ठूलो टुक्रा के हो?
लार्ज फ्र्याग्मेन्टले हड्डी फिक्सेसन इम्प्लान्टहरूको समूहलाई बुझाउँछ जुन आर्थोपेडिक शल्यक्रियामा लामो हड्डीहरू, जस्तै फेमर (तिघ्राको हड्डी), टिबिया (शिनको हड्डी), र ह्युमरस (माथिल्लो हातको हड्डी) को भाँचिएको उपचार गर्न प्रयोग गरिन्छ।
यी इम्प्लान्टहरू फ्र्याक्चरलाई स्थिर बनाउन र हड्डीलाई सही स्थितिमा निको पार्न अनुमति दिएर खाडललाई स्थिर गर्न डिजाइन गरिएको हो। ठूला टुक्रा इम्प्लान्टहरूमा सामान्यतया मेटल प्लेटहरू र स्क्रूहरू हुन्छन् जुन हड्डीका टुक्राहरूलाई ठाउँमा राख्नको लागि हड्डीको सतहमा सर्जिकल रूपमा प्रत्यारोपण गरिन्छ।
प्लेटहरू र स्क्रूहरू सानो टुक्रा इम्प्लान्टहरूमा प्रयोग गरिएका भन्दा ठूला र बलियो हुन्छन्, किनकि तिनीहरूले बढी तौललाई समर्थन गर्न र ठूला बलहरू सामना गर्न आवश्यक हुन्छ। ठूला टुक्रा इम्प्लान्टहरू सामान्यतया अधिक गम्भीर फ्र्याक्चरहरूमा प्रयोग गरिन्छ जसलाई थप व्यापक स्थिरीकरण चाहिन्छ।
लक प्लेट को सामाग्री?
लकिङ प्लेटहरू सामान्यतया बायोकम्प्याटिबल सामग्रीहरू जस्तै टाइटेनियम, टाइटेनियम मिश्र धातु, वा स्टेनलेस स्टीलबाट बनेका हुन्छन्। यी सामग्रीहरूमा उत्कृष्ट बल, कठोरता, र जंग प्रतिरोध छ, तिनीहरूलाई अर्थोपेडिक प्रत्यारोपणहरूमा प्रयोगको लागि आदर्श बनाउँछ। थप रूपमा, तिनीहरू निष्क्रिय छन् र शरीरको तन्तुहरूसँग प्रतिक्रिया गर्दैनन्, अस्वीकार वा सूजनको जोखिम कम गर्दछ। केही लकिङ प्लेटहरू हड्डीको तन्तुसँगको एकीकरण सुधार गर्न हाइड्रोक्स्यापाटाइट वा अन्य कोटिंग्स जस्ता सामग्रीहरूले पनि लेपित हुन सक्छन्।
कुन प्लेट राम्रो टाइटेनियम वा स्टेनलेस स्टील हो?
दुबै टाइटेनियम र स्टेनलेस स्टील प्लेटहरू सामान्यतया आर्थोपेडिक शल्यक्रियाहरूमा प्रयोग गरिन्छ, प्लेटहरू लक गर्नका लागि। दुई सामग्रीहरू बीचको छनोट धेरै कारकहरूमा निर्भर गर्दछ, जसमा शल्यक्रियाको प्रकार, बिरामीको चिकित्सा इतिहास र प्राथमिकताहरू, र सर्जनको अनुभव र प्राथमिकताहरू समावेश छन्।
टाइटेनियम एक हल्का तौल र बलियो सामग्री हो जुन बायोकम्प्याटिबल र क्षरण प्रतिरोधी छ, यसलाई मेडिकल इम्प्लान्टहरूको लागि उत्कृष्ट विकल्प बनाउँछ। टाइटेनियम प्लेटहरू स्टेनलेस स्टील प्लेटहरू भन्दा कम कडा हुन्छन्, जसले हड्डीमा तनाव कम गर्न र निको पार्न मद्दत गर्न सक्छ। थप रूपमा, टाइटेनियम प्लेटहरू अधिक रेडियोलुसेन्ट हुन्छन्, जसको अर्थ तिनीहरूले एक्स-रे वा एमआरआई जस्ता इमेजिङ परीक्षणहरूमा हस्तक्षेप गर्दैनन्।
स्टेनलेस स्टील, अर्कोतर्फ, एक बलियो र कडा सामग्री हो जुन जैविक अनुकूल र क्षरण प्रतिरोधी पनि छ। यो दशकौं देखि आर्थोपेडिक प्रत्यारोपण मा प्रयोग गरिएको छ र एक प्रयास-र-साँचो सामग्री हो। टाइटेनियम प्लेटहरू भन्दा स्टेनलेस स्टील प्लेटहरू कम महँगो हुन्छन्, जुन केही बिरामीहरूको लागि विचार हुन सक्छ।
शल्यक्रियामा किन टाइटेनियम प्लेटहरू प्रयोग गरिन्छ?
