ایمپلنت های گردنی ابزارهای پزشکی ضروری هستند که در جراحی ستون فقرات گردنی برای بازگرداندن ثبات، تسکین فشار عصبی و بهبود عملکرد بیمار استفاده می شوند. این مقاله توضیح می دهد که ایمپلنت های دهانه رحم چیست، چگونه کار می کنند و چرا در روش های مدرن ستون فقرات استفاده می شوند. آناتومی ستون فقرات گردنی، اندیکاسیون های رایج جراحی، انواع عمده ایمپلنت، موادی مانند تیتانیوم و PEEK و روش های جراحی معمولی را پوشش می دهد. انتظارات بهبودی، خطرات بالقوه و نتایج بلندمدت نیز مورد بحث قرار می‌گیرد و به جراحان، خریداران دستگاه‌های پزشکی و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی کمک می‌کند تا راه‌حل‌های ایمپلنت دهانه رحم و تصمیم‌گیری بالینی را بهتر درک کنند.

بیاموزید که چه زمانی برداشتن ناخن داخل مدولار ضروری است، از جمله دردهای مربوط به کاشت، عفونت، جوش نخوردن و ملاحظات تعویض مفصل.

دیسککتومی قدامی گردن با رفع فشار و فیوژن ایمپلنت (ACDF) یکی از متداول‌ترین روش‌های جراحی مورد استفاده برای درمان کوفتگی گردنی از نوع نخاع و ریشه عصبی، ترومای ستون فقرات گردنی و سایر اختلالات است و دارای مزایای نرخ طبیعی بودن، عدم تثبیت اولیه، غیبت مجدد و بالا بودن است. عوارض متداول پس از عمل مانند مشکل در بلع، دژنراسیون بخش های مجاور، فلج عصب حنجره، نشت مایع مغزی نخاعی، هماتوم، عفونت و نشست ایمپلنت بین مهره ای و غیره. بروز کلی عوارض بعد از عمل حدود 8 درصد است.

شکستگی بین تروکانتریک استخوان ران که به نام شکستگی بین تروکانتریک نیز شناخته می شود، یک شکستگی کپسولی خارج مفصلی است. تظاهرات اصلی شکستگی بین تروکانتریک درد و تورم موضعی قابل توجه، اکیموز گسترده، ناتوانی بیمار در ایستادن یا راه رفتن، کوتاهی قابل توجه است.

انتخاب فیکساسیون داخلی در مقابل جایگزینی مفصل در حال حاضر، به طور کلی اعتقاد بر این است که فیکساسیون داخلی ناخن توخالی برای شکستگی گردن فمور دارای مزایای زمان عمل کوتاه، ضربه کم و هزینه کم است، اما اکثر بیماران مسن با پوکی استخوان همراه هستند، بنابراین پایداری