Neynûkek intramedullary celebek implantasyona neştergerî ye ku di neştergeriyên ortopedîk de tê bikar anîn da ku şikestinên hestî, nemaze şikestinên hestiyê dirêj rast bikin. Ew darê dirêj, zirav û metalî ye ku têxe nav kanala medûlary a hestî ya vala û li her du dawiyan bi pêçan an bi kulmên kilîtkirinê tê girtin. Neynûk aramkirina hundurîn û piştgirî dide hestiyê şikestî, dihêle ku ew di pozîsyona rast de sax bibe. Neynûkên intramedullary bi gelemperî di dermankirina şikestinên femur û tibia de têne bikar anîn.
Gelek celeb neynûkên intramedullary hene ku di neştergeriyên ortopedîk de têne bikar anîn, di nav de:
Neynûkên femoral: Ji bo dermankirina şikestinên femur (histiyê ran) têne bikar anîn. Ew dikarin an paşverû bin, ji dawiya çokê ya hestî, an jî antegrade, ji dawiya hipê werin avêtin.
Neynûkên tibial: Ev ji bo dermankirina şikestinên tibia (hestiyê şîn) têne bikar anîn. Ew bi gelemperî ji dawiya çokê ya hestî têne avêtin.
Neynûkên humeral: Ev ji bo dermankirina şikestinên humerus (hestiyê destê jorîn) têne bikar anîn.
Neynûkên intramedullary ji bo dest û lingan: Ev neynûkên bi pîvana piçûktir in ku ji bo şikestinên dest û lingê têne bikar anîn.
Neynûkên nermik: Ev neynûkên bi taybetî hatine sêwirandin ku dikarin di zarok û ciwanan de ji bo dermankirina şikestinên ku hêj mezin dibin bikar bînin.
Cûreya neynûka intramedullary ku di neştergeriyê de tê bikar anîn dê bi cîh û giraniya şkestinê, û hem jî temen û tenduristiya giştî ya nexweş ve girêdayî be.
Neynûkên intramedullary dikarin ji materyalên cûda werin çêkirin, di nav de polayê zengarnegir, titanium, kobalt-chromium, û alloya titanium-nîkel. Her materyal xwedan taybetmendiyên xwe û feydeyên xwe yên bêhempa ye, wekî hêz, domdarî, û berxwedana li hember korozyonê. Hilbijartina materyalê li ser hewcedariyên taybetî yên nexweş û celebê şikestina ku tê derman kirin ve girêdayî ye.
Berî pêvajoyek neştergerî, bijîjk dê çend faktoran bihesibîne da ku baştirîn qursa dermankirinê ji bo nexweş diyar bike. Ev faktor dikarin bibin:
Temenê nexweş, dîroka bijîjkî û tenduristiya giştî.
Cure û giraniya rewşa spinal an birîn.
Nîşaneyên nexweş û asta êşê.
Bandora tedawiyên ne-cerrahî.
Rîsk û feydeyên potansiyel ên emeliyatê.
Asta jiyanê û çalakiya nexweş.
Hêvî û armancên nexweş ji bo emeliyatê.
Hebûn û pisporiya dezgehên neştergerî û peydakirên lênihêrîna tenduristiyê.
Bi berçavgirtina van faktoran, bijîjk dikare plansaziyek dermankirinê ya kesane ya ku li gorî hewcedariyên kesane yên nexweş hatî çêkirin pêş bixe.
Feydeyên karanîna neynûka intramedullary di neştergeriyê de ev in:
Birîna hindiktirîn: Bikaranîna neynûkek intramedullary rê dide qutbûnek piçûktir li gorî neştergeriya vekirî ya kevneşopî, ku dikare xetera enfeksiyon û birîn kêm bike.
Vejandina zûtir: Ji ber ku neynûka intramedullary di nav hestî de tê danîn, ew şikestin an deformasyonê stabîl dike, rê dide başbûn û başbûnek zûtir.
Êşa kêmbûyî: Stabiliya ku ji hêla neynûka intramedullary ve tê peyda kirin dikare êşa ku di dema başbûnê de tê jiyan kirin kêm bike.
Kêmtir tevlihevî: Neynûka intramedullary li gorî celebên din ên destwerdanên neştergerî xetereyek kêm a tevliheviyan heye.
Tevgera çêtir: Bi rehabîlîtasyona rast re, nexweşên ku di bin neynûka intramedullary de derbas dibin dikarin hêvî bikin ku asta tevger û fonksiyona xwe ya berî birîndarbûnê ji nû ve bi dest bixin.
Di pir rewşan de, neynûkên hevgirtî piştî ku têne danîn nayên rakirin. Ew hatine sêwirandin ku bi domdarî li cîh bimînin, heya ku ew ji nexweş re nebin sedema ti tevlihevî an pirsgirêk. Lêbelê, di hin rewşan de, dibe ku hewce bike ku neynûk ji ber enfeksiyonê, neyekbûna hestî, an tevliheviyên din were rakirin. Di van rewşan de, biryara rakirina neynûkê dê ji hêla doktorê nexweş ve li gorî rewşa kesane were girtin.
Demjimêra başbûnê piştî rakirina neynûka intramedullary dikare li gorî faktorên wekî cîh û mezinahiya neynûkê, sedema rakirinê û tenduristiya giştî ya kesan cûda bibe. Bi gelemperî, başbûna ji rakirina neynûka intramedullary bi gelemperî ji emeliyata orîjînal a ji bo têxistina neynikê zûtir û kêmtir êş e. Nexweş bi gelemperî dikarin çalakiyên sivik di nav çend rojan piştî prosedurê de ji nû ve bidin destpêkirin, lê divê çend hefte ji temrînek dijwar an hilkişîna giran dûr bikevin da ku rê bidin ku cîhê birînê bi rêkûpêk baş bibe. Dibe ku çend hefte an meh bidome ku hestî bi tevahî sax bibe û ji bo ku nexweş di qada bandorkirî de tevgera tevahî bi dest bixe. Girîng e ku meriv ji bo lênihêrîna piştî emeliyatê û rehabîlîtasyonê rêwerzên bijîjk bişopîne da ku encama çêtirîn gengaz peyda bike.