven die in het bot boven en onder de fractuurplaats worden ingebracht, verbonden door een frame dat de botfragmenten op hun plaats houdt. Met het apparaat kan de fractuurreductie nauwkeurig worden afgesteld, wat een stabiele fixatie oplevert en tegelijkertijd enige bewegingsvrijheid in het gewricht mogelijk maakt.

2. Indicaties voor externe fixator voor elleboogfragmenten

Een externe fixator met elleboogfragment kan geïndiceerd zijn voor de behandeling van complexe elleboogfracturen of dislocaties, waaronder:

• Verkleinde fracturen (fracturen met meerdere fragmenten)

• Breuken waarbij het gewrichtsoppervlak betrokken is

• Breuken met botverlies of slechte botkwaliteit

• Breuken geassocieerd met verwondingen aan zacht weefsel

• Dislocaties met bijbehorende fracturen

3. Voordelen van externe fixator voor elleboogfragmenten

De externe fixator voor elleboogfragmenten biedt verschillende voordelen ten opzichte van andere behandelingsopties voor complexe elleboogfracturen, waaronder:

• Vermogen om de fractuurreductie te verfijnen en de reductie tijdens genezing te behouden

• Behoud van de omhulling van zacht weefsel en de bloedtoevoer, waardoor genezing wordt bevorderd

• Vroege mobilisatie en revalidatie, waardoor gewrichtsstijfheid en spieratrofie worden geminimaliseerd

• Verminderd risico op infectie vergeleken met interne fixatiemiddelen

• Mogelijkheid tot conversie naar een andere fixatiemethode indien nodig

4. Pre-operatieve evaluatie

Voordat een externe fixator met elleboogfragment wordt geplaatst, is een grondige evaluatie van de algemene gezondheidstoestand, de medische geschiedenis en de aard van het letsel van de patiënt noodzakelijk. Beeldvormende onderzoeken zoals röntgenfoto's, CT-scans of MRI kunnen worden gebruikt om de omvang van de fractuur of dislocatie te beoordelen en de plaatsing van het apparaat te plannen. Bloedonderzoek kan worden uitgevoerd om de algehele gezondheid van de patiënt en het vermogen om anesthesie te ondergaan te evalueren.

5. Plaatsing van de externe fixator van het elleboogfragment

Plaatsing van een externe fixator voor het elleboogfragment wordt doorgaans uitgevoerd onder algemene anesthesie in een operatiekamer. De procedure omvat het maken van kleine incisies in de huid over het bot waar de pinnen of schroeven worden ingebracht. De pinnen of schroeven worden vervolgens in het bot boven en onder de fractuurplaats gestoken en verbonden door een frame dat de botfragmenten op hun plaats houdt.

Het apparaat wordt aangepast om de gewenste hoeveelheid compressie of distractie op de plaats van de fractuur te bereiken, en regelmatige monitoring en aanpassing van het apparaat zijn vereist om een ​​goede genezing en uitlijning van de botfragmenten te garanderen.

6. Verzorging en onderhoud van de externe fixator van het elleboogfragment

Een goede verzorging en onderhoud van de externe fixator van het elleboogfragment zijn essentieel om complicaties zoals infecties van het elleboogfragment of defecten aan het apparaat te voorkomen. Patiënten krijgen doorgaans instructies over hoe ze de pinlocaties moeten reinigen en aankleden en worden geadviseerd om het apparaat niet in water onder te dompelen.

Regelmatige vervolgafspraken met de orthopedisch chirurg zijn nodig om de genezing te controleren en het apparaat indien nodig aan te passen.

7. Complicaties geassocieerd met externe fixator van elleboogfragment

Complicaties geassocieerd met externe fixatoren van elleboogfragmenten kunnen zijn:

• Pin-tract-infectie

• Apparaatstoring of loskomen van pinnen/schroeven

• Verlies van uitlijning of vermindering van de stabiliteit van botfragmenten

• Gewrichtsstijfheid of contracturen

• Spieratrofie of zwakte

• Pijn of ongemak op de pinplaatsen

8. Beheer van complicaties

Een snelle behandeling van complicaties die verband houden met de externe fixator van het elleboogfragment is essentieel om verdere complicaties te voorkomen en genezing te bevorderen. Pindact-infecties kunnen worden behandeld met orale of intraveneuze antibiotica, en in ernstige gevallen kan het verwijderen van het apparaat noodzakelijk zijn. Als het apparaat defect raakt of als er pennen of schroeven loskomen, kan een revisieoperatie nodig zijn om de fractuurlocatie opnieuw te stabiliseren.

9. Rehabilitatie en follow-up

Vroege revalidatie en bewegingsoefeningen zijn essentieel voor het maximaliseren van functioneel herstel en het voorkomen van gewrichtsstijfheid of contracturen. Fysiotherapie en ergotherapie zijn vaak nodig om patiënten te helpen weer kracht en mobiliteit in de aangedane arm te krijgen.

Regelmatige vervolgafspraken met de orthopedisch chirurg zijn nodig om de genezing te controleren en het apparaat indien nodig aan te passen. Er kunnen röntgenfoto's of andere beeldvormende onderzoeken worden uitgevoerd om de botgenezing te beoordelen en een goede uitlijning van de botfragmenten te garanderen.

10. Conclusie

Externe fixators met elleboogfragmenten bieden een waardevolle behandelingsoptie voor complexe elleboogfracturen en dislocaties. Het apparaat maakt het mogelijk de fractuurreductie en vroege mobilisatie te verfijnen, waardoor genezing en functioneel herstel worden bevorderd. Een goede verzorging en onderhoud van het apparaat zijn essentieel om complicaties te voorkomen, en een snelle behandeling van eventuele complicaties die zich voordoen is noodzakelijk om de resultaten te optimaliseren.

Veelgestelde vragen

1. Hoe lang blijft een externe fixator van het elleboogfragment op zijn plaats?

• De duur van het apparaat is afhankelijk van de aard van het letsel en het genezingsproces. Het kan na enkele weken tot enkele maanden worden verwijderd, afhankelijk van de beoordeling van de genezing door de chirurg.

1. Kan een externe fixator voor elleboogfragmenten worden gebruikt voor alle soorten elleboogfracturen?

• Nee, het apparaat is vooral geïndiceerd voor complexe fracturen of dislocaties met meerdere fragmenten of botverlies.

1. Beperkt een externe fixator met een elleboogfragment de gewrichtsmobiliteit?

• Het apparaat zorgt voor enige bewegingsvrijheid in het gewricht en kan worden aangepast om meer beweging mogelijk te maken naarmate de genezing vordert.

1. Wat zijn de risico’s verbonden aan een externe fixator van een elleboogfragment?

• Risico's zijn onder meer pin-tractinfecties, falen of loskomen van het apparaat, verlies van uitlijning of vermindering van de stabiliteit van botfragmenten, gewrichtsstijfheid, spieratrofie of -zwakte, en pijn of ongemak op de pin-plaatsen.

1. Is fysiotherapie noodzakelijk na behandeling met een externe fixator voor het elleboogfragment?

• Ja, fysiotherapie en ergotherapie zijn vaak nodig om patiënten te helpen weer kracht en mobiliteit in de aangedane arm te krijgen.