شکستگی معمولاً با آسیب به سایر قسمت های بدن همراه است. در کل فرآیند درمان، بیماران باید به طور کلی درمان شوند.

شکستگی متاکارپوفالانژیال یک شکستگی شایع در ترومای دست است که حدود 1/4 بیماران مبتلا به ضربه دست را تشکیل می دهد. به دلیل ساختار ظریف و پیچیده دست و عملکرد حرکتی ظریف، مدیریت شکستگی‌های دست بسیار مهم‌تر و از نظر فنی پیچیده‌تر از درمان سایر شکستگی‌های لوله‌ای بلند است.

تخمین زده می شود که شکستگی لگن سالانه 500000 بزرگسال را در ایالات متحده تحت تاثیر قرار دهد. آنها تأثیر فوق العاده ای بر کیفیت زندگی دارند، در حال حاضر 3-7٪ از مرگ و میر در بیمارستان و نرخ مرگ و میر یک ساله 19.4-58٪ است. تقریباً نیمی از شکستگی‌های لگن بین تروکانتریک (IT) هستند.

بی ثباتی خلفی شانه معمولاً به دلیل دررفتگی خلفی تروماتیک یا آسیب کم تهاجمی مکرر در حین ورزش یا سایر فعالیت ها با نرخ بروز سالانه 4.64 مورد در هر 100000 نفر در سال ایجاد می شود. چندین تکنیک جراحی برای درمان شانه خلفی

ناپایداری کشکک رانی (PFI) در آسیب های مفصل زانو کودکان شایع است. PFI ناشی از عدم تعادل رابطه دینامیک کشکک در شیار تروکلئر استخوان ران است. دررفتگی خارجی کشکک به شدت PFI است که در اثر آسیب تثبیت کننده داخلی ایجاد می شود و در نتیجه کشکک به کندیل جانبی فمورال برخورد می کند.