टाइटेनियम प्लेटहरू प्रायः शल्यक्रियामा प्रयोग गरिन्छ किनभने तिनीहरूको अद्वितीय गुणहरू जसले तिनीहरूलाई चिकित्सा प्रत्यारोपणको लागि एक आदर्श सामग्री बनाउँछ। शल्यक्रियामा टाइटेनियम प्लेटहरू प्रयोग गर्ने केही फाइदाहरू समावेश छन्:
बायोकम्प्याटिबिलिटी: टाइटेनियम अत्यधिक बायोकम्प्याटिबल छ, जसको मतलब यो हो कि यसले एलर्जीको प्रतिक्रिया निम्त्याउने वा शरीरको प्रतिरक्षा प्रणालीद्वारा अस्वीकार गर्ने सम्भावना छैन। यसले यसलाई मेडिकल इम्प्लान्टहरूमा प्रयोगको लागि सुरक्षित र भरपर्दो सामग्री बनाउँछ।
शक्ति र स्थायित्व: टाइटेनियम सबैभन्दा बलियो र सबैभन्दा टिकाउ धातुहरू मध्ये एक हो, जसले यसलाई प्रत्यारोपणका लागि एक आदर्श सामग्री बनाउँछ जुन दैनिक प्रयोगको तनाव र तनावहरू सामना गर्न आवश्यक छ।
जंग प्रतिरोध: टाइटेनियम जंगको लागि अत्यधिक प्रतिरोधी छ र शारीरिक तरल पदार्थ वा शरीरमा अन्य सामग्रीहरूसँग प्रतिक्रिया गर्ने सम्भावना कम छ। यसले प्रत्यारोपणलाई समयको साथमा क्षरण वा अपमानजनक हुनबाट रोक्न मद्दत गर्दछ।
रेडियोपेसिटी: टाइटेनियम अत्यधिक रेडियोपेक हो, जसको मतलब यो एक्स-रे र अन्य इमेजिङ परीक्षणहरूमा सजिलै देख्न सकिन्छ। यसले डाक्टरहरूलाई इम्प्लान्टको निगरानी गर्न र यो ठीकसँग काम गरिरहेको छ भनी सुनिश्चित गर्न सजिलो बनाउँछ।
ताला लगाउने प्लेटहरू केका लागि प्रयोग गरिन्छ?
भाँचिएको, भाँचिएको, वा रोग वा चोटका कारण कमजोर भएका हड्डीहरूलाई स्थिरता र समर्थन प्रदान गर्न आर्थोपेडिक शल्यक्रियाहरूमा लकिङ प्लेटहरू प्रयोग गरिन्छ।
प्लेटलाई स्क्रूको प्रयोग गरेर हड्डीमा जोडिएको हुन्छ, र स्क्रूहरू प्लेटमा लक हुन्छन्, जसले एक निश्चित कोण निर्माण बनाउँछ जसले निको हुने प्रक्रियामा हड्डीलाई बलियो समर्थन प्रदान गर्दछ। लकिङ प्लेटहरू सामान्यतया नाडी, बाहुली, खुट्टा र खुट्टाको फ्र्याक्चरको उपचारमा प्रयोग गरिन्छ, साथै स्पाइनल फ्युजन सर्जरीहरू र अन्य अर्थोपेडिक प्रक्रियाहरूमा।
तिनीहरू विशेष गरी हड्डी पातलो वा ओस्टियोपोरोटिक भएको अवस्थामा उपयोगी हुन्छन्, किनकि प्लेटको लक गर्ने संयन्त्रले थप स्थिरता प्रदान गर्दछ र प्रत्यारोपण विफलताको जोखिम कम गर्दछ।
हड्डी प्लेट कसरी काम गर्छ?
