ਉਤਪਾਦ ਵਰਣਨ
ਮੇਨਿਸਕਸ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਦੇ ਫੰਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਡ ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ, ਸਦਮਾ ਸੋਖਣ, ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ, ਲੁਬਰੀਕੇਸ਼ਨ, ਆਰਟੀਕੂਲਰ ਕਾਰਟੀਲੇਜ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਿਊਰੋਮਸਕੂਲਰ ਪ੍ਰੋਪ੍ਰੀਓਸੈਪਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਪੈਰੀਫਿਰਲ ਅਤੇ ਲਾਲ/ਚਿੱਟੇ ਮੇਨਿਸਕਸ ਟੀਅਰ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁੱਲ ਆਰਥਰੋਸਕੋਪੀ ਰਵਾਇਤੀ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਿਉਚਰ-ਅਧਾਰਤ ਆਲ-ਇਨਸਾਈਡ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਫਾਇਦਿਆਂ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ:
ਕੁੱਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੁਰੰਮਤ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਰੇ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ;
ਲੰਬਕਾਰੀ ਜਾਂ ਖਿਤਿਜੀ ਗੱਦੇ ਦੇ ਸੀਨ ਨੂੰ ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੇ ਫੀਮਰ ਜਾਂ ਟਿਬੀਆ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ;
ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਘਟਾਓ;
ਪਹਿਲੇ ਸਹਾਇਕ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ.
ਇਹ ਵਰਸ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅਸਲ ਤਸਵੀਰ

ਬਲੌਗ
ਮੇਨਿਸਕਸ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਥੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀ-ਆਕਾਰ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੈ ਜੋ ਗੋਡੇ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਆਮ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਥਲੀਟਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬਾਲਗਾਂ ਵਿੱਚ। ਇੱਕ ਮੇਨਿਸਕਸ ਅੱਥਰੂ ਦਰਦ, ਸੋਜ, ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਲਾਜ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੇਨਿਸਕਸ ਟਿਅਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਮੇਨਿਸਕਸ ਰਿਪੇਅਰ ਸਿਸਟਮ ਦੁਆਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਿਸਮਾਂ, ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਕਵਰੀ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗੇ।
ਮੇਨਿਸਕਸ ਰਿਪੇਅਰ ਸਿਸਟਮ ਇੱਕ ਸਰਜੀਕਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਮੇਨਿਸਕਸ ਰਿਪੇਅਰ ਸਿਸਟਮ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:
ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਚੀਰਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਥਰੋਸਕੋਪ (ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੈਮਰਾ) ਪਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਰਜਨ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮੇਨਿਸਕਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਗੋਡੇ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਯੰਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਟੇ ਹੋਏ ਮੇਨਿਸਕਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟਾਊਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟਾਊਨ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮੇਨਿਸਕਸ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਟਾਂਕੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟੂਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੇਨਿਸਕਲ ਰਿਪੇਅਰ ਡਿਵਾਈਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਟਾਂਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਬਿਨਾਂ ਚੀਰਾ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਗੋਡੇ ਨੂੰ ਸੁੰਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਦ ਰਹਿਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਰਜਨ ਫਿਰ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਚੀਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਗੋਡੇ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਥਰੋਸਕੋਪ ਪਾਵੇਗਾ। ਸਰਜਨ ਫਿਰ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਥਰੂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੇਗਾ।
ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਲਈ, ਸਰਜਨ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਚੀਰਾ ਬਣਾਏਗਾ ਅਤੇ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮੇਨਿਸਕਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੇਗਾ। ਅੰਦਰਲੀ ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਲਈ, ਸਰਜਨ ਫਟੇ ਹੋਏ ਮੇਨਿਸਕਸ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਟਾਂਕੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟੂਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਫਿਰ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।
ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਰਿਕਵਰੀ ਅੱਥਰੂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਅਤੇ ਵਰਤੀ ਗਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗੋਡੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਥੈਰੇਪੀ ਦੀ ਵੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਦਰਦਨਾਕ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦਰਦ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਰਿਕਵਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
A1. ਮੇਨਿਸਕਸ ਹੰਝੂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਹੰਝੂਆਂ ਲਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੇਨਿਸਕਸ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੰਝੂ ਜਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਲਈ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
A2. ਰਿਕਵਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅੱਥਰੂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਅਤੇ ਵਰਤੀ ਗਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਰੀਜ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਥੈਰੇਪੀ ਦੀ ਲੋੜ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
A3. ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੇਨਿਸਕਸ ਮੁਰੰਮਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਅੱਥਰੂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਫਟਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।