मेटाकार्पोफैलेन्जियलभङ्गः हस्तस्य आघातस्य सामान्यः भङ्गः अस्ति, यत्र हस्तस्य आघातस्य रोगिणां प्रायः १/४ भागः भवति । हस्तस्य सुकुमारजटिलसंरचनायाः सूक्ष्ममोटरकार्यस्य च कारणात् अन्येषां दीर्घनलीभङ्गानाम् उपचारापेक्षया हस्तभङ्गस्य प्रबन्धनं दूरतरं महत्त्वपूर्णं तकनीकीदृष्ट्या च जटिलं भवति

ह्युमरल काण्डभङ्गः (HSF) तुल्यकालिकरूपेण सामान्यः भवति, यत् सर्वेषां भङ्गानाम् प्रायः १% तः ५% यावत् भवति । वार्षिकं प्रकोपः प्रति एकलक्षं जनानां मध्ये १३ तः २० यावत् भवति तथा च वयसः सह वर्धमानं दृश्यते।HSF इत्यस्य द्विधा आयुवितरणं भवति, यत्र प्रथमं शिखरं २१ तः ३० वर्षाणां मध्ये पुरुषेषु भवति

बालकानां जानुसन्धिस्य चोटेषु पैटेलोफेमोरल इन्स्टेबिलिटी (PFI) सामान्या अस्ति । पीएफआई ऊरु-ट्रोक्लीयर-खाले पटलर-गतिशील-सम्बन्धस्य असन्तुलनस्य कारणेन भवति । पटलस्य बाह्यविक्षेपः पीएफआई इत्यस्य चरमभागः भवति, यः मध्यस्थिरीकरणस्य चोटस्य कारणेन भवति, यस्य परिणामेण पटलः पार्श्वीय-ऊरु-कण्डिल-प्रहारं करोति

भङ्गः प्रायः शरीरस्य अन्येषु भागेषु चोटैः सह भवति । समग्रचिकित्साप्रक्रियायां रोगिणां समग्ररूपेण चिकित्सा करणीयम् ।

एककम्पार्टमेण्टल् नी आर्थ्रोप्लास्टी (UKA) इति एककम्पार्टमेण्टल् नी आर्थ्रोप्लास्टी (TKA) इत्यस्य शल्यविकल्पः अस्ति परन्तु यूकेए इत्यस्य असफलतायाः दरस्य आँकडा ७४% इत्यस्य जीवितस्य दरं दर्शयति, यत् टीकेए (९२%) इत्यस्य अपेक्षया महत्त्वपूर्णतया न्यूनम् अस्ति । यद्यपि रोगिणां स्वकारकाः असफलतायाः जोखिमं वर्धयन्ति, यथा कनिष्ठरोगिणः, उच्चशरीरद्रव्यमानसूचकाङ्कः (BMI) च यूकेए-विफलतायाः जोखिमं वर्धयितुं शक्नुवन्ति तथापि शल्यक्रियायाः तकनीकीदोषाः प्रारम्भिकविफलतायाः महत्त्वपूर्णजोखिमकारकाः इति मन्यन्ते यूकेए-मध्ये इष्टतमं कृत्रिम-संरेखणं, ओवरहैङ्ग् (ओवरहैङ्ग) च प्राप्तुं चुनौतीपूर्णं भवति । टिबिया कृत्रिमशरीरस्य आकारः प्रत्यारोपणं च एतादृशेन प्रकारेण करणीयम् यत् मृदु ऊतकस्य जलनम् न्यूनीकरोति, तथा च 3 मि.मी.तः अधिकं मध्यवर्ती टिबिया-ओवरहैंगः आक्सफोर्ड-जानु-स्कोर-(OKS) न्यूनतायाः, वेदना-वृद्धेः च महत्त्वपूर्णः जोखिमकारकः इति दर्शितम् अस्ति अस्य अध्ययनस्य प्राथमिक उद्देश्यं यूकेए इत्यस्य समग्रचिकित्सा-प्रतिबिम्ब-परिणामानां मूल्याङ्कनं आसीत् ।