Η αστάθεια του οπίσθιου ώμου προκαλείται συνήθως από τραυματικό οπίσθιο εξάρθρημα ή επαναλαμβανόμενο ελάχιστα επεμβατικό τραυματισμό κατά τη διάρκεια άσκησης ή άλλων δραστηριοτήτων, με ετήσιο ποσοστό επίπτωσης 4,64 περιπτώσεις ανά 100000 άτομα ετησίως. Αρκετές χειρουργικές τεχνικές για τη θεραπεία του οπίσθιου ώμου

Το μετακαρποφαλαγγικό κάταγμα είναι ένα συχνό κάταγμα στο τραύμα του χεριού, που αποτελεί περίπου το 1/4 των ασθενών με τραύμα στο χέρι. Λόγω της λεπτής και πολύπλοκης δομής του χεριού και της λεπτής κινητικής λειτουργίας, η διαχείριση των καταγμάτων του χεριού είναι πολύ πιο σημαντική και τεχνικά πολύπλοκη από τη θεραπεία άλλων μακριών σωληναριακών καταγμάτων.

Τα κατάγματα του βραχιονίου στελέχους (HSF) είναι σχετικά συχνά, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 1% έως 5% όλων των καταγμάτων. Η ετήσια επίπτωση είναι 13 έως 20 ανά 100.000 άτομα και έχει βρεθεί ότι αυξάνεται με την ηλικία. Η HSF έχει διτροπική κατανομή ηλικίας, με την πρώτη κορυφή να εμφανίζεται στους άνδρες μεταξύ 21 και 30 ετών

Η επιγονατιδομηριαία αστάθεια (PFI) είναι συχνή στους τραυματισμούς της άρθρωσης του γόνατος των παιδιών. Το PFI προκαλείται από την ανισορροπία της δυναμικής σχέσης της επιγονατίδας στην τροχιλιακή αύλακα του μηριαίου. Το εξωτερικό εξάρθρημα της επιγονατίδας είναι το άκρο του PFI, το οποίο προκαλείται από τον τραυματισμό του έσω σταθεροποιητή, με αποτέλεσμα η επιγονατίδα να χτυπά τον πλάγιο μηριαίο κόνδυλο.

Τα κατάγματα συνήθως συνοδεύονται από τραυματισμούς σε άλλα μέρη του σώματος. Σε όλη τη διαδικασία της θεραπείας, οι ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σύνολο.