समीपस्थस्य फीमरस्य परिकृषिभङ्गः नितम्बस्य आर्थ्रोप्लास्टी इत्यस्मिन् गम्भीरः समस्या अस्ति । प्रारम्भिकप्रत्यारोपणस्य २० वर्षाणाम् अनन्तरं ३.५% भवति, सन्धिप्रतिस्थापनस्य घटनायाः सह वर्धते च । अन्तर्शल्यक्रियायाः भङ्गाः प्रायः असीमेण्टयुक्तैः काण्डैः सह सम्बद्धाः भवन्ति । अधिकतया फ्रा

समीपस्थह्यूमरसभङ्गः आघात-आर्थोपेडिक-चिकित्सायां सर्वाधिकं सामान्य-भङ्गः भवति, अधिकांशः समीपस्थ-ह्यूमरस-भङ्गः वृद्धेषु न्यून-ऊर्जा-अस्थि-विकार-भङ्गः भवति ।यद्यपि समीपस्थ-ह्यूमरस-भङ्गस्य अधिकांशस्य रूढिवादी चिकित्सा कर्तुं शक्यते, तथापि १०-१५% भङ्गस्य अद्यापि शल्यक्रियायाः आवश्यकता भवति

पश्चस्कन्धस्य अस्थिरता प्रायः व्यायामस्य वा अन्यस्य वा क्रियाकलापस्य समये आक्रोशजनकपश्चविक्षेपस्य अथवा पुनरावर्तनीयस्य न्यूनतम-आक्रामक-चोटस्य कारणेन भवति, यत्र प्रतिवर्षं प्रति १००००००० जनानां वार्षिकप्रकरणस्य दरः ४.६४ प्रकरणाः भवन्ति पश्चस्कन्धस्य चिकित्सायाः अनेकाः शल्यक्रियाविधयः

मेटाकार्पोफैलेन्जियलभङ्गः हस्तस्य आघातस्य सामान्यः भङ्गः अस्ति, यत्र हस्तस्य आघातस्य रोगिणां प्रायः १/४ भागः भवति । हस्तस्य सुकुमारजटिलसंरचनायाः सूक्ष्ममोटरकार्यस्य च कारणात् अन्येषां दीर्घनलीभङ्गानाम् उपचारापेक्षया हस्तभङ्गस्य प्रबन्धनं दूरतरं महत्त्वपूर्णं तकनीकीदृष्ट्या च जटिलं भवति

ह्युमरल काण्डभङ्गः (HSF) तुल्यकालिकरूपेण सामान्यः भवति, यत् सर्वेषां भङ्गानाम् प्रायः १% तः ५% यावत् भवति । वार्षिकं प्रकोपः प्रति एकलक्षं जनानां मध्ये १३ तः २० यावत् भवति तथा च वयसः सह वर्धमानं दृश्यते।HSF इत्यस्य द्विधा आयुवितरणं भवति, यत्र प्रथमं शिखरं २१ तः ३० वर्षाणां मध्ये पुरुषेषु भवति