Poważnym problemem w endoprotezoplastyce stawu biodrowego są złamania okołoprotezowe bliższego końca kości udowej. Zgłaszana częstość występowania wynosi 3,5% 20 lat po pierwszej implantacji i zwiększa się wraz z częstością występowania endoprotezoplastyki stawów. Złamania śródoperacyjne są często związane z trzpieniami bezcementowymi. Częściej fra

Złamania bliższej kości ramiennej są jednymi z najczęstszych złamań w ortopedii urazowej, a większość złamań bliższej kości ramiennej to niskoenergetyczne złamania osteoporotyczne u osób starszych. Chociaż większość złamań bliższej kości ramiennej można leczyć zachowawczo, 10–15% złamań nadal wymaga leczenia chirurgicznego

Niestabilność tylna barku jest zwykle spowodowana urazowym zwichnięciem tylnej części barku lub powtarzającymi się, małoinwazyjnymi urazami podczas ćwiczeń lub innych czynności, a roczny wskaźnik zapadalności wynosi 4,64 przypadków na 100 000 osób rocznie. Kilka technik chirurgicznych w leczeniu tylnego barku

Złamanie śródręczno-paliczkowe jest częstym złamaniem w urazach ręki i występuje u około 1/4 pacjentów z urazem ręki. ze względu na delikatną i złożoną budowę dłoni oraz doskonałe funkcje motoryczne, leczenie złamań dłoni jest o wiele ważniejsze i bardziej złożone technicznie niż leczenie innych długich złamań rurkowych.

Złamania trzonu kości ramiennej (HSF) są stosunkowo częste i stanowią około 1–5% wszystkich złamań. Roczna zapadalność wynosi 13 do 20 na 100 000 osób i stwierdzono, że wzrasta wraz z wiekiem. HSF ma dwumodalny rozkład wieku, przy czym pierwszy szczyt występuje u mężczyzn w wieku od 21 do 30 lat.