دیسککتومی قدامی گردن با رفع فشار و فیوژن ایمپلنت (ACDF) یکی از متداول‌ترین روش‌های جراحی مورد استفاده برای درمان کوفتگی گردنی از نوع نخاع و ریشه عصبی، ترومای ستون فقرات گردنی و سایر اختلالات است و دارای مزایای نرخ طبیعی بودن، عدم تثبیت اولیه، غیبت مجدد و بالا بودن است. عوارض متداول پس از عمل مانند مشکل در بلع، دژنراسیون بخش های مجاور، فلج عصب حنجره، نشت مایع مغزی نخاعی، هماتوم، عفونت و نشست ایمپلنت بین مهره ای و غیره. بروز کلی عوارض بعد از عمل حدود 8 درصد است.

شکستگی بین تروکانتریک استخوان ران که به نام شکستگی بین تروکانتریک نیز شناخته می شود، یک شکستگی کپسولی خارج مفصلی است. تظاهرات اصلی شکستگی بین تروکانتریک درد و تورم موضعی قابل توجه، اکیموز گسترده، ناتوانی بیمار در ایستادن یا راه رفتن، کوتاهی قابل توجه است.

انتخاب فیکساسیون داخلی در مقابل جایگزینی مفصل در حال حاضر، به طور کلی اعتقاد بر این است که فیکساسیون داخلی ناخن توخالی برای شکستگی گردن فمور دارای مزایای زمان عمل کوتاه، ضربه کم و هزینه کم است، اما اکثر بیماران مسن با پوکی استخوان همراه هستند، بنابراین پایداری

پارگی تاندون اکستانسور پس از تثبیت صفحه ولار همچنان یک مشکل اصلی در ترمیم شکستگی‌های رادیوس دیستال است. شایع ترین تاندون آسیب دیده تاندون اکستانسور پولیسیس لانگوس (EPL) است، زیرا در داخل شیار EPL محدود شده است. بروز گزارش شده پارگی تاندون EPL پس از ولا

شکستگی های ریز جابجا شده دیستال هومروس در بزرگسالان به دلیل آناتومی پیچیده مفصل آرنج، قطعات شکستگی کوچک و مقدار محدود استخوان ساب غضروفی مشکلی دشوار است. ستون های جانبی و میانی استخوان بازو یک قاب مثلثی پایدار را تشکیل می دهند.