ਪਿੱਛਲੇ ਮੋਢੇ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਸਰਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੁਖਦਾਈ ਪੋਸਟਰੀਰੀਅਰ ਡਿਸਲੋਕੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹਮਲਾਵਰ ਸੱਟ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਪ੍ਰਤੀ 100000 ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ 4.64 ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਘਟਨਾ ਦਰ ਦੇ ਨਾਲ। ਪਿੱਛਲੇ ਮੋਢੇ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਕਈ ਸਰਜੀਕਲ ਤਕਨੀਕਾਂ

ਮੈਟਾਕਾਰਪੋਫੈਲੈਂਜਲ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਹੱਥ ਦੇ ਸਦਮੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹੱਥ ਦੇ ਸਦਮੇ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ 1/4 ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। ਹੱਥ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਮੋਟਰ ਫੰਕਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਭੰਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਹੋਰ ਲੰਬੇ ਟਿਊਬਲਰ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ।

ਹਿਊਮਰਲ ਸਟੈਮ ਫ੍ਰੈਕਚਰ (HSF) ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਆਮ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਲਗਭਗ 1% ਤੋਂ 5% ਤੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਲਾਨਾ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ 100,000 ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ 13 ਤੋਂ 20 ਹਨ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। HSF ਵਿੱਚ ਬਿਮੋਡਲ ਉਮਰ ਵੰਡ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਸਿਖਰ 21 ਤੋਂ 30 ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਟੇਲੋਫੇਮੋਰਲ ਅਸਥਿਰਤਾ (ਪੀਐਫਆਈ) ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਪੀਐਫਆਈ ਫੈਮੋਰਲ ਟ੍ਰੋਕਲੀਅਰ ਗਰੋਵ ਵਿੱਚ ਪੈਟੇਲਰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਸੰਤੁਲਨ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਟੇਲਾ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਵਿਸਥਾਪਨ PFI ਦੀ ਚਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੇਡੀਅਲ ਸਟੈਬੀਲਾਈਜ਼ਰ ਦੀ ਸੱਟ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਟੇਲਾ ਲੇਟਰਲ ਫੈਮੋਰਲ ਕੰਡਾਇਲ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਲਾਜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.