Co to są duże fragmenty?
Płytki i śruby są większe i mocniejsze niż te stosowane w implantach Small Fragment, ponieważ muszą wytrzymać większy ciężar i wytrzymać większe siły. Implanty wielkoodłamowe są zwykle stosowane w przypadku poważniejszych złamań, które wymagają szerszej stabilizacji.
Płytki blokujące są zazwyczaj wykonane z materiałów biokompatybilnych, takich jak tytan, stop tytanu lub stal nierdzewna. Materiały te charakteryzują się doskonałą wytrzymałością, sztywnością i odpornością na korozję, dzięki czemu idealnie nadają się do stosowania w implantach ortopedycznych. Ponadto są obojętne i nie wchodzą w reakcję z tkankami organizmu, co zmniejsza ryzyko odrzucenia lub zapalenia. Niektóre płytki blokujące mogą być również pokryte materiałami takimi jak hydroksyapatyt lub innymi powłokami w celu poprawy ich integracji z tkanką kostną.
Zarówno płytki tytanowe, jak i ze stali nierdzewnej są powszechnie stosowane w operacjach ortopedycznych, m.in. do blokowania płytek. Wybór między tymi dwoma materiałami zależy od kilku czynników, w tym rodzaju operacji, historii choroby i preferencji pacjenta, a także doświadczenia i preferencji chirurga.
Tytan to lekki i mocny materiał, biokompatybilny i odporny na korozję, co czyni go doskonałym wyborem do implantów medycznych. Płytki tytanowe są mniej sztywne niż płytki ze stali nierdzewnej, co może pomóc zmniejszyć obciążenie kości i przyspieszyć gojenie. Dodatkowo płytki tytanowe są bardziej przezierne dla promieni rentgenowskich, co oznacza, że nie zakłócają badań obrazowych, takich jak zdjęcia rentgenowskie czy rezonans magnetyczny.
Z drugiej strony stal nierdzewna jest mocniejszym i sztywniejszym materiałem, a także biokompatybilnym i odpornym na korozję. Od kilkudziesięciu lat jest stosowany w implantach ortopedycznych i jest materiałem sprawdzonym. Płytki ze stali nierdzewnej są tańsze niż płytki tytanowe, co może być brane pod uwagę w przypadku niektórych pacjentów.
Płytki tytanowe są często stosowane w chirurgii ze względu na swoje unikalne właściwości, które czynią je idealnym materiałem na implanty medyczne. Niektóre korzyści wynikające ze stosowania płytek tytanowych w chirurgii obejmują:
Płytki blokujące są stosowane w operacjach ortopedycznych w celu zapewnienia stabilności i wsparcia kości, które są złamane, złamane lub osłabione z powodu choroby lub urazu.
Płytkę mocuje się do kości za pomocą śrub, a śruby blokują się w płytce, tworząc konstrukcję o stałym kącie, która zapewnia mocne podparcie kości podczas procesu gojenia. Płytki blokujące są powszechnie stosowane w leczeniu złamań nadgarstka, przedramienia, kostki i nogi, a także w operacjach zespolenia kręgosłupa i innych zabiegach ortopedycznych.
Jak działa płytka kostna?
Płytka kostna to wyrób medyczny służący do stabilizacji złamań kości w procesie gojenia. Jest to płaski kawałek metalu, zwykle wykonany ze stali nierdzewnej lub tytanu, mocowany do powierzchni kości za pomocą śrub. Płytka działa jak wewnętrzna szyna, utrzymując złamane fragmenty kości w odpowiednim ułożeniu i zapewniając stabilność podczas procesu gojenia. Śruby mocują płytkę do kości, a płytka utrzymuje fragmenty kości we właściwej pozycji. Płytki kostne zaprojektowano tak, aby zapewniały sztywne mocowanie i zapobiegały ruchowi w miejscu złamania, co umożliwia prawidłowe gojenie się kości. Z biegiem czasu kość będzie rosła wokół płytki i włączała ją do otaczającej tkanki. Po całkowitym zagojeniu kości płytkę można usunąć, chociaż nie zawsze jest to konieczne.
Śruby blokujące nie zapewniają kompresji, ponieważ mają za zadanie blokować się w płytce i stabilizować odłamy kostne za pomocą konstrukcji o stałym kącie. Kompresję uzyskuje się za pomocą śrub nieblokujących, które umieszcza się w szczelinach lub otworach kompresyjnych płytki, co pozwala na kompresję odłamów kostnych w trakcie dokręcania śrub.
W początkowym okresie rekonwalescencji, który zwykle trwa około 6–8 tygodni, pacjent będzie musiał nosić opatrunek gipsowy lub ortezę, aby unieruchomić i chronić dotknięty obszar. Po tym okresie pacjent może rozpocząć fizjoterapię lub rehabilitację, aby poprawić zakres ruchu i siłę w dotkniętym obszarze.