एक हड्डी प्लेट एक चिकित्सा उपकरण हो जुन उपचार प्रक्रिया को समयमा हड्डी भाँचिएको स्थिर गर्न प्रयोग गरिन्छ। यो धातुको समतल टुक्रा हो, सामान्यतया स्टेनलेस स्टील वा टाइटेनियमबाट बनेको हुन्छ, जुन पेंच प्रयोग गरेर हड्डीको सतहमा जोडिएको हुन्छ। प्लेटले भाँचिएको हड्डीका टुक्राहरूलाई उचित पङ्क्तिबद्धतामा समात्न र निको हुने प्रक्रियामा स्थिरता प्रदान गर्न आन्तरिक स्प्लिन्टको रूपमा कार्य गर्दछ। स्क्रूले प्लेटलाई हड्डीमा सुरक्षित गर्छ, र प्लेटले हड्डीका टुक्राहरूलाई सही स्थितिमा राख्छ। हड्डी प्लेटहरू कडा फिक्सेसन प्रदान गर्न र फ्र्याक्चर साइटमा गति रोक्न डिजाइन गरिएको हो, जसले हड्डीलाई ठीकसँग निको पार्न अनुमति दिन्छ। समयको साथमा, हड्डी प्लेटको वरिपरि बढ्छ र वरपरको ऊतकमा समावेश गर्दछ। एकपटक हड्डी पूर्ण रूपमा निको भएपछि, प्लेट हटाउन सकिन्छ, यद्यपि यो सधैं आवश्यक छैन।
के लक स्क्रूले कम्प्रेसन प्रदान गर्दछ?
ताला लगाउने स्क्रूहरूले कम्प्रेसन प्रदान गर्दैन, किनकि तिनीहरू प्लेटमा लक गर्न र हड्डीका टुक्राहरूलाई स्थिर-कोण निर्माणहरू मार्फत स्थिर गर्न डिजाइन गरिएको हो। कम्प्रेसन नन-लकिङ स्क्रूहरू प्रयोग गरेर प्राप्त गरिन्छ जुन प्लेटको कम्प्रेसन स्लटहरू वा प्वालहरूमा राखिन्छ, जसले हड्डीका टुक्राहरूलाई कम्प्रेसन गर्न अनुमति दिँदै स्क्रूहरू कडा पार्छ।
के प्लेट र स्क्रू दुख्छ?
शल्यक्रिया गर्दा प्लेट र स्क्रू लगाएपछि दुखाइ र असहज महसुस हुनु सामान्य हो। यद्यपि, शरीर निको हुने र शल्यक्रिया स्थल निको भएपछि समयसँगै दुखाइ कम हुनुपर्छ। दुखाइ औषधि र शारीरिक थेरेपी मार्फत व्यवस्थापन गर्न सकिन्छ। शल्यचिकित्सक द्वारा प्रदान गरिएको पोस्ट-अपरेटिभ निर्देशनहरू पालना गर्नु महत्त्वपूर्ण छ र चिकित्सा टोलीलाई कुनै पनि निरन्तर वा बिग्रने दुखाइ रिपोर्ट गर्नुहोस्। दुर्लभ अवस्थामा, हार्डवेयर (प्लेट र स्क्रू) ले असुविधा वा पीडा निम्त्याउन सक्छ, र त्यस्ता अवस्थाहरूमा, सर्जनले हार्डवेयर हटाउन सिफारिस गर्न सक्छ।
प्लेट र पेंचले हड्डी निको हुन कति समय लाग्छ?
प्लेट र पेंचले हड्डी निको हुन लाग्ने समय चोटको गम्भीरता, चोटको स्थान, हड्डीको प्रकार, र बिरामीको उमेर र समग्र स्वास्थ्यको आधारमा भिन्न हुन सक्छ। सामान्यतया, प्लेट र स्क्रूको मद्दतले हड्डीहरू पूर्ण रूपमा निको हुन धेरै हप्तादेखि धेरै महिना लाग्न सक्छ।
प्रारम्भिक रिकभरी अवधिमा, जुन सामान्यतया 6-8 हप्तासम्म रहन्छ, बिरामीले प्रभावित क्षेत्रलाई स्थिर र सुरक्षित राख्न कास्ट वा ब्रेस लगाउन आवश्यक हुन्छ। यस अवधि पछि, रोगीले प्रभावित क्षेत्रमा गति र बलको दायरा सुधार गर्न मद्दतको लागि शारीरिक उपचार वा पुनर्वास सुरु गर्न सक्छ।
यद्यपि, यो ध्यान दिनु महत्त्वपूर्ण छ कि कास्ट वा ब्रेस हटाएपछि निको पार्ने प्रक्रिया पूरा हुँदैन, र हड्डीलाई पूर्ण रूपमा पुन: निर्माण गर्न र यसको मूल बल पुन: प्राप्त गर्न धेरै महिना लाग्न सक्छ। कतिपय अवस्थामा, हड्डी निको भइसकेपछि पनि बिरामीहरूले चोट लागेपछि केही महिनासम्म अवशिष्ट दुखाइ वा असुविधा अनुभव गर्न सक्छन्।
