आन्तरिकनिर्धारणस्य चयनं वर्सेस् सन्धिप्रतिस्थापनस्य वर्तमानकाले सामान्यतया मन्यते यत् ऊरुकण्ठभङ्गस्य कृते खोखले नखस्य आन्तरिकनिर्धारणस्य लाभः अल्पः शल्यक्रियासमयः, अल्पः आघातः, न्यूनव्ययः च भवति, परन्तु अधिकांशवृद्धरोगिणः अस्थिरोगेण सह भवन्ति, अतः स्थिरता

बालकानां दीर्घास्थिभङ्गस्य शल्यक्रियाद्वारा स्थिरीकरणाय लोचदाररूपेण स्थिरीकृताः अन्तःमज्जा-नखाः (ESINs) एकः सामान्यः विधिः अस्ति । त्रिज्या, उल्ना, फीमर, यदा कदा टिबिया, ह्युमरस इत्येतयोः अस्थिरभङ्गयोः चिकित्सायाम् अस्य बहुधा उपयोगः भवति । रोगात्मकभङ्गस्य चिकित्सायामपि अस्य उपयोगः भवति

फीमर अथवा ऊरु अस्थि शरीरस्य बृहत्तमं अस्थि भवति । ऊरुकाण्डः अथवा डायफिसिसः फीमरस्य दीर्घः ऋजुः मध्यभागः भवति । ऊरुकाण्डस्य भङ्गः प्रायः उच्चशक्तियुक्तस्य आघातस्य परिणामः भवति, यथा मार्गयानदुर्घटना।ऊरुकाण्डस्य भङ्गः बन्दः भवितुम् अर्हति, टिस् इत्यनेन सह

मज्जा-नखः किम्?मज्जा-नखः भग्नस्य अस्थिस्य मरम्मतं कृत्वा स्थिरं स्थापयितुं शल्यक्रिया भवति । अनेन स्थिराः अस्थिः ऊरुः, शिनः, नितम्बः, ऊर्ध्वबाहुः च सन्ति । अस्थिकेन्द्रे स्थायी नखं दण्डं वा स्थाप्यते । इदं भवन्तं थ उपरि भारं स्थापयितुं समर्थं कर्तुं साहाय्यं करिष्यति

गर्भाशयस्य प्रत्यारोपणं गर्भाशयस्य मेरुदण्डस्य शल्यक्रियायां स्थिरतां पुनः स्थापयितुं, तंत्रिकासंपीडनं निवारयितुं, रोगी कार्ये सुधारं कर्तुं च प्रयुक्तानि अत्यावश्यकचिकित्सायन्त्राणि सन्ति अस्मिन् लेखे गर्भाशयप्रत्यारोपणं किम्, तेषां कार्यं कथं भवति, आधुनिकमेरुदण्डप्रक्रियासु तेषां उपयोगः किमर्थं भवति इति व्याख्यायते । अस्मिन् गर्भाशयस्य मेरुदण्डस्य शरीररचना, सामान्यशल्यक्रियासूचना, प्रमुखप्रत्यारोपणप्रकाराः, टाइटेनियमः, पीईईके इत्यादीनां सामग्रीः, विशिष्टशल्यक्रियापद्धतयः च समाविष्टाः सन्ति पुनर्प्राप्ति-अपेक्षाणां, सम्भाव्य-जोखिमानां, दीर्घकालीन-परिणामानां च चर्चा भवति, येन शल्यचिकित्सकानाम्, चिकित्सा-उपकरण-क्रेतृणां, स्वास्थ्य-सेवा-व्यावसायिकानां च गर्भाशय-प्रत्यारोपण-समाधानं, नैदानिक-निर्णय-निर्माणं च अधिकतया अवगन्तुं साहाय्यं भवति