Polsgewrichten Externe fixator - Radiolucent type Ⅰ

Het basisdoel van fractuurfixatie is het stabiliseren van het gebroken bot, het mogelijk maken van snelle genezing van het gewonde bot en het herstellen van de vroege mobiliteit en volledige functie van de gewonde extremiteit.

Externe fixatie is een techniek die wordt gebruikt om ernstig gebroken botten te helpen genezen. Bij dit type orthopedische behandeling wordt de fractuur vastgezet met een gespecialiseerd apparaat, een fixator genaamd, dat zich buiten het lichaam bevindt. Met behulp van speciale botschroeven (gewoonlijk pinnen genoemd) die door de huid en spieren gaan, wordt de fixator verbonden met het beschadigde bot om het tijdens het genezingsproces in de juiste uitlijning te houden.

Waar wordt een externe fixator voor gebruikt?

Een extern fixatieapparaat kan worden gebruikt om gebroken botten gestabiliseerd en op één lijn te houden. Het apparaat kan extern worden aangepast, zodat de botten tijdens het genezingsproces in een optimale positie blijven. Dit apparaat wordt vaak gebruikt bij kinderen en wanneer de huid boven de fractuur beschadigd is.

Wat zijn de soorten externe fixatoren?

Er zijn drie basistypen externe fixatoren: standaard uniplanaire fixator, ringfixator en hybride fixator.

De talrijke apparaten die voor interne fixatie worden gebruikt, zijn grofweg onderverdeeld in een paar hoofdcategorieën: draden, pinnen en schroeven, platen en intramedullaire spijkers of staven.

Nietjes en klemmen worden ook af en toe gebruikt voor osteotomie of fractuurfixatie. Autogene bottransplantaten, allotransplantaten en bottransplantaten worden vaak gebruikt voor de behandeling van botdefecten met verschillende oorzaken. Voor geïnfecteerde fracturen en voor de behandeling van botinfecties worden vaak antibioticaparels gebruikt.

Polsgewrichten Externe fixator: een overzicht

De pols is een essentieel gewricht dat de onderarm met de hand verbindt en ondersteuning en flexibiliteit biedt bij het uitvoeren van verschillende activiteiten. Helaas komen blessures aan de pols relatief vaak voor en kunnen ze worden veroorzaakt door verschillende factoren, zoals vallen, sportblessures en auto-ongelukken. In ernstige gevallen kunnen deze verwondingen een chirurgische ingreep vereisen, en de externe fixator van het polsgewricht is een populaire behandelingsoptie voor ernstige polsfracturen. In dit artikel bespreken we de externe fixator voor het polsgewricht in detail, inclusief de definitie, typen, indicaties en complicaties.

Invoering

De externe polsfixator is een medisch hulpmiddel dat wordt gebruikt om gebroken botten in de pols te stabiliseren. Het apparaat bestaat uit metalen pinnen of schroeven die aan weerszijden van de breuk aan de botten zijn bevestigd en verbonden zijn met een metalen frame buiten de huid. Dit frame houdt de botten op hun plaats en zorgt ervoor dat ze correct kunnen genezen.

Soorten externe fixators

Er zijn verschillende soorten externe fixatoren die worden gebruikt om polsfracturen te behandelen. Enkele veel voorkomende typen zijn:

Uniplanaire externe fixators

Uniplanaire externe fixators zijn het eenvoudigste type fixator en bestaan ​​uit één enkel steunvlak. Deze fixators worden gebruikt bij eenvoudige fracturen en zorgen voor een beperkte stabiliteit.

Ronde externe fixators

Circulaire externe fixators bestaan ​​uit twee of meer ringen die met elkaar zijn verbonden door draden of staven. Deze fixators worden gebruikt bij complexe fracturen en zorgen voor superieure stabiliteit.

Hybride externe fixators

Hybride externe fixators zijn een combinatie van uniplanaire en cirkelvormige fixators. Deze fixators worden gebruikt bij complexe fracturen waarbij een combinatie van stabiliteit en flexibiliteit nodig is.

Indicaties voor gebruik van externe fixator

Externe fixators worden voornamelijk gebruikt voor de behandeling van ernstige polsfracturen die niet met gips of beugels kunnen worden behandeld. Enkele veel voorkomende indicaties voor het gebruik van een externe fixator zijn:

Open breuken

Open fracturen treden op wanneer een gebroken bot de huid binnendringt, waardoor het risico op infectie toeneemt. Externe fixatoren kunnen worden gebruikt om de fractuur te stabiliseren en het risico op infectie te verminderen.

Verkleinde breuken

Verkleinde fracturen ontstaan ​​wanneer een bot in meerdere stukken wordt gebroken. Externe fixatoren kunnen worden gebruikt om het bot te stabiliseren en een goede genezing te bevorderen.

Breuken met schade aan zacht weefsel

Breuken die schade aan de zachte weefsels rond het bot met zich meebrengen, kunnen een uitdaging zijn om te behandelen. Externe fixatoren kunnen worden gebruikt om het bot te stabiliseren terwijl de zachte weefsels kunnen genezen.

Complicaties bij gebruik van een externe fixator

Zoals elk medisch hulpmiddel kunnen externe fixators complicaties veroorzaken. Enkele veel voorkomende complicaties zijn onder meer:

Infectie

Externe fixatoren kunnen het risico op infectie vergroten, vooral als het apparaat niet goed wordt onderhouden.

Ontsteking op de pinsite

De pinnen of schroeven die in externe fixators worden gebruikt, kunnen de huid irriteren en ontstekingen veroorzaken.

Verlies van bewegingsbereik

Externe fixators kunnen het bewegingsbereik van de aangedane pols beperken, wat een uitdaging kan zijn om weer terug te krijgen nadat het apparaat is verwijderd.

Conclusie

De externe polsfixator is een effectieve behandelingsoptie voor ernstige polsfracturen. Het biedt stabiliteit aan gebroken botten, waardoor ze correct kunnen genezen. Zoals elk medisch hulpmiddel kunnen externe fixators echter complicaties veroorzaken. Patiënten moeten nauw samenwerken met hun zorgverleners om ervoor te zorgen dat het apparaat goed wordt onderhouden en dat eventuele complicaties onmiddellijk worden aangepakt.