ਵਿਯੂਜ਼: 45 ਲੇਖਕ: ਸਾਈਟ ਸੰਪਾਦਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਸਮਾਂ: 2023-05-24 ਮੂਲ: ਸਾਈਟ
ਟਿਬਿਅਲ ਫ੍ਰੈਕਚਰ, ਸ਼ਿਨਬੋਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੀ ਕਿਸਮ, ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਰਜੀਕਲ ਵਿਕਲਪ ਜੋ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਇੱਕ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਖ ਇਸ ਇਲਾਜ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲਾਭਾਂ, ਸਰਜੀਕਲ ਤਕਨੀਕ, ਜੋਖਮਾਂ ਅਤੇ ਰਿਕਵਰੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਟਿਬੀਆ ਦੇ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਰਦ, ਅਸਥਿਰਤਾ, ਅਤੇ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਇਲਾਜ ਵਿਧੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਸਟਿੰਗ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ, ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਉੱਨਤ ਹੱਲਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਉਪਕਰਣ ਹੈ ਜੋ ਟਿਬਿਅਲ ਸ਼ਾਫਟ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀ ਦੇ ਖੋਖਲੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਧਾਤ ਦੀ ਡੰਡੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਹੁੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਾਈਟੇਨੀਅਮ ਜਾਂ ਸਟੇਨਲੈਸ ਸਟੀਲ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਰੋਗੀ ਸਰੀਰਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਿਬਿਅਲ ਸ਼ਾਫਟ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਜਾਂ ਘਟਾਏ ਗਏ ਫ੍ਰੈਕਚਰ। ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਕੇਸਾਂ ਲਈ ਵੀ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਰੰਤ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਫਲ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਓਪਰੇਟਿਵ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਪੈਟਰਨ, ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਆਮ ਸਿਹਤ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਟਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਮੇਜਿੰਗ ਤਕਨੀਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਕਸ-ਰੇ, ਸੀਟੀ ਸਕੈਨ, ਜਾਂ ਐਮਆਰਆਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਰਜੀਕਲ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਟੇਬਲ 'ਤੇ ਸੂਪਾਈਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਲੱਤ ਨੂੰ ਨਿਰਜੀਵ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡ੍ਰੈਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਸਾਈਟ ਤੱਕ ਸਰਵੋਤਮ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਹੁੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹੀ ਸਥਿਤੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਹੱਡੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਸਰਜੀਕਲ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚੀਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੀਰੇ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਟਿਬੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਦਮੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰੌਕਸੀਮਲ ਟਿਬੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਬਿੰਦੂ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰਜਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਡੂਲਰੀ ਨਹਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਲੋਰੋਸਕੋਪਿਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਹੀ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਅਤੇ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਹੁੰ ਨੂੰ ਹੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸਰੀਰਿਕ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਨਹੁੰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੱਡੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਖ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਕਿੰਗ ਪੇਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੇਚ ਵਾਧੂ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਰੋਟੇਸ਼ਨਲ ਜਾਂ ਧੁਰੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ। ਪੇਚਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਸਰਜਨ ਦੀ ਤਰਜੀਹ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਹੀ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ ਅਤੇ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੀਰਾ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਜਾਂ ਸਟੈਪਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਰਜੀਵ ਡਰੈਸਿੰਗ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਜੀਕਲ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰਵਾਇਤੀ ਇਲਾਜ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਫਾਇਦੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਸਥਿਰ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ: ਨਹੁੰ ਸਥਿਰ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ: ਨਹੁੰ ਜਲਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਇਲਾਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਮੁੜ ਵਸੇਬੇ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਖੂਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੀ ਸੰਭਾਲ: ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹਿਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਤਕਨੀਕ ਹੱਡੀ ਦੀ ਖੂਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਕਾਰਜਾਤਮਕ ਨਤੀਜੇ: ਸਥਿਰ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ ਅਕਸਰ ਸੁਧਾਰੇ ਹੋਏ ਕਾਰਜਾਤਮਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦਾ ਘੱਟ ਜੋਖਮ: ਬਾਹਰੀ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਚੀਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂ ਦੇ ਵਿਘਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਅਤੇ ਲਾਗਾਂ ਦਾ ਘੱਟ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੰਭਾਵੀ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੁਝ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰਜੀਕਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਾਗ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਹੀ ਨਿਰਜੀਵ ਤਕਨੀਕਾਂ, ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਸਿਸ, ਅਤੇ ਪੋਸਟੋਪਰੇਟਿਵ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਲਾਗ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਅਲਾਈਨਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਕਮੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਰਗੇ ਕਾਰਕ ਵਿਗਾੜ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨਿਗਰਾਨੀ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ, ਜੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਵਾਧੂ ਦਖਲ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੀਵਿਜ਼ਨ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸਧਾਰਨ, ਇਮਪਲਾਂਟ-ਸਬੰਧਤ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਮਪਲਾਂਟ ਢਿੱਲਾ ਹੋਣਾ, ਟੁੱਟਣਾ, ਜਾਂ ਜਲਣ। ਇਹਨਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਸਰਜੀਕਲ ਦਖਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰਜੀਕਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਨਸਾਂ ਜਾਂ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਦੀ ਸੱਟ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰਜਨ ਇਸ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਂ ਵਿਗੜਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਨੁਕੂਲ ਰਿਕਵਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਪੁਨਰਵਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਖਾਸ ਪੁਨਰਵਾਸ ਯੋਜਨਾ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ, ਮਰੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਰਜਨ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਤੀ ਅਭਿਆਸ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣਾ, ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਥੈਰੇਪੀ ਫੰਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੇ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਸਫਲ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕੇਸ ਸਟੱਡੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 35 ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਟਿਡ ਟਿਬਿਅਲ ਸ਼ਾਫਟ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨਹੁੰ ਨਾਲ ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਰੀਜ਼ ਨੇ ਠੋਸ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਯੂਨੀਅਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਪੂਰਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਟਿਬਿਅਲ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਲਈ ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪਾਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਰੇਕ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਕਈ ਫਾਇਦੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਥਿਰ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ, ਛੇਤੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ, ਅਤੇ ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂ ਦੀਆਂ ਜਟਿਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਹਰ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਪੈਟਰਨ ਜਾਂ ਮਰੀਜ਼ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਵਿਕਲਪਕ ਤਰੀਕਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਲੇਟਿੰਗ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ, ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਆਰਥੋਪੀਡਿਕ ਮਾਹਿਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵੇਂ ਇਲਾਜ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਟਿਬਿਅਲ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਲਈ ਟਿਬਿਅਲ ਇੰਟਰਾਮੇਡੁਲਰੀ ਨੇਲ ਸਰਜਰੀ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਇਲਾਜ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਤਕਨੀਕ ਸਥਿਰ ਫਿਕਸੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਫਾਇਦੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸੰਭਾਵੀ ਖਤਰੇ ਅਤੇ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਵਧਾਨੀਪੂਰਣ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ, ਸਹੀ ਸਰਜੀਕਲ ਤਕਨੀਕ, ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਪੋਸਟਓਪਰੇਟਿਵ ਦੇਖਭਾਲ ਇਹਨਾਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।