अमेरिकादेशे प्रतिवर्षं ५,००,००० प्रौढाः नितम्बभङ्गाः प्रभाविताः भवन्ति इति अनुमानितम् । तेषां जीवनस्य गुणवत्तायां प्रचण्डः प्रभावः भवति, वर्तमानकाले अस्पताले मृत्योः ३-७% भागः, एकवर्षीयमृत्युदरः १९.४-५८% च भवति सर्वेषां नितम्बभङ्गानाम् आर्धं भागं अन्तर्क्षिणात्मकं (IT) भवति ।

पश्चस्कन्धस्य अस्थिरता प्रायः व्यायामस्य वा अन्यस्य वा क्रियाकलापस्य समये आक्रोशजनकपश्चविक्षेपस्य अथवा पुनरावर्तनीयस्य न्यूनतम-आक्रामक-चोटस्य कारणेन भवति, यत्र प्रतिवर्षं प्रति १००००००० जनानां वार्षिकप्रकरणस्य दरः ४.६४ प्रकरणाः भवन्ति पश्चस्कन्धस्य चिकित्सायाः अनेकाः शल्यक्रियाविधयः

बालकानां जानुसन्धिस्य चोटेषु पैटेलोफेमोरल इन्स्टेबिलिटी (PFI) सामान्या अस्ति । पीएफआई ऊरु-ट्रोक्लीयर-खाले पटलर-गतिशील-सम्बन्धस्य असन्तुलनस्य कारणेन भवति । पटलस्य बाह्यविक्षेपः पीएफआई इत्यस्य चरमभागः भवति, यः मध्यस्थिरीकरणस्य चोटस्य कारणेन भवति, यस्य परिणामेण पटलः पार्श्वीय-ऊरु-कण्डिल-प्रहारं करोति

बन्द-कमीकरणं न्यूनतम-आक्रामक-प्रविधिः अस्ति यस्याः उपयोगः रक्त-प्रवाहस्य कोऽपि हानिः न भवति, संक्रमणस्य कोऽपि जोखिमः नास्ति, शीघ्रं कार्यात्मक-पुनर्प्राप्तिः भवति, चिकित्सा-व्ययस्य महती न्यूनता भवति, तथा च विभिन्नानां अस्थिर-भङ्गानाम्, यथा ऊरु-कण्ठ-भङ्गः, ऊरु-काण्ड-भङ्गः, टिबायोफिबुलर-इत्यादीनां बन्द-कमीकरण-खोखला-नखस्य, मज्जा-अन्तः-पिन-निर्धारण-उपचारस्य च कृते उपयोक्तुं शक्यते भङ्गः, ह्युमरकाण्डभङ्गः इत्यादयः, चीरनिवृत्त्या रक्तप्रवाहस्य विनाशं निवारयन् ।

चिकित्साशास्त्रे अस्थिरोगस्य चोटेषु एकः अस्ति, यत्र अधिकांशः वृद्धाः रोगिणः नितम्बस्य भङ्गस्य ५०% अधिकं भागं भवन्ति सांख्यिकीनुसारं अन्तिमेषु वर्षेषु ऊरुकण्ठभङ्गस्य घटना क्रमेण वर्धिता अस्ति, यत्र...