Niestabilność tylna barku jest zwykle spowodowana urazowym zwichnięciem tylnej części barku lub powtarzającymi się, małoinwazyjnymi urazami podczas ćwiczeń lub innych czynności, a roczny wskaźnik zapadalności wynosi 4,64 przypadków na 100 000 osób rocznie. Kilka technik chirurgicznych w leczeniu tylnego barku

Niestabilność rzepkowo-udowa (PFI) jest częstą przypadłością urazów stawu kolanowego u dzieci. PFI jest spowodowane brakiem równowagi relacji dynamicznej rzepki w rowku bloczkowym kości udowej. Zewnętrzne zwichnięcie rzepki jest skrajnym PFI, które jest spowodowane uszkodzeniem stabilizatora przyśrodkowego, w wyniku czego rzepka uderza w kłykieć boczny kości udowej.

Zamknięta redukcja to minimalnie inwazyjna technika, którą można stosować w przypadku stabilnych złamań kończyn bez utraty przepływu krwi, bez ryzyka infekcji, szybkiego powrotu do sprawności funkcjonalnej, znacznie obniżonych kosztów leczenia i może być stosowana do leczenia metodą zamkniętej redukcji pustych gwoździ i śródszpikowego mocowania szpilki różnych niestabilnych złamań, takich jak złamania szyjki kości udowej, złamania trzonu kości udowej, złamania kości piszczelowo-strzałkowej, złamania trzonu kości ramiennej itp., eliminując zniszczenie przepływu krwi poprzez nacięcie.

Złamanie szyjki kości udowej jest jednym z najczęściej spotykanych urazów ortopedycznych w praktyce klinicznej, przy czym większość pacjentów w podeszłym wieku odpowiada za ponad 50% złamań biodra. Według statystyk, w ostatnich latach częstość występowania złamań szyjki kości udowej stopniowo wzrasta, m.in

Jednoprzedziałowa alloplastyka stawu kolanowego (UKA) jest chirurgiczną alternatywą dla całkowitej alloplastyki stawu kolanowego (TKA) w leczeniu jednoprzedziałowej choroby zwyrodnieniowej stawów. Jednakże dane dotyczące częstości niepowodzeń UKA wskazują, że wskaźnik przeżycia 7-letniego wynosi 74%, czyli jest znacznie niższy niż w przypadku TKA (92%). Chociaż czynniki własne pacjenta zwiększają ryzyko niepowodzenia, np. młodsi pacjenci i wyższy wskaźnik masy ciała (BMI) mogą zwiększać ryzyko niepowodzenia UKA, techniczne błędy chirurgiczne uznano za ważne czynniki ryzyka wczesnego niepowodzenia. W Wielkiej Brytanii osiągnięcie optymalnego wyrównania protetycznego i zwisu (nawisu) stanowi wyzwanie. Protezę kości piszczelowej należy dobrać wymiarowo i wszczepić w sposób minimalizujący podrażnienie tkanek miękkich. Wykazano, że przyśrodkowy nawis kości piszczelowej większy niż 3 mm jest istotnym czynnikiem ryzyka obniżenia wyniku Oxford Knee Score (OKS) i nasilenia bólu. Głównym celem tego badania była ocena ogólnych wyników klinicznych i obrazowych UKA.