شکستگی‌های پروگزیمال بازو یکی از شایع‌ترین شکستگی‌های استخوان بازو در ارتوپدی تروما است و بیشتر شکستگی‌های پروگزیمال استخوان بازو، شکستگی‌های پوکی استخوان با انرژی کم در افراد مسن هستند. اگرچه اکثر شکستگی‌های پروگزیمال بازو را می‌توان به صورت محافظه کارانه درمان کرد، اما هنوز 10 تا 15 درصد از شکستگی‌های استخوان بازو نیاز به جراحی جراحی دارند.

شکستگی کشکک 1% از کل موارد تروما را تشکیل می دهد و دستورالعمل فعلی روش جراحی توصیه شده برای درمان شکستگی های عرضی کشکک ساده با جابجایی سطح مفصلی، سیم کشش باند (TBW) است که در هنگام کشش کشکک به عنوان یک دستگاه ضد فشار عمل می کند.

ظهور ناخن داخل مدولاری انقلابی در درمان شکستگی های استخوان بلند ایجاد کرد. اگرچه این تکنیک قرن ها وجود داشت، اما تا نیمه دوم قرن بیستم به وضعیت فعلی خود نرسید. راه موفقیت همیشه آسان نبود، زیرا این تکنیک با شک و تردید مواجه می شد

شکستگی معمولاً با آسیب به سایر قسمت های بدن همراه است. در کل فرآیند درمان، بیماران باید به طور کلی درمان شوند.

شکستگی متاکارپوفالانژیال یک شکستگی شایع در ترومای دست است که حدود 1/4 بیماران مبتلا به ضربه دست را تشکیل می دهد. به دلیل ساختار ظریف و پیچیده دست و عملکرد حرکتی ظریف، مدیریت شکستگی‌های دست بسیار مهم‌تر و از نظر فنی پیچیده‌تر از درمان سایر شکستگی‌های لوله‌ای بلند است.