Kalça kırıklarının Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl 500.000 yetişkini etkilediği tahmin edilmektedir. Yaşam kalitesi üzerinde muazzam bir etkiye sahiptirler; şu anda hastane içi ölümlerin %3-7'sine ve bir yıllık ölüm oranının da %19,4-58'ine karşılık gelmektedir. Kalça kırıklarının yaklaşık yarısı intertrokanteriktir (IT)

Posterior omuz instabilitesi genellikle travmatik posterior çıkık veya egzersiz veya diğer aktiviteler sırasında tekrarlayan minimal invaziv yaralanmalardan kaynaklanır ve yıllık insidans oranı yılda 100.000 kişi başına 4,64 vakadır. Arka omuz tedavisinde çeşitli cerrahi teknikler

Patellofemoral instabilite (PFI), çocukların diz eklemi yaralanmalarında yaygındır. PFI, femoral troklear oluktaki patellar dinamik ilişkinin dengesizliğinden kaynaklanır. Patellanın dış dislokasyonu, medial stabilizatörün yaralanmasından kaynaklanan ve patellanın lateral femoral kondile çarpmasıyla sonuçlanan PFI'nin en uç noktasıdır.

Kapalı redüksiyon, kan akışı kaybı olmayan, enfeksiyon riski olmayan, hızlı fonksiyonel iyileşmeye sahip, tıbbi maliyetleri önemli ölçüde azaltan ekstremitelerin stabil kırıkları için kullanılabilen ve femur boynu kırıkları, femur sapı kırıkları, tibiofibular kırıklar, humerus sapı kırıkları vb. gibi çeşitli stabil olmayan kırıkların kapalı redüksiyon içi boş çivi ve intramedüller pin fiksasyonu tedavisinde kullanılabilen, insizyonel redüksiyonla kan akışının tahribatını ortadan kaldıran minimal invazif bir tekniktir.

Femur boyun kırığı klinik pratikte en sık karşılaşılan ortopedik yaralanmalardan biridir ve yaşlı hastaların çoğunluğu kalça kırıklarının %50'sinden fazlasını oluşturur. İstatistiklere göre femur boynu kırıklarının görülme sıklığı son yıllarda giderek arttı.