Proximal humerus fractures သည် trauma orthopedics တွင် အဖြစ်အများဆုံး အရိုးကျိုးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး proximal humerus fractures အများစုသည် သက်ကြီးရွယ်အိုများတွင် စွမ်းအင်နည်းပါးသော အရိုးပွအရိုးကျိုးများဖြစ်သည်။ proximal humerus fractures အများစုကို ရှေးရိုးဆန်စွာ ကုသနိုင်သော်လည်း အရိုးကျိုးခြင်း၏ 10-15% လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

Patellar fractures သည် စိတ်ဒဏ်ရာအားလုံး၏ 1% အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ ရိုးရှင်းသော transverse patellar fractures များကို ကုသရန်အတွက် လက်ရှိလမ်းညွှန်ချက်အရ ခွဲစိတ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်သည် articular surface displacement ဖြစ်ပြီး tension band wire (TBW) သည် patellar (ဆန့်ထုတ်သည့်အခါ antitension device တစ်ခုအနေဖြင့်လုပ်ဆောင်သည်။

လက်သည်းခြေသည်းများ ထွန်းညှိခြင်းသည် ရှည်လျားသောအရိုးကျိုးခြင်းအတွက် ကုသမှုကို တော်လှန်ခဲ့သည်။ အဆိုပါနည်းပညာသည် ရာစုနှစ်များစွာကြာအောင် တည်ရှိနေသော်လည်း 20 ရာစု၏ ဒုတိယနှစ်ဝက်တိုင်အောင် ၎င်း၏လက်ရှိအခြေအနေကို မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ နည်းပညာကို အယုံအကြည်မရှိသူများနှင့် ကြုံတွေ့ရသောကြောင့် အောင်မြင်မှုဆီသို့ လမ်းစသည် မလွယ်ပါ။

အရိုးကျိုးခြင်းများသည် အများအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသို့ ဒဏ်ရာများဖြင့် တွဲသွားလေ့ရှိသည်။ ကုသရေး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးတွင် လူနာများအား ကုသပေးရမည်။

Metacarpophalangeal fracture သည် လက်ဒဏ်ရာရရှိသူများ၏ 1/4 ခန့်၏ 1/4 ခန့်၏ လက်တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရလေ့ရှိသော ရိုးကျိုးမှုဖြစ်သည်။ လက်၏သိမ်မွေ့ပြီး ရှုပ်ထွေးသောဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ကောင်းမွန်သောမော်တာလုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့်၊ လက်ကျိုးခြင်းကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် အခြားရှည်လျားသော tubular fractures များကို ကုသခြင်းထက် ပိုမိုအရေးကြီးပြီး နည်းပညာပိုင်းအရ ရှုပ်ထွေးပါသည်။