Płytka kłykcia bliższego kości ramiennej

Film ze szczegółami działania produktu

Płytka pazurowa obojczyka CZMEDITECH

Wstęp

Płytka do kłykcia bliższego kości ramiennej firmy CZMEDITECH do leczenia złamań może być stosowana do naprawy urazów i rekonstrukcji kłykcia bliższego kości ramiennej.

Ta seria implantów ortopedycznych przeszła certyfikację ISO 13485, uzyskała znak CE i szereg specyfikacji odpowiednich dla kłykcia bliższego kości ramiennej. Są łatwe w obsłudze, wygodne i stabilne podczas użytkowania.

Dzięki nowemu materiałowi Czmeditech i udoskonalonej technologii produkcji nasze implanty ortopedyczne charakteryzują się wyjątkowymi właściwościami. Jest lżejszy i mocniejszy o dużej wytrzymałości na rozciąganie. Ponadto jest mniej prawdopodobne, że wywoła reakcję alergiczną.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat naszych produktów prosimy o jak najszybszy kontakt.

Płytka kłykcia bliższego kości ramiennej: przegląd

Płytka kłykcia bliższego kości ramiennej jest rodzajem implantu ortopedycznego stosowanego w leczeniu złamań bliższej części kości ramiennej. Płytka ta ma za zadanie stabilizować bliższą część kości ramiennej i umożliwiać wczesną mobilizację chorego ramienia. W artykule omówimy anatomię bliższego odcinka kości ramiennej, wskazania do zastosowania płytki kłykcia bliższego kości ramiennej, przebieg zabiegu chirurgicznego, opiekę pooperacyjną oraz potencjalne powikłania.

I. Anatomia bliższej części kości ramiennej

Bliższa kość ramienna to najwyższa część kości ramienia, łącząca się z łopatką, tworząc staw barkowy. Bliższa część kości ramiennej składa się z dwóch głównych części: głowy kości ramiennej i guzków. Głowa kości ramiennej to zaokrąglony wierzchołek kości, który pasuje do panewki barkowej. Guzki to małe wypustki kostne, które służą jako miejsca przyczepu mięśni ramion.

II. Wskazania do założenia płytki kłykcia bliższego kości ramiennej

Płytka kłykcia bliższego kości ramiennej stosowana jest w leczeniu złamań bliższego odcinka kości ramiennej. Złamania te są często obserwowane u starszych pacjentów z osteoporozą, a także u młodszych pacjentów, którzy przeszli uraz. Wskazaniami do stosowania płytki kłykcia bliższego kości ramiennej są:

• Trzyczęściowe i czteroczęściowe złamania bliższego końca kości ramiennej

• Złamania ze znacznym przemieszczeniem

• Złamania u pacjentów ze złą jakością kości

III. Projekt płytki kłykcia bliższego kości ramiennej

Płytka kłykcia bliższego kości ramiennej jest specjalistyczną płytką zaprojektowaną tak, aby pasowała do bocznej części bliższej kości ramiennej. Płytka jest wyprofilowana tak, aby pasowała do kształtu kości ramiennej i posiada wiele otworów na śruby, które umożliwiają unieruchomienie fragmentów kości. Płytka wykonana jest z tytanu lub stali nierdzewnej, które są biokompatybilne i umożliwiają osteointegrację (proces, w którym kość rośnie wokół płytki).

IV. Procedura płytki kłykcia bliższego kości ramiennej

Zabieg chirurgiczny płytki kłykcia bliższego kości ramiennej obejmuje następujące etapy:

Znieczulenie

Pacjentowi podaje się znieczulenie ogólne lub przewodowe, w zależności od preferencji chirurga i stanu zdrowia pacjenta.

Nacięcie

Wykonuje się nacięcie o długości 10-12 cm po bocznej stronie barku, odsłaniając bliższą część kości ramiennej.

Redukcja i utrwalanie

Odłamy złamania zostają nastawione (repozycjonowane) i unieruchomione za pomocą płytki kłykcia bliższego kości ramiennej. Płytkę mocuje się do kości za pomocą śrub wprowadzanych przez otwory na śruby w płytce.

Zamknięcie

Nacięcie zamyka się za pomocą szwów lub klamer.

V. Opieka pooperacyjna

Po operacji ramię pacjenta zostanie umieszczone w temblaku w celu unieruchomienia stawu barkowego. Fizjoterapia rozpocznie się w ciągu pierwszego tygodnia, aby pomóc odzyskać zakres ruchu i siłę w dotkniętym ramieniu. Pacjentowi zaleca się unikanie podnoszenia ciężkich przedmiotów i wysiłku fizycznego przez kilka tygodni po zabiegu.

VI. Potencjalne komplikacje

Powikłania związane ze stosowaniem płytki kłykcia bliższego kości ramiennej mogą obejmować:

• Zakażenie

• Awaria implantu

• Uszkodzenie nerwu

• Brak zrostu (brak zrostu kości)

• Malunion (zagojenie się kości w nieprawidłowym położeniu)