Kırıklara genellikle vücudun diğer bölgelerindeki yaralanmalar eşlik eder. Tüm tedavi sürecinde hastaların bir bütün olarak ele alınması gerekir.

Metakarpofalangeal kırık, el travmasında sık görülen bir kırıktır ve el travmalı hastaların yaklaşık 1/4'ünü oluşturur. Elin hassas ve karmaşık yapısı ve ince motor fonksiyonu nedeniyle el kırıklarının tedavisi diğer uzun tübüler kırıkların tedavisinden çok daha önemli ve teknik açıdan karmaşıktır.

Kalça kırıklarının Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl 500.000 yetişkini etkilediği tahmin edilmektedir. Yaşam kalitesi üzerinde muazzam bir etkiye sahiptirler; şu anda hastane içi ölümlerin %3-7'sine ve bir yıllık ölüm oranının da %19,4-58'ine karşılık gelmektedir. Kalça kırıklarının yaklaşık yarısı intertrokanteriktir (IT)

Posterior omuz instabilitesi genellikle travmatik posterior çıkık veya egzersiz veya diğer aktiviteler sırasında tekrarlayan minimal invazif yaralanmalardan kaynaklanır ve yıllık insidans oranı yılda 100.000 kişi başına 4,64 vakadır. Arka omuz tedavisinde çeşitli cerrahi teknikler

Patellofemoral instabilite (PFI), çocukların diz eklemi yaralanmalarında yaygındır. PFI, femoral troklear oluktaki patellar dinamik ilişkinin dengesizliğinden kaynaklanır. Patellanın dış dislokasyonu, medial stabilizatörün yaralanmasından kaynaklanan ve patellanın lateral femoral kondile çarpmasıyla sonuçlanan PFI'nin en uç noktasıdır.