मज्जा-अन्तर-नखस्य आगमनेन दीर्घ-अस्थि-भङ्गस्य चिकित्सायां क्रान्तिः अभवत् । यद्यपि एषा युक्तिः शताब्दशः अस्ति तथापि २० शताब्द्याः उत्तरार्धपर्यन्तं वर्तमानस्थानं न प्राप्तवती । सफलतायाः मार्गः सर्वदा सुलभः नासीत्, यतः एतत् तन्त्रं संशयिनां मिलितम् आसीत्

मज्जा-अन्तर्गत-टिबिया-कील-प्रवेशः : अभिगमः संरेखणं च, पूर्व-जानु-वेदना

बालकानां दीर्घास्थिभङ्गस्य शल्यक्रियाद्वारा स्थिरीकरणाय लोचदाररूपेण स्थिरीकृताः अन्तःमज्जा-नखाः (ESINs) एकः सामान्यः विधिः अस्ति । त्रिज्या, उल्ना, फीमर, यदा कदा टिबिया, ह्युमरस इत्येतयोः अस्थिरभङ्गयोः चिकित्सायाम् अस्य बहुधा उपयोगः भवति । रोगात्मकभङ्गस्य चिकित्सायामपि अस्य उपयोगः भवति

फीमर अथवा ऊरु अस्थि शरीरस्य बृहत्तमं अस्थि भवति । ऊरुकाण्डः अथवा डायफिसिसः फीमरस्य दीर्घः ऋजुः मध्यभागः भवति । ऊरुकाण्डस्य भङ्गः प्रायः उच्चशक्तियुक्तस्य आघातस्य परिणामः भवति, यथा मार्गयानदुर्घटना।ऊरुकाण्डस्य भङ्गः बन्दः भवितुम् अर्हति, टिस् इत्यनेन सह

मज्जा-नखः किम्?मज्जा-नखः भग्नस्य अस्थिस्य मरम्मतं कृत्वा स्थिरं स्थापयितुं शल्यक्रिया भवति । अनेन स्थिराः अस्थिः ऊरुः, शिनः, नितम्बः, ऊर्ध्वबाहुः च सन्ति । अस्थिकेन्द्रे स्थायी नखं दण्डं वा स्थाप्यते । इदं भवन्तं थ उपरि भारं स्थापयितुं समर्थं कर्तुं साहाय्यं करिष्यति