Τα κατάγματα συνήθως συνοδεύονται από τραυματισμούς σε άλλα μέρη του σώματος. Σε όλη τη διαδικασία της θεραπείας, οι ασθενείς πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σύνολο.

Το μετακαρποφαλαγγικό κάταγμα είναι ένα συχνό κάταγμα στο τραύμα του χεριού, που αποτελεί περίπου το 1/4 των ασθενών με τραύμα στο χέρι. Λόγω της λεπτής και πολύπλοκης δομής του χεριού και της λεπτής κινητικής λειτουργίας, η διαχείριση των καταγμάτων του χεριού είναι πολύ πιο σημαντική και τεχνικά πολύπλοκη από τη θεραπεία άλλων μακριών σωληναριακών καταγμάτων.

Τα κατάγματα ισχίου υπολογίζεται ότι επηρεάζουν 500.000 ενήλικες στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο. Έχουν τεράστιο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής, αντιπροσωπεύοντας επί του παρόντος το 3-7% της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας και ένα ποσοστό θνησιμότητας ενός έτους 19,4-58%. Περίπου τα μισά από όλα τα κατάγματα του ισχίου είναι διατροχαντήρια (IT)

Η αστάθεια του οπίσθιου ώμου προκαλείται συνήθως από τραυματικό οπίσθιο εξάρθρημα ή επαναλαμβανόμενο ελάχιστα επεμβατικό τραυματισμό κατά τη διάρκεια άσκησης ή άλλων δραστηριοτήτων, με ετήσιο ποσοστό επίπτωσης 4,64 περιπτώσεις ανά 100000 άτομα ετησίως. Αρκετές χειρουργικές τεχνικές για τη θεραπεία του οπίσθιου ώμου

Η επιγονατιδομηριαία αστάθεια (PFI) είναι συχνή στους τραυματισμούς της άρθρωσης του γόνατος των παιδιών. Το PFI προκαλείται από την ανισορροπία της δυναμικής σχέσης της επιγονατίδας στην τροχιλιακή αύλακα του μηριαίου. Το εξωτερικό εξάρθρημα της επιγονατίδας είναι το άκρο του PFI, το οποίο προκαλείται από τον τραυματισμό του έσω σταθεροποιητή, με αποτέλεσμα η επιγονατίδα να χτυπά τον πλάγιο μηριαίο κόνδυλο.