Posterior omuz instabilitesi genellikle travmatik posterior çıkık veya egzersiz veya diğer aktiviteler sırasında tekrarlayan minimal invazif yaralanmalardan kaynaklanır ve yıllık insidans oranı yılda 100.000 kişi başına 4,64 vakadır. Arka omuz tedavisinde çeşitli cerrahi teknikler

Metakarpofalangeal kırık, el travmasında sık görülen bir kırıktır ve el travmalı hastaların yaklaşık 1/4'ünü oluşturur. Elin hassas ve karmaşık yapısı ve ince motor fonksiyonu nedeniyle el kırıklarının tedavisi diğer uzun tübüler kırıkların tedavisinden çok daha önemli ve teknik açıdan karmaşıktır.

Humerus sapı kırıkları (HSF) nispeten yaygındır ve tüm kırıkların yaklaşık %1 ila %5'ini oluşturur. Yıllık görülme sıklığı 100.000 kişi başına 13 ila 20'dir ve yaşla birlikte arttığı bulunmuştur.HSF iki modlu bir yaş dağılımına sahiptir ve ilk zirve 21 ila 30 yaş arasındaki erkeklerde görülür.

Patellofemoral instabilite (PFI), çocukların diz eklemi yaralanmalarında yaygındır. PFI, femoral troklear oluktaki patellar dinamik ilişkinin dengesizliğinden kaynaklanır. Patellanın dış dislokasyonu, medial stabilizatörün yaralanmasından kaynaklanan ve patellanın lateral femoral kondile çarpmasıyla sonuçlanan PFI'nin en uç noktasıdır.

Kırıklara genellikle vücudun diğer bölgelerindeki yaralanmalar eşlik eder. Tüm tedavi sürecinde hastaların bir bütün olarak ele alınması gerekir